Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Project Neon: compartir arquivos multimedia

O uso deste programa permite aforrar moito tempo, e espazo no correo, á hora de intercambiar arquivos de imaxes, música e vídeo
Por Jordi Sabaté 28 de Decembro de 2005
Img neonp

Definir Project Neon non resulta sinxelo se se atende ás súas características. En primeiro lugar porque aínda que permite establecer conversacións (ten a aplicación ‘Chat’), non é exactamente un programa de mensaxería instantánea como o son MSN e Yahoo! Messenger. Ten moitas das características destes, pero en realidade funciona como unha canle P2P, é dicir de computador a computador. Tampouco é unha canle entre dous portos ao uso, como si o son Emule ou Bittorrent, xa que permite que a comunicación entre usuarios sexa pechada e non interveñan terceiros non desexados.

Para que serve

Non son poucas as ocasións en que un internauta atopa unha canción, unha imaxe ou vídeo curioso na Rede que desexa compartir con outros. No caso das imaxes, a fórmula máis usual é envialas por correo electrónico ao contacto desexado. Xeralmente unha soa imaxe non adoita pesar moito ou pode ser retocada cun programa de edición para alixeirala. Con todo, se o que se desexa que o outro vexa é un álbum completo de fotografías, o correo convértese nunha canle lenta e inestable, dado o considerable peso do arquivo. O mesmo ocorre coas cancións, e non digamos os discos completos e os vídeos. Moitos servidores de correo advirten de que unha mensaxe que pesa máis dun Megabyte non ten garantido o seu correcto envío.

Project Neon é unha solución concibida para tales ocasións. Trátase dunha páxina web na que o usuario personaliza un espazo propio e selecciona do escritorio do seu computador aqueles arquivos que desexa compartir con outros usuarios. Os arquivos ordénanse en álbums (xa sexan de fotos, cancións, podcast ou vídeos) que están en todo momento accesibles no sitio persoal do usuario; aínda que realmente estes arquivos permanecen no disco duro, polo que a capacidade de Project Neon só se ve limitada pola memoria do disco duro do computador.

Como funciona

Trátase dunha aplicación que funciona desde o escritorio, polo que debe ser descargada e activada. O peso aproximado de Project Neon é de 16 Megabytes, polo que o computador precisará como mínimo de 30 Megabytes libres no disco duro para que o programa poida funcionar.

O deseño de Project Neon é sinxelo e intuitivo: á esquerda da pantalla está a ferramenta para crear coleccións de arquivos; no centro o álbum que se está compartindo cos arquivos visibles e á dereita a ferramenta para crear contactos. Esta última ten a mesma estrutura que se pode atopar noutros servizos de mensaxería instantánea: introducindo o nome de usuario, ou o alias do contacto, o servizo detéctalle e engádelle á lista.

Unha vez creouse un cartafol de contactos, pódese seleccionar o arquivo multimedia a compartir; este aparecerá na parte central da páxina. Se se dá ao botón compartir (‘share’), ábrese unha xanela con todos os contactos que están conectados. O usuario escolle entón o contacto, ou contactos, co que desexa compartir o arquivo. Existe a opción de enviar o arquivo por correo ou facelo por P2P. Pola canle porto a porto, o internauta receptor recibirá na caixa de correos da súa páxina persoal de Project Neon o aviso de chegada do arquivo. Inmediatamente poderá miralo (no caso dun vídeo ou unha foto) ou escoitalo (se se trata dunha canción ou un podcast).

A emisión prodúcese en streaming ‘’ desde o reprodutor multimedia do emisor, polo que é inmediata e non precisa esperar o tedioso tempo de descarga. Aínda que polos mesmos motivos, a calidade depende da estabilidade da conexión entre usuarios. Anchos de banda superiores a 2 Megabytes permiten ver películas con comodidade. En todo caso, o receptor pode optar por descargar o arquivo ao seu computador se lle interesa.

Buscar por parecidos

Cando o usuario selecciona un arquivo multimedia do seu escritorio, pode permitir que este quede a disposición pública (como nos P2P comúns) ou ben que sexa privado e só poidan acceder a el determinados contactos. No caso de catalogar como público un arquivo ou álbum, este poderá ser visto por todos aqueles que engadisen ao usuario como contacto.

Grazas á aplicación ‘FindAlike’, todos os internautas conectados a Project Neon poden rastrexar os arquivos públicos da páxina. Esta tecnoloxía busca os arquivos (só imaxes) por similitudes entre os perfís, as cores e os contrastes en lugar de facelo por nomes. O modo de buscar de FindAlike precisa necesariamente dun arquivo a partir do cal atopar outros parecidos.

Seguridade nos intercambios

Unha das vantaxes máis destacables deste programa, á parte da comodidade de intercambio e a capacidade de organización de arquivos que ofrece, é sen dúbida a seguridade que achega. Ao tratarse dunha canle P2P bilateral e pechado, o emisor e o receptor coñécense, polo que queda descartado o spam ou algún tipo de intromisión. Ademais, a combinación do servizo de mensaxería instantánea e a canle P2P fan que en Project Neon póidanse visualizar en todo momento os arquivos que se van a recibir. Como están no porto do emisor, sempre se poden rexeitar os arquivos sen necesidade de exporse a descargas. Tamén existen varios filtros para evitar recibir un arquivo infectado.

Pouca estabilidade

Como materias pendentes de Project Neon hai que subliñar a súa excesiva inestabilidade das conexións entre portos, xa que o servizo ten a caerse (desconectarse) con demasiada facilidade en horas de moito tráfico entre bucles locais próximos. Finalmente, bótase de menos nesta aplicación o poder intercambiar arquivos de texto e formatos comprimidos do tipo .ZIP ou .RAR.