Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O mundo móbil

Aproximadamentedúas décadas de teléfonos móbiles cambiaronprofundamente os costumes, a forma de traballar e mesmo asrelacións entre as persoas
Por Darío Pescador Albiach 7 de Marzo de 2007

Aínda que osteléfonos móbiles existen desde os anos 50, atelefonía móbil tal e como lla coñece hoxe en díaempezou a facerse popular a finais dos 80. Varía dunpaís a outro, pero son preto de dúas décadas nasque a vida cotiá, o traballo, o lecer e a sociedade enteira hancambiado grazas a que, agora, o teléfono leva nopeto.

Un compañeiro imprescindible

Un compañeiro imprescindible

Nesesvinte anos os teléfonos móbiles han pasado deser una curiosidade a un capricho caro paira executivos, e finalmenteun fenómeno de masas ao que os nenos acceden cada vezantes. Cos teléfonos móbiles, dar plantón a alguéncon quen se quedou xa non é só feo,senón tarefa imposible.

Bastaatrasarse uns minutos para que o impuntual reciba una chamada, eno seu caso, envíeselle ao seguinte lugar de reunión.Os montañeiros perdidos no medio dunha tormenta chaman por teléfonoaos equipos de rescate, e de forma menos dramática,una avaría no medio da autoestrada resólvese sen necesidadede camiñar varios quilómetros até a gasolineira máispróxima.

Os montañeiros perdidos no medio dunha tormenta chaman por teléfono aos equipos de rescate

A cambiode todas esas vantaxes, o teléfono móbil tamén se converteu nun encordio, e ás veces, nun perigo.Desde os tons estridentes que interrompen una película nocine, até os condutores que se distraen falando mentresconducen, o uso dos teléfonos móbiles é o foco deleis, multas, normas de etiqueta e miradas de censura.

Pero a pesar de os seus defectos, a xente é adictaao teléfono móbil. Mesmo nos paísessubdesarrollados, a falta de infraestruturas fixo que se convertan na forma de telefonía máis usada. O móbiltrouxo moitos cambios paira todos nuns poucos anos,e aínda queda moito máis por ver.

Una cámara en cada peto

/imgs/2007/03/mundomovil2.gif

Osprimeiros móbiles con cámara apareceron ao redor doano 97 e hoxe en día o 85% dos teléfonosinclúen una. Nun principio, a cámara dixital do teléfono,con pouca calidade de imaxe, contemplábase máis como unaccesorio caro e pouco útil. Con todo, o seu popularizaciónsuperou todas as expectativas. Os modelos actuais dispoñen decámaras cunha calidade de imaxe máis que aceptable, en ocasiónsde máis de 2 megapíxeles, e que ademaisde fotografías poden gravar vídeo.

Basta asistir a un concerto de rock paira ver que nas mans do público non brillan xa chisqueiros acesos, senón as pantallas dos seus móbiles mentres gravan

Bastaasistir a un concerto de rock paira ver que nas mans do públiconon brillan xa chisqueiros acesos, senón as pantallas dos seus móbilesmentres gravan con eles ao grupo que actúa. As primeirasimaxes que apareceron dos atentados no metro deLondres proviñan dos teléfonos dos propiospasaxeiros. Calcúlase que máis dun terzo dos vídeosde YouTube foron gravados desta forma, como o foi a execuciónde Saddam Hussein co teléfono dun dos asistentes.

Amultiplicación de ollos electrónicos fai saltar asalarmas daqueles que se preocupan pola súa intimidade, xa quecalquera, en calquera lugar, pode estar a tomar imaxes.Isto aplícase paira os vándalos que gravan por baixo das saiasdas mulleres no metro, pero tamén aos asistentes a unhamanifestación que toman imaxes dos abusos dapolicía, ou ao político que é inmortalizadocomportándose de forma inadecuada en público.

Coa música a todas partes

Coa música a todas partes

Se osmóbiles cambiaron a forma de comunicarse, o formato MP3 eos reprodutores portátiles cambiaron radicalmente amúsica. Agora as cancións descárganse de Internet (previopago ou non) e escóitanse en calquera parte con minúsculosaparellos capaces de almacenar centos de horas de son en altacalidade. O reprodutor iPod de Apple converteuse nun obxectode culto, e a súa tenda de música en Internet vende millóns decancións.

Con todo, a era do reprodutor MP3 pode terminar tan rápidocomo empezou. Os teléfonos móbiles actuaisdispoñen de memoria e capacidade suficiente paira converterse en reprodutoresde música, e ademais fan chamadas efotos. Non hai necesidade de cargar con dous aparellos, téndootodo no teléfono.

A era do reprodutor MP3 pode terminar tan rápido como empezou; os teléfonos móbiles actuais dispoñen de capacidade suficiente paira emulalos

Os novos modelos de Nokia, Motorola eSony Ericsson están centrados a capacidade de reproducir edescargar música en calquera parte.

Tanto éasí que a presentación do teléfono ereprodutor de Apple, chamado iPhone,considérase una medida defensiva do fabricante fronte a estefenómeno. A tendencia é relativamente recente, pero se espera que deica pouco a maioría dos teléfonossexan musicais.

A televisión no móbil

/imgs/2007/03/mundomovil4.gif

Atelevisión está a perder tirón. Os mozoscada vez ven menos horas, dedicados a Internet, e o negocio dapublicidade se fragmenta entre miles de canles. As grandes cadeasde televisión están a mirar ás operadoras detelefonía cunha nova idea, levara imaxe á pantalla do móbil.

A idea éenviar transmisións en directo aos teléfonos móbilesa cambio dunha subscrición, e ofrecer tamén aposibilidade de descargar programas gravados paira velos en calqueralugar. As cadeas teñen o contido, as operadoras a rede dedistribución. Se funciona, ambas teñen moito que gañar. Polo momento os avances son tímidos, aínda que xa é posible veren España noticias e teleseries a través de operadorescomo Movistar e Vodafone. Terán que competir co vídeoa través de Internet. En Estados Unidos e en Xapón xa se poden descargar vídeos de YouTube ao teléfonomóbil.

O moedeiro electrónico

Coa música a todas partes

Ossistemas de pagocon móbil existen desde hai anos. O principio ésimple: a tenda ten un terminal onde o vendedor introduce onúmero de móbil do cliente e o importe. O clienterecibe unha mensaxe e á súa vez introduce un código pairaautorizar a compra, que se carga na factura do seu teléfono.

O sistematópase con dificultades, entre outras, a resistencia dos bancos ecompañías de cartóns de crédito, que non querenperder o seu parte do negocio do diñeiro electrónico, e a faltade comercios que dispoñan do sistema.

Paira entrar no metro de Seúl, os coreanos pasan o seu móbil diante dun lector

En paísescomo Corea e Xapón a popularidade é moito maior, e o sistemamáis fácil. Paira entrar no metro de Seúl, oscoreanos pasan o seu móbil por diante dun lector, que lles desconta o importe do billete dun moedeiro electrónico.Co mesmo sistema poden realizar pequenas compras, sennecesidade de códigos. A tecnoloxía estádispoñible, só falta que os actores se poñan de acordopara que poidamos gozala.

Mundo politono

Mundo politono

Una probade que o móbil é una extensión da personalidade daxente é que son moitos os que buscan antes de nada personalizaro son do seu teléfono coa última canciónde moda, prantos de bebés, balidos de ovellas, sintoníasde teleseries, ruídos e berridos de gusto diverso.

Moitos destestons de chamada obtéñense de empresas que cobran o seu envíopor medio dun ou varias mensaxes SMS, cun prezo próximo a uneuro por cada un. O comercio de tons paira o móbil é todoun éxito. Só en España calcúlase que moveuuns 200 millóns de euros en 2006. Se hai uns anos facían furor os tons polifónicos (melodías complexas) agorason os sonitonos, gravacións en formato MP3 que reproducencalquera son.

Só en España os politonos moveron 200 millóns de euros en 2006

Xunto aostons, os usuarios de teléfonos móbiles descarganpolo mesmo método fotografas, vídeos exogos. Un lucrativo negocio que as operadoras de telefoníason as primeiras en alentar, xa que cobran un 50% de cadatransacción.

Donegocio dos politonos pasouse á estafa das alertas. Osusuarios estána denunciar a empresas como Blinko, que parecenofrecer descargas a baixo prezo, e en realidade subscriben ao usuario a unservizo de mensaxes publicitarias que termina pagando el.

Tumultos intelixentes

O 16 deoutubro de 2004 en Qeen West, una zona concorrida de Toronto, varioscentos de zombies paseábanse cambaleándose e rumoreando”cereeebrooos” aos transeúntes. Non era un anunciodunha película de terror, senón un ‘flashmob’, taménchamado ‘smartmob’, algo así como un ‘tumulto instantáneo’ou ‘intelixente’.

Oszombies eran persoas que recibiron unha mensaxe SMS que lles dabainstrucións de maquillarse, porse farrapos e quedar na rúa a unhahora exacta paira comportarse como mortos viventes. Igual quechegaron, dispersáronse.

As mensaxes de texto SMS demostraron ser una ferramenta paira organizar multitudes en moi pouco tempo

Asmensaxes de texto SMS demostraron ser una ferramenta pairaorganizar multitudes en moi pouco tempo, desde as protestas tras o11-M en Madrid até os grupos de chineses que van comprar en masa aosgrandes almacéns paira conseguir descontos.

Dime que móbil tes

/imgs/2007/03/mundomovil8.gif

Napelícula ‘Zoolander’, o protagonista, un superficial modelomasculino de moda, vivía colgado dun diminuto teléfonomóbil, non máis grande que una caixa de mistos. Tratábase dunha crítica á obsesión por reducir otamaño dos teléfonos móbiles que até hai pouco dominaba a industria. Hoxe o tamaño xa non importa tanto,porque o deseño entrou en escena. Búscanse teléfonoscon liñas redondeadas, superficies brillantes como un espello,cores metalizados e grandes pantallas en cor.

Oteléfono é xa un complemento de moda, outra medida do statuse o bo gusto do seu portador. De aí os teléfonosdeseñados por Prada e LG, os modelos de Nokiacon carcasas estampadas que se presentan na semana da moda deParís, e no colmo do luxo, os teléfonosrecubertosde cristais Svarowski ou pedras preciosas, que podenalcanzar varios miles de euros.

O lado escuro do móbil

Estardispoñible todo o tempo no móbil ás veces supón sufrirmolestias e interrupcións en calquera momento. Segundo unestudoda universidade de Milwaukee (en .PDF) o uso do teléfonomóbil incrementa o nivel de tensión tanto nosfogares como no traballo, e fai que a fronteira entre ambos se volva difusa coa irrupción das chamadas de traballo navida familiar.

Recentemente prohibiuse o seu uso nos centros educativos da Comunidade de Madrid

Si a isto únense os escandalosos tons musicais, tan de moda, o mundo convértese nunha cacofonía de timbres, zumbidos e melodíascaribeñas. A pesar do invento do aviso por vibración,o son dos teléfonos móbiles invade trens,cines, teatros, roldas de prensa, salas de espera, vodas e funerais.

Nalgúnslugares públicos, como igrexas, cines ou teatros, están a empezarsea usar inhibidores de sinal, que fan inservibles aosmóbiles que están dentro de una zona. Con todo,o seu uso non é xeneralizado e presenta complicacións legais, xa que se interfere co espectro radioeléctrico, que é público,e fai falta autorización.

Aeducación é outro das frontes de protección contraos males do móbil. Recentemente prohibiuseo seu uso nos centros educativos da Comunidade deMadrid, máis aínda tras os lamentables episodios deagresións gravadas en vídeo mediante teléfonosmóbiles.