Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Raúl Hernández, bloguero e consultor de empresas dixitais

A tecnoloxía é un medio paira mellorar as cousas, non un fin en si mesma

A crise do sector inmobiliario está a arrastrar consigo a outros sectores da economía relacionados co consumo. Os problemas que este derrube xera, tanto financeiros como sociais, fai que moitos analistas advirtan de que España debe cambiar de modelo económico. Pero, cara a onde mirar agora? Raúl Hernández González (Salamanca, 1976), é un dos blogueros máis coñecidos do ámbito hispano. A través do seu blog, Vidadeunconsultor.com, Hernández expón as súas receitas e a súa opinión sobre este asunto baixo o pseudónimo de “Consultor Anónimo”. Traballou en Arthur Andersen e Garrigues Human Capital Services antes de integrarse na rede de blogs Weblogs SL como responsable da área de Servizos a Empresas, e é un uno dos autores de Elblogsalmon.com. Desde mediados de 2007 traballa como profesional independente.

Vostede comezou a súa carreira profesional en diferentes empresas consultoras. Cando se expuxo deixar este sector e pasar a traballar nunha “startup” de Internet?

Aínda que é algo que cristalizou en 2006, en realidade é un proceso que viña fraguándose desde uns anos antes. A actividade de consultoría realizada dentro de grandes corporacións do sector ten indubidables vantaxes, pero tamén determinadas servidumes que co paso do tempo íanse facendo máis presentes paira min, polo que a inquietude de cambiar a miña orientación laboral non xorde agora.

O feito de que fose no ámbito de Internet foi tamén una consecuencia lóxica do interese que o mundo da tecnoloxía sempre tivera paira min como afección: eu programaba en Basic a mediados dos 80 e seguín coas sucesivas linguaxes. Xurdiu a oportunidade de colaborar máis estreitamente con Weblogs SL, con quen xa colaboraba como editor de Elblogsalmon.com, de temática económica/empresarial, e pareceume que reunía os ingredientes perfectos paira dar o salto.

Actualmente vostede está a traballar como consultor externo en diferentes iniciativas. Trátase dunha tendencia á alza entre os profesionais de Internet españois?

“Cada vez está máis claro que as estruturas de traballo fixas son cousa do pasado”

Sen dúbida, eu creo que é una tendencia. E non só entre profesionais de Internet, senón en todo tipo de ámbitos empresariais. Cada vez está máis claro que o tempo das estruturas fixas e pesadas, as organigramas, os empregos paira toda a vida… son cousa do pasado. Principalmente porque son formulacións que non son capaces de dar resposta ás necesidades derivadas do dinamismo da sociedade actual.

Neste contexto, as relacións profesionais configuradas baseándose en proxectos (cunha duración limitada e un obxectivo concreto) son moito máis flexibles, axústanse moito mellor ás necesidades das empresas e aproveitan de forma óptima as capacidades das persoas. Colaboramos mentres resulte un beneficio paira ambas as partes, e cando deixa de ser así, cada un vai polo seu lado a buscar novas colaboracións produtivas.

Ve positiva a creación do novo Ministerio de Innovación neste momento actual da economía española?

“Levamos moitos anos falando de innovación, pero costa moito trasladala ao día a día das empresas e da sociedade”

A innovación sen dúbida é un concepto moi relevante, aínda que quizais demasiado manido: levamos moitos anos falando de innovación, pero costa moito trasladala ao día a día das empresas e da sociedade. Neste sentido, a creación dun ministerio específico é aínda una incógnita, na medida en que pode efectivamente axudar a dar un impulso á innovación, pero só se as medidas concretas que desenvolve son eficaces. Imos, que a súa mera creación non supón máis que una declaración de intencións; que sexa un brinde ao sol ou non será algo que poderemos valorar co paso dos meses.

En todo caso, algo que si me preocupa é a certa segregación da innovación que isto supón. Paira min, a innovación debería ser un concepto totalmente transversal. Debería haber unha énfase na innovación dentro dos ministerios de Educación, de Industria, de Economía… E practicamente en calquera ámbito. Preocúpame que se dea por feito que, como xa existe un ministerio ao efecto, o resto de ministerios perciban que eles xa non teñen que facer nada respecto diso.

“Se non apostamos decididamente pola innovación, teremos serios problemas paira sobrevivir na contorna competitiva”

De todos os xeitos, non hai que esquecer que os principais interesados na innovación deberiamos ser cada un dos sectores e cada una das empresas, e si apúraseme, mesmo cada un dos individuos. Somos nós os que, se non apostamos decididamente pola innovación, teremos serios problemas paira sobrevivir na contorna competitiva. Non podemos esperar a que un ministerio nos resolva a papeleta.

Cales pensa que son os retos da economía española ante a Sociedade do Coñecemento?

“Na nosa economía hai toda una serie de ‘verdades apresas’ que demos por válidas durante anos, pero que xa non van selo máis”

Non hai máis que botar unha ollada á lista de sectores que máis achegan ao PIB do noso país. Durante moitos anos estivemos apostando por un modelo de crecemento moi determinado. E non nos foi mal. O problema é que cando, como é lóxico nestes sectores, deu signos de esgotamento démonos conta de que non preparamos a súa substitución.

Os retos son, por tanto, definir que novos sectores van ser os que nos sosteñan nos próximos anos no contexto da globalización, e empezar a modificar estruturas, comportamentos, habilidades e institucións para que dean soporte a ese cambio. É una tarefa difícil; hai toda una serie de “verdades apresas” que demos por válidas durante anos, pero que xa non van selo máis. Temos que desaprenderlas, e desenvolver outras novas.

Pasa a saída da crise por unha aposta na tecnoloxía?

“A tecnoloxía é un medio excelente paira impulsar a nosa economía, pero non un fin en si mesma”Entre outras cousas. Pero non diría que sexa a principal. Ao final, a tecnoloxía é un medio, non un fin en si mesma. A aposta debe ser pola creatividade, pola capacidade de atopar novas solucións aos problemas, tanto os antigos como os novos que van xurdindo nunha contorna tan absolutamente fascinante como este en o que vivimos. Sen dúbida, no camiño paira atopar estas solucións teremos que facer uso da tecnoloxía. Pero só se a pomos ao servizo da procura de solucións estaremos a pulsar as teclas adecuadas.

Como se financian en España as pemes de base tecnolóxica?

“Teño a sensación de que en España hai demasiado investimento por parte das institucións”

Sen ser un gran coñecedor do tema, teño a sensación de que en España hai moito investimento por parte das institucións; ben sexa en forma de subvencións, de empresas públicas, de iniciativas xurdidas nas universidades… Paira min isto supón un certo problema na medida en que estas iniciativas, ao final, non dependen do seu éxito real (é dicir, de conseguir financiarse paira resolver necesidades reais do mercado) paira sobrevivir, o cal pode facer que se dispersen os esforzos en proxectos que non estean centrados no mercado.

Paira iso, faría falta que fose a propia iniciativa privada a que estivese a apostar o seu diñeiro dunha forma máis decidida, financiando así proxectos moito máis enfocados. O problema é que a iniciativa privada segue en termos xerais pensando demasiado no curto prazo, cunha capacidade de risco bastante limitada que fai que prefiran destinar o diñeiro a outros mesteres.

Que ambiente debe darse en España para que o sector das novas tecnoloxías madure?

“Equivocarse nas empresas aínda é causa de que che sinalen co dedo”

Creo que, para que en España instálese una dinámica positiva neste sentido, fai falta un cambio cultural de moito calado. Paira prosperar necesitamos que a innovación non sexa una excepción, senón una norma xeral. Que non se produza só nalgúns sectores, por parte dalgunhas persoas e de cando en vez, senón que se aplique en todos os sectores, que todo o mundo implíquese, que suceda de continuo.

Desde o meu punto de vista, o factor crave en todo isto é a tolerancia ao risco. Paira innovar hai que atreverse a expor cousas novas, hai que asumir que nunha elevada porcentaxe das ocasións imos fracasar. E isto hai que entendelo desde o punto de vista do profesional, das empresas e dos que invisten. Lamentablemente, vivimos nun país no que “o ladrillo” segue sendo o mellor investimento, ser funcionario una aspiración xeneralizada e equivocarse nas empresas causa de que che sinalen co dedo.

“Só se conseguimos cambiar estas percepcións conseguiremos que haxa máis profesionais e máis empresas apostando por facer cousas novas”

Só se conseguimos cambiar estas percepcións conseguiremos que haxa máis profesionais e máis empresas apostando por facer cousas novas no canto de limitarse a ir ao seguro, que é precisamente “seguro” porque xa hai outros moitos facéndoo. Por tanto, non é posible competir apoiándose niso; necesítase máis financiamento privado paira explorar novas oportunidades.

Hai moitos emprendedores neste ámbito esperando una oportunidade?

Non hai dúbida de que hai un certo número de persoas con este perfil en España. Estas persoas beneficiaríanse de, nun momento dado, ter unha contorna máis positiva paira emprender. É dicir, un maior recoñecemento social e una maior facilidade paira financiar as súas aventuras. Con todo, non son demasiado optimista respecto de que poidan ser maioritarios, xa que o sistema non nos programou con estas inquietudes, polo que quen as teñen son a excepción, os “raros”.

Cal sería o perfil do emprendedor tecnolóxico?

“Un emprendedor é alguén que non está conforme en como están as cousas, e por iso ponse en marcha paira cambialas”Paira min o seu trazo fundamental é a inquietude, o inconformismo. Un emprendedor é alguén que non está conforme en como están as cousas, e por iso ponse en marcha paira cambialas. E faio aplicando solucións diferentes, relacionando conceptos procedentes de distintos ámbitos paira tratar de atopar un enfoque novo. E tamén, sen dúbida, ten un elevado nivel de tolerancia ao risco; sabe que no proceso vaise a equivocar e que esa é una parte intrínseca á aprendizaxe; asúmeo con naturalidade.

Como se debería fomentar a cultura emprendedora entre os mozos?

“O sistema educativo debería ser capaz de alentar a inquietude e non de matala en aras da uniformidade”

Paira min hai una pata moi importante vinculada ao sistema educativo o cal, na miña opinión, necesita una revisión a fondo. Debería ser capaz de alentar a inquietude e non de matala en aras da uniformidade. Habería que tratar de desenvolver o potencial individual de cada alumno, de acompañarlle no proceso de descubrimento persoal de cales son as súas capacidades, de ofrecerlle alternativas.

Tamén creo que sería necesario alentar aos mozos a que desenvolvan desde moi pronto os seus propios proxectos: non necesariamente proxectos empresariais ou tecnolóxicos, senón calquera tipo de actividade na que teñan que empezar a pór en práctica as habilidades que máis adiante lles serán requiridas.

Doutra banda, a sociedade en xeral debería empezar a dar protagonismo, relevancia e valoración aos perfís emprendedores. É moi difícil transmitir aos mozos que ese é un modelo que se ha de seguir cando temos incrustado no subconsciente colectivo a idea do “empresario explotador” ou o “negociante”; cando o “emprego paira toda a vida” segue véndose como o súmmum do desexable.

“Creamos una sociedade de mozos moi cómodos que son conscientes de que emprender o seu propio camiño supón empeorar as súas condicións de vida”

E logo hai unhas circunstancias sociolóxicas que vexo demasiado enraizadas. Creamos una sociedade de mozos moi cómodos que son conscientes (fronte ao que pasaba en xeracións previas) de que emprender o seu propio camiño supón empeorar as súas condicións de vida. Non teñen incentivos paira arriscarse, senón máis ben paira todo o contrario. Temos que dar a volta a esta situación, conseguir que resulte máis apetecible paira os mozos iniciar canto antes o seu propio camiño, que vexan atractiva a idea de “buscarse as habichuelas”, que á fin e ao cabo é a base e a esencia da actitude emprendedora.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións