Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Political Games: conciencia política online

O mundo dixital ha descuberto una nova arma política, mediática e documental: o 'political game' ou videoxogo político

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 19deXaneirode2006

Os ‘political games’comezaron o día en que un grupo de activistas expertos en novas tecnoloxíasdeseñaron un videoxogo que emulaba as penurias polas que teñen que pasarmiles de inmigrantes nos campos de acollida de Australia. A partir deentón, esta modalidade que combina o lecer, a denuncia e a concienciaciónpolítica foise estendendo pola Rede.

'Escape from Woomera': o videoxogo documental

/imgs/2006/11/politicalgame1.gif

En 2002, dous artistas dixitais e una documentalista decidiron reproducir da maneira máis exacta ascondicións de vida dos refuxiados paira denunciar a súa situación. Así naceu ‘Escape from Woomera‘,o primeiro ‘political game’, ou videoxogo político, da Historia. Nel, oxogador debe conseguir escapar do centro de refuxiados australiano Woomera que,segundo os autores do xogo, foi recreado na Rede con todo o seurealismo.

O obxectivo final deste novo xénero de lecer en Internet é concienciar aos usuarios sobre temas sensibles social e politicamente.Tras a aparición de ‘Escape from Woomera’, moitos educadores,artistas e activistas usaron videoxogos paira mostrar, analizar ou denunciaros supostos abusos de gobernos, corporacións e medios de comunicación. A maior parte destes videoxogos pódense decargargratuitamente da rede.

Poucos australianos coñecen a existencia dos campos de acollida de inmigrantes e, moito menos,as estritas medidas de control polas que se rexen. “Ninguén escapa dos meus centros de detención”. Estas foron as palabras que o ministro de inmigración, Philip Ruddock, dedicoulle a ‘Escape from Woomera’ naportada do Sydney Morning Herald. A controversia xerada por estevideoxogo político provocou que o goberno australiano cancelase o orzamentodedicado ás artes dixitais nacionais. Katherine Neal, directora de arte doproxecto, dá a súa opinión sobre a orixe do problema que o videoxogo tivo coasinstitucións: “Non querían que a xente soubese o que pasa alí, peronós si”.

/imgs/2006/11/politicalgame2.gif Guantánamos austrais

O nome dos inmigrantes aloxados nos campos de refuxiados australianos componsede dúas letras e un número, que corresponden as iniciais do barco no quechegaron e a orde no que saltaron a terra. En termos de dereitoshumanos, e sempre segundo a OMS, estes lugares de espera paira entrar en Australia”son o máis parecido a un campo de concentración que existe nomundo civilizado”.

Os centros de detención pertencen a Wackenhut , una empresa privada americano-danesaespecializada en seguridade nuclear, conflitos bélicos e estados de excepción.Están situados en metade do deserto e a súa misión é recibir, procesar eencarcerar aos centos de refuxiados, principalmente de Europa do Leste, quepiden asilo en Australia. Non se permiten cámaras, gravadoras, avogados oumembros da Cruz Vermella.

Inicialmente, tras mover os seus creadores o proxecto do que ía ser Escapefrom Woomera polas institucións paira conseguir financiamento, o ConselloAustraliano paira as Artes deulles 25.000 dólares e puxo un equipo dedeseñadores, programadores e técnicos á súa disposición. O equipo traballou duropaira conseguir información sobre catro centros: Baxter e Woomera en Australiado Sur, Port Hedland no oeste e Villawood en Sydney, a capital.

Entrevistaron a refuxiados, visitaron ás súas familias e mantiveron una longacorrespondencia con varios ex empregados dos centros en cuestión. Conseguironmapas debuxados polos mesmos presos, disimulados a través das reixas nuntambor de deterxente. Revisaron horas de noticias gravadas da televisión eestudaron a conciencia Through the Wire, de Pip Starr, un documental que recibiríamoitos premios uns anos máis tarde.

Traballaron durante meses até conseguir integrar todo o material namatriz de Half-Life, unpopular videoxogo comercial que admite modificacións. O resultado é un xogode evasión de corte clásico (a referencia a ‘Escape from Alcatraz’ é clara)pero cun xiro de porca inesperado: cada vez que o xogador consegue escapardun centro, acaba chegando a outro, como en si estivese nunha versión virtualdo Proceso de Kafka. E o que é máis importante: toda a información que se ofrece ao xogador é verídica.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións