Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Radios en liña: perigo de extinción

Unha sentenza xudicial estadounidense, que triplica os impostos por emitir música con dereitos de autor por Internet, pode levar á ruína á gran maioría de emisoras en liña

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 20deAbrilde2007

Unha sentenza xudicial emitida en marzopor un xuíz estadounidense aceptaba unha petición da RIAA(entidade de xestión de dereitos norteamericana) e determinabaque os impostos que se pagan actualmente por emitir músicacon Copyright nas radios en liña sitas en territorio americanodebían cambiar de formato e incrementarse de 300 a 1.200veces. A intención é que non só os autores cobrendereitos; tamén as discográficas pasan a considerarseautoras do soporte e por tanto deben ser retribuídas.A sentenza foi apelada pola Dixital Media Association (DIMA), querepresenta ás radios, pero o pasado luns o tres xuíces doConsello Regulador das Taxas por Dereitos de Autor (‘US CopyrightRoyalty Board’) desestimaron a apelación.

Só o cálculo do incremento correspondente ao ano pasado arroxa cifras millonarias que, segundo Jonathan Potter, “levarán á inmensa maioría das emisoras á banca rota”

Os xuíces do Consello, con todo,
recoñeceron o dereito das emisoras a decidir o formato de pago
de impostos que adopten. Mentres a sentenza
de marzo
(en PDF) determinaba que o pago debería ser por
canción, a maioría de radios utilizan a fórmula
de pago por hora de emisión.

Pero á parte disto, o Consello deixa
claro que a forma de pago final debe axustarse a un aumento de 0,08
céntimos de dólar por canción emitida, unha taxa
que ademais se aplicará con carácter retroactivo
sobre 2006. Só o cálculo do incremento
correspondente ao ano pasado arroxa cifras millonarias que,
segundo Jonathan Potter, director executivo da DIMA,
“levarán á inmensa maioría das emisoras a
a banca rota”.

Potter cita non só a radios
como LastFM.com
ou Pandora
, senón tamén ás radios de Yahoo! (Launch),
Microsoft (MSN Radio) e America
En liña, moito máis potentes. A todas elas representou
ata a data a DIMA. Tras a sentenza formouse unha nova
asociación ‘de emerxencia’ chamada SafeNetRadio,
que pretende implicar aos usuarios e crear un ‘lobbie’ de presión
sobre os congresistas.

Por se o carácter retroactivo
da taxa fose pouco, a sentenza prevé que este aumento
creza a 0.19 céntimos por canción en 2010, o que
supón un incremento anual da taxa do 30%, á parte de que se fixa un
mínimo de 500 dólares como pago mensual fixo por
emitir. Con estas condicións, as radios por Internet pasarán
a pagar o triplo do que pagan en taxas as radios
por satélite
, moi populares en Estados Unidos.


Malo para todos

Segundo o analista tecnolóxico
Phil Leigh, “as
radios tradicionais nunca pagaron taxas ás discográficas
por emitir a música contida nos vinilos e CD’s (si aos
autores), cousa que estas últimas sempre consideraron inxusta;
desde que emerxeron as emisoras en liña as discográficas hanse
mostrado ansiosas por facer valer os seus supostos dereitos”.

A sentenza, lonxe de outorgar ás discográficas a galiña dos ovos de ouro, estaría a matar ao ovo antes de que nacese a galiña

Pero Leigh matiza que “a
consolidación das emisoras por Internet en realidade non ha
chegado a producirse”, polo que a sentenza, lonxe de
outorgar ás discográficas a galiña dos ovos de ouro,
estaría a matar ao ovo antes de que nacese a galiña.

Neste sentido Leigh vaticina non só
o seguro final das radios en liña en territorio estadounidense,
senón tamén un duro golpe para a propia industria
discográfica. Moitos analistas coinciden con Leigh en pensar
que en realidade a industria disparouse un tiro no pé,
posto que perdeu un tecido de promoción do seu material
que lle ía a ser imprescindible no futuro.

Jonathan Potter destaca o feito de que
a industria discográfica “perde o 20% das súas vendas
por ano” e asegura que está tan desesperada que
se expolia a si mesma sen darse conta de que todos os
axentes (radios, autores e discográficas) navegan no mesmo
barco.

Tal como relata Tim Westergren,
fundador de Pandora, nun desesperado mail enviado aos usuarios de
esta radio: “Non estou a dicir que non haxa que pagar taxas por
os dereitos de autor; eu mesmo fun músico profesional e
entendo perfectamente o difícil que é encarar os cambios
que as tecnoloxías están a producir, pero o novo
imposto fai practicamente inviable que de face ao futuro
ninguén poida facer negocio coa radio en Internet”.

Tim Westergren: “O novo imposto fai practicamente inviable que de face ao futuro ninguén poida facer negocio coa radio en Internet”
Alternativas: Canadá e o P2P

A maioría dos analistas
coinciden en que esta medida só traerá un aumento de
os intercambios nas redes entre pares, co que aínda
máis música escapará ao control das entidades
de xestión de dereitos; é o que se tende a denominar “un
peixe que se morde a cola”. Canta máis música se
escapa ao seu control, máis presión impositiva esíxese,
co que máis valor cobran os métodos que escapen a
o seu control, como son as redes P2P.

Rob Enderle, analista de Enderle.
Group
, asegura que “isto non só é o cadaleito
das radios en liña; é un cadaleito cun inmenso imán
que levará á tumba a todo o sector”, xa que o
incipiente auxe das radios en liña estaba a crear novas canles
para difundir todo tipo de música.

A censura actúa menos nas radios en liña e a súa audiencia estímase, só en Estados Unidos, en 70 millóns de oíntes mensuais

Desde Slashdot especulouse
tamén coa posibilidade de que as radios residentes en
Estados Unidos se
mudasen ao veciño Canadá
, onde as taxas están
moito menos reguladas. Aínda así, o columnista do
Toronto Star Michel
Geist
advertía que neste país tamén hai
grupos de presión que tentan multiplicar as taxas que se
pagan por emitir música desde Internet.

Detrás de toda esta batalla
legal está sen dúbida a gran emerxencia destas canles de
emisión, que contratan estrelas da comunicación que
ata agora traballaran soamente nas radios
tradicionais, como parace que vai suceder con Don.
Imus
, xa que a censura actúa menos nelas e a súa
audiencia estímase, só en Estados Unidos, en 70 millóns de
oíntes mensuais.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións