Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que programas P2P son máis seguros?

Diversas aplicacións crean redes anónimas ou tratan de impedir que se poida monitorizar a actividade dos usuarios

Img vpn portada Imaxe: Diaper

A presión das industrias culturais edas sociedades de xestión dos dereitos de autor provocou que en países como Francia ou Inglaterra estúdensemedidas paira frear o intercambio de contidos audiovisuais, queinclúen até a suspensión da conexión dousuario. Paira evitar todas estas molestias de dubidosa constitucionalidade, os usuarios poden empregar diversos programasP2P que lles permiten compartir cos seus amigos e familiares de formamáis privada o material que desexen.

Compartir de forma privada

/imgs/2009/03/vpn1.jpg

Francia propuxo establecer un sistema de tresavisos paira frear a compartición de contidos con Copyrightnas redes P2P, tras os cales se cortaría ao usuarioa conexión á Rede. Os internautas queintercambiasen contidos suxeitos a dereitos de autor recibiríantres avisos. O primeiro produciríase por correo electrónico,o segundo por teléfono ou por carta postal e o terceiroimplicaría una sanción de entre dúas e doce meses senpoder contratar una conexión a Internet. Estas e outraspropostas similares han provocado protestasde organizacións de usuarios de Internet que temen que rompa aneutralidadeda Rede. Doutra banda, estímase que aplicar a chamada “LeiSarkozy” (dado que nace a proposta do presidente francés)tería un custoestimado polo seu Goberno de 70 millóns de euros.

BitTorrent ou emule optimizáronse paira compartir os arquivos a gran velocidade pero os seus deseñadores non se preocuparon pola privacidade

A polémica xorde porque este tipo de leis supoñen que haxa una entidade que controle otráfico de Internet e os movementos de cada persoa durantea súa navegación. Isto contraría a prácticahabitual de que só se poden intervir as comunicaciónsbaixo mandato xudicial e si hai sospeitas fundadas de que se produceun delito. Por este motivo, o Parlamento Europeo ha aprobado uninformeno que se rexeita que os gobernos ou empresas corten a conexióna Internet como forma de penalización e que quere evitar quea “vixilancia e o control sistemático” impóñansecomo forma de previr o intercambio de contidos suxeitos a dereitosde autor.

Novos programas, máis seguros

En paralelo a esta polémica aparecen novosprogramas, como OneSwarm,paira compartir contidos en Internet. Fan fincapé naseguridade, de forma que sexa máis complicado que terceiros poidandescubrir que é o que se intercambia. BitTorrent ou emule optimizáronse paira compartir os arquivos a gran velocidade pero os seusdeseñadores non se preocuparon pola privacidade. Una terceirapersoa cos coñecementos necesarios pode saber que é oque se intercambia e cales son os números IP queparticipan.

Una terceira persoa cos coñecementos necesarios pode saber que é o que se intercambia nunha rede P2P e cales son os números IP que participan

Estas cifras, que acreditan a cada equipo con accesoá Rede, permiten, cunha orde xudicial, coñecer desde quefogar ou dispositivo prodúcese a conexión, posto que osprovedores de Internet deben gardar estes datos. Precisamente, unadas peticións das sociedades de xestión dos dereitosde autor e das industrias culturais consiste en ter accesoautomático a esta identificación, una acciónimposible baixo as leis actuais. Trátase dun fenómeno moiparecido ao que acaeceu no momento en que a industriamusical logrou que Napster pechase. Naquel entón xurdironnovos programas que melloraron as prestacións do orixinal e queestenderon o costume de compartir.

Os pioneiros na seguridade P2P

Varios programas destacáronse pola súapreocupación pola privacidade desde o comezo do uso doP2P paira compartir arquivos. Por exemplo, Filetopia,una aplicación paira Windows que apostou pola seguridadee que cifra todas as comunicacións e intercambios de arquivos con clavepública. Ademais de servir paira compartircontidos, permite aos usuarios crear salas de chat e incorpora uncliente de mensaxería instantánea. Non lanzouningunha nova versión desde 2002, pero se mantén funcional.

Nin os propios usuarios de Freenet saben o que contén o seu pedazo de disco duro, porque os arquivos atópanse cifrados

Freeneté outro proxecto que permanece desde entón, aínda que cun impactomoi reducido e con carencias acusadas neste tipo de programas, comoa falta dunha forma eficiente de atopar os arquivos, poiscarece de buscador. A súa gran baza reside en que impide tanto acensura como que se localice en que computador atópase undeterminado arquivo, porque una vez cargado viaxa a outro computador doutrapersoa. Deste xeito, nin os propios usuarios desta rede sabeno que contén o seu pedazo de disco duro, porque os arquivos atópanse cifrados. En maio de 2008 Freenet publicou aversión 0.7.0, onde se engade a posibilidade deutilizar o programa só con aqueles contactos que se seleccionen, una posibilidade que se coñece en inglés como”darknet”.

Outra alternativa veterana é GNUnet,un software de código libre creado en 2001 e que emprega ocifrado paira preservar os contidos e evitar que se descubra quen os comparte. Tamén dispón dun sistema paira premiar con maiorvelocidade de descarga aos usuarios que máis contidosacheguen. Hai versións paira Windows, Mac VOS X e Linux.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: OneSwarm »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións