Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Rastrexando Google Earth

Miles de internautas reastrean o servizo de mapas por satélite de Google en busca dos máis diversos obxectos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 22deFebreirode2006
img_scannersp

Adoitábase dicir que a historia a escriben os vencedores, pero desde hai un ano e medio, a historia fana os internautas e Google Earth. O servizo de mapas por satélite de Google foi motivo de polémica moitas veces. Especialmente en canto á súa capacidade para ofrecer información detallada acerca de estacións eléctricas, aeroportos e sedes militares e gobernamentais e outros posibles brancos terroristas. Todo cambiou o día que Luca Mori descubriu unha vila romana nos arredores da súa localidade e outro afeccionado alertou sobre a existencia dun coche voador nun aparcadoiro australiano.

Desde entón, Google Earth converteuse nunha das ferramentas favoritas de historiadores, arqueólogos, profesores, antropólogos, biógrafos, ornitólogos e unha longa lista de fanáticos da ciencia ficción.


Un dos motivos máis recorrentes nos foros de Google Earth é a Historia. Google Earth préstase especialmente á reconstrución histórica, e centos de persoas elaboraron unha intrincada rede de información para construír capas (‘overlays’) de información precisa sobre moi diversos acontecementos históricos. Estas capas están en relación directa cos diversos estratos de profundidade e definición de fotográfalas satélite das que se compón Google Earth. Os máis populares, a Segunda Guerra Mundial e a aviación militar.


Img

A segunda Guerra Mundial

O foro de Google Hacks mantén unha interesantísima web chea de proxectos de reconstrución histórica, clasificada por temas e por anos. A idea é que os visitantes de descarguen as ‘capas’ e colóquenas sobre a súa propio Google Earth para adquirir a información.

A capa de Wolfgang Lueth mostra todos os submarinos alemáns afundidos durante a Segunda Guerra Mundial, con fotos dos mesmos e unha pequena biografía do seu itinerario na armada naval alemá. Estoutro segue as fazañas de Otto Kretschmer, o comandante alemán máis famoso ao mando dun submarino, que afundiu 47 barcos aliados no océano Atlántico ata a súa captura en setembro do 39. Existe un mapa que mostra os refuxios construídos baixo a rede de metro londinienseUn terceiro reconstruíu a invasión do dia D sobre a Baía de Seine seguindo un especial da revista National Geographic, xuño de 2002. Finalmente, estoutro ten un mapa do tesouro con todos os submarinos alemáns que aínda hoxe permanecen no fondo do océano esperando rescate.

Existe un mapa que mostra os refuxios construídos baixo a rede de metro londiniense, cada un deles con capacidade para 8.000 persoas. Tamén se mostra o itinerario dos chamados trens da morte, responsables de conducir aos cidadáns camboyanos considerados burgueses aos campos de exterminio durante o réxime Jemer de Pol Pot. Bombardeos, operacións militares, campañas… A lista é interminable e crece cada día. Seguida moi de preto pola de mapas de aviación.


Img

Paxaros de aceiro

Jerrie Mock foi a primeira aviadora en dar a volta ao redor do mundo. Partiu de Columbus, Ohio, o 19 de marzo de 1964 nun Cessna 180 Skywagon e realizou unha viaxe de 360º sobre o eixo terráqueo a través de treboadas eléctricas, xeo, choivas torrenciais e unha serie de problemas técnicos que tiveron que ser arranxados sobre a marcha.

A súa historia, con todo, é pouco coñecida, porque foi escurecida polo carisma doutra pioneira da aviación, Amelia Earhart, que desapareceu misteriosamente antes de terminar o seu ambicioso voo. Todd, estudante de aviación, puxo fin á inxustiza colocando o voo de Jerrie Mock sobre Google Earth e lanzándoo ao mundo.


Unha vez despexadas as dúbidas sobre a autenticidade do obxecto avistado, entran a formar parte do Mapa de OVNI’s

Uno dos recursos máis interesantes para os amantes da aviación militar é a páxina de AMARC (Aerospace Maintenance And Regeneration Center), unha especie de almacén, garaxe, hospital e museo de avións militares xestionado pola división de mantemento da armada aérea norteamericana. AMARC, tamén coñecido como ‘The’ Boneyard (o xardín de ósos), mantén un cemiterio de B-52, un par de Skywarriors, toda unha galería de nose ‘art’ (a arte de pintar nos avións da segunda guerra mundial) e máis de 4.000 pezas, todo visible desde a Rede grazas á Lei de Liberdade de Información (‘Freedom of Information Act’) e a Google Earth.

Un dos seus maiores fans creou un sistema de clasificación e recoñecemento de avións militares para que todos os avistamentos en Google Earth poidan ser contrastados metodicamente contra o seu arquivo de imaxes e así poder controlar calquera actividade aérea non comercial ao longo do globo.


Img

Naves misteriosas no horizonte

Coa mirada posta no ceo (via satélite), hai dous ‘hacks‘ (modificacións feitas polos usuarios) de Google Earth que manteñen o ollo aberto sobre outro tipo de actividade aérea: OVNIS. Unha comunidade activa e inquieta repasa sistematicamente o ceo sobre as súas cidades e países para cazar ‘in fraganti’ calquera obxecto voador non identificado.

Unha vez despexadas as dúbidas sobre a autenticidade do obxecto avistado, entran a formar parte do Mapa de OVNI’s ou do Localizador. O mapa analiza as aparicións desde agosto de 1870, cos ficheiros policiais e as denuncias asociadas a todos os eventos. Non todo son marcianos, tamén hai meteoritos e calquera cousa con forma ‘de frisby’ (prato) que emita luces e móvase rápido e, segundo Paul Hill e James McCampbell (enxeñeiros da NASA), “calquera cousa que un bo aldeán atope difícil de explicar, como un sistema de propulsión avanzado ou a aurora boreal”.

Quizá, como compensación, un usuario que se fai chamar ‘Cyclonic’ reuniu todas as formacións circulares de terra nas colleitas (‘crop circles’) que atopou en Google Earth para demostrar dúas cousas. A primeira, que a maior parte deles están construídos de maneira casual por maquinaria agrícola e carecen de relevancia. A segunda, que todos foron realizados por humanos graciosos e non por alieníxenas. Xeralmente para atraer atención sobre zonas descoidadas polo turismo e vender ‘merchandising’ sobre un fenómeno nada paranormal.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións