Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

PlayStation, Xbox e Nintendo Wii: novas consolas e vellas guerras

Sony e Microsoft, as principais marcas de hardware paira videoxogos, limítanse a mellorar os seus aparellos mentres que Nintendo revoluciona o seu mando de xogo
Por Marta Peirano 14 de Xuño de 2006

En 2001, as consolas querían converterse no “centroglobal de entretemento doméstico”. As deste anoson máis ambiciosas, queren ensinar una nova maneira dexogar. Todas refinaron o seu aspecto e suavizado as súas cores,adaptándose á estética estándar do mercadode hardware de lecer; perderon os cables dos seus respectivos mandos e escolleron o formato vertical sobre o horizontal. Con todo, salvono caso Nintendo, resulta difícil saber que fanexactamente paira revolucionar o mercado do entretemento. Osprezos, iso si, están á altura das súas ambicións: de 499 a 599 euros pola PS3 de Sony; 300 euros pola XBox 360 deMicrosoft e Nintendo, a máis barata, a 220 euros.

PlayStation 3: un cerebro de sete procesadores

PlayStation 3: un cerebro de sete procesadores

Aconsolade Sonyrevoluciona o mercado, si non das consolas, polo menos dainformática de consumo. O seu novo procesador, o esperado ‘CellProcessor’ de IBM, é una arquitectura completamente nova, un cambioradical con respecto aos chips que se usan nos computadorespersoais. Paira empezar, non hai un procesador ou dous (como nos’Duo’ de dobre nucleo) senón sete.

Aarquitectura consiste nun procesador mestre (‘power processingelement’) que pode levar un sistema operativo convencional efuncionar como procesador independente, pero cuxa funciónprincipal é sincronizar e jerarquizar os procesos que se producenno seis coprocesadores satélites de 3,2 Gigaherzios. Este seisco-procesadores son una evolución máis ou menoscomplexa da GPU (Unidades de Proceso Gráfico ou cartónsgráficos), que funcionan de maneira independente perosincronizada co procesador principal paira xerar gráficosmáis rapidamente sen angustiar o resto das funciónsxerais.

Sony asegura que a PlayStation 3 é 35 veces máis rápida que aPlayStation 2

Aempresa asegura que é 35 veces máis rápida que aPlayStation 2, o anterior modelo que lanzou Sony en 2001. Sios resultados desta máquina achéganse ás súas promesas, aexperiencia de xogo que ofrecerá esta consola pasará a outraliga de ‘jugabilidad’, a medio camiño entre o cine e arealidade virtual.

60 ‘Gigas’ de disco duro

APlayStation 3 trae 60 Gigabytes de disco duro e una conexiónwifi que permite descargar contidos e xogar en Rede. Ten conexióninalámbrica Bluetooth, portos paira Memory Stick Duo (un tipode memoria flash), SD (security disk, una cartón de memoria) e outrosdispositivos de memoria. Ademais, incorpora un menúnavegable e un sintonizador reprodutor HDTV (televisión dealta definición).

Os usuarios do PS 3 poderán aproveitar a plataforma online ‘PlayStation Network’ paira ter mensaxería instantánea, correo e programas de voz

Sonyperdeu nos tribunais o dereito a utilizar o famoso mando’Dual Shock’ cando outra empresa reclamou a patente sobredevandito invento. O novo mando, por tanto, non vibra, pero inclúe unsistema de detección de movemento capaz de procesar todos osparámetros do xogo, una habilidade que florece en todo o seuesplendor co mando de Nintendo e que lembra a mandos máisclásicos como ‘Lle Stick’, o joysticksensible paira Atari 2600 e Atari 800.

PS3é compatible con todos os xogos das súas irmás I e II e os seusdonos poderán aproveitar a plataforma online’PlayStation Network’, un servizo que ofrece mensaxeríainstantánea, correo, rankings actualizados, programas de voz evídeo sincronizados, compras no xogo e descargas. Segundo opresidente de Sony, Kutaragi, este servizo será gratuíto.

Xbox 360 e Nintendo, as alternativas

Xbox 360 e Nintendo, as alternativas

Microsoftdecidiu non cometer un erro que resultou crucial nolanzamento da primeira XBox no 2001: chegar tarde. Adiantáronse un ano ao lanzamento cunha presentación da XBox 360 nunprograma especial da MTV, o que creou una demandaimposible de satisfacer.

En comparacióncoa Xbox orixinal, a novaconsolaé máis do mesmo pero mellor: maior capacidade, máisrapidez, gráficos máis impresionantes e máisversatilidade paira xogar, escoitar música, ver películasou descargar fotos e música desde un computador.

O gran atractivo de XBox é a súa compatibilidade coas súas versións anteriores

Nadasorprendente posto que se trata, do mesmo xeito que a PS3, duncomputador con todas as letras. Leva tres procesadores IBM PowerPCde 3.2 Gigaherzios, una cartón gráfico ATI 500 Megaherzios,512 Megabits GDDR3 de memoria RAM e un disco duro extraíble de20 Gigabytes. Conéctase por USB e non ten cartón wireless. Oprograma de pago XboxLive Goldpermite a descarga de contidos online. Os prezos oscilan de 8euros a 60 euros, en cartóns dun mes a un ano.

Nonhai nada particularmente revolucionario na consola de Microsoft,pero considerando o prezo de lanzamento de Sony é posible que se coloque á cabeza do mercado. O gran atractivo de XBox é a súacompatibilidade co seu propio sistema operativo e os seus xogos. Millónsde usuarios decidíronse de antemán pola XBox á espera de‘ Halo3‘,a terceira entrega dunha das sagas máis populares do mundodo videoxogo, que foi presentado na feira do entretementoE3.

Nintendo Wii, una consola revolucionaria

/imgs/2006/11/consola4.gif

Aúnica consola, como tal, verdadeiramenterevolucionariado tres é Nintendo Wii, antes Nintendo Revolution, que sipropón una maneira completamente nova de xogar. Wii recolle adinámica creada por videoxogos como ‘DanceDance Revolution‘e ‘EyeToy‘,onde os movementos do xogador intégranse no xogo de maneiranatural sen necesidade de apertar botóns e lévaa moito máislonxe.

Onovo mando de Nintendo quere desaparecer como tal paraconverterse no ‘interfaz universal’, un artefacto que se transformano obxecto que precisa cada xogo: un pau de golf, una cámarade fotos, una pistola ou una brocha. Con catro mandos, catropersoas poden xogar a dobres de tenis usando os mandos comoraquetas, ou tocar una canción utilizándoos coma sefosen instrumentos reais. As posibilidades son infinitas.

O novo mando de Nintendo quere desaparecer como tal para converterse no ‘interfaz universal’, un artefacto que se transforma no obxecto que precisa cada xogo

Nintendoleva vinte anos competindo e estableceuse como líderindiscutible da evolución do videoxogo. Con títuloslendarios como a saga dos irmáns ‘Mario’ e ‘A Lenda deZelda’, Nintendo xa ten una lexión de fans establecida queestá máis interesada en novas experiencias sensoriaise pequenos desafíos á intelixencia que en xogos deguerra superrealistas. No E3 mostráronse 27 xogos paira a súa novaplataforma e moitos dos seus títulos circulan polos festivaisde arte e tecnoloxía internacionais pola súa orixinalidade e a súabeleza.

NintendoWii chegará ás tendas a mediados do ano que vén,perdéndose a gran guerra dos agasallos do Nadal.Probablemente preocúpalles pouco; é a consola máis barata e desmarcouse sensiblemente das outras dúas en estética epropósito. Aqueles pais preocupados pola influencia dosvideoxogos no desenvolvemento intelectual e emocional dos seus fillosfarán ben en comprar calquera plataforma Nintendo.

As primeiras guerras dun mercado altamente competitivo

As primeiras guerras dun mercado altamente competitivo

Omercado das consolas sempre foi altamente competitivo e aactual guerra polo liderado de vendas que manteñen Sony,Microsoft e, en menor medida, Nintendo, ten os seus precedentes naorixe mesmo dos videoxogos caseiros e as primeiras compañíasque se lanzaron a popularizalos. Do mesmo xeito que a guerra dosSistemas Operativos, a primeira gran batalla polo mercado dovideoxogo tivo lugar no primeiros oitenta, cando o reinadoabsoluto de Atari se vióameazado por dous agresivos rivais: Mattel eColecovision.

En 1980 Atari converteuse na compañía de máis rápido crecemento da historia do mercado americano

Mattel contra Atari

A finaisdos anos setenta, Atari tomara unadecisión importante: deixar os xogos ‘arcade’(as máquinas dos salóns recreativos) e dedicarse ámáquina particular, o ‘home entertainment’. En 1980 xa vendera tres millóns do seu Atari2600 e converteuse na compañía de máis rápido crecemento da historia do mercadoamericano. Outras compañías como Fairchild Semiconductore Magnavox lanzaran as súas propias consolas, pero asvendas de Atari duplicábanse cada ano. Só candoMattel presentou Intellivision co xogo ‘As Veigas Poker &Blackjack’ desatouse a verdadeira guerra. Facendo honra aosnovos tempos, esa guerra non se librou na oficina senón natelevisión.

Noprimeiro anuncio de Mattel, GeorgePlimpton (coñecido actor e xornalista) comparaba as dúas consolasen hora punta televisiva con gran desvantaxe do Atari 2600, cuxosgráficos eran peores que os de Intellivision. “Theclosest thing to the real thing” (‘o máis parecido árealidade’), dicían os anuncios. Atari, con todo, mantivoa vantaxe durante dous anos máis grazas o seu prezo (100dólares sobre os 299 dólares de Mattel) e a queconservaba os dereitos sobre case todos os xogos de arcade.

A identidade e localización dos cinco programadores que formaban o primeiro equipo de Mattel mantívose en segredo paira evitar que Atari fixéselles una contraoferta

Mattelvendeu 175.000 consolas e ampliou a súa libraría dexogos, paira acabar formando a súa propia división de software.A identidade e localización dos cinco programadores queformaban o primeiro equipo mantívose en segredo paira evitar que Atarifixéselles una contraoferta que non puidesen rexeitar. Na empresachamábanos os ‘Blue Sky Rangers’. Así estaban as cousas.

Colecovision contra Atari e Mattel

Colecovision(Coleco) chegou en 1982 e vendeu medio millón deconsolas o primeiro ano, licenciando varios xogos derecreativos paira o seu produto e dividindo un pouco máis omercado. Esta guerra acabou cando Warner comprou Atari edespediu ao seu fundador por desavinzas na mesa directiva.Warner quixo facer un órdago á competencia facendo de ET,o videoxogo, una gran produción hollywoodiense e acompetencia respondeu. ET, o xogo, foi un completo desastre.Reportáronse millóns de dólares en perdas e ascompañías pecharon no que se podería chamar o’estalido da burbulla consolera’.

Aínda queeste momento pasou á historia como a ‘Gran Crise do 83’,hoxe resulta melodramático e pouco realista: foi o fin deAtari, pero a historia do videoxogo só acababa decomezar. En Inglaterra, catro adolescentes converteron oscomputadores baratos Spectrum e Commodore 64 nas novas consolasfavoritas do mundo e o furacán Nintendo acababa de chegar.