Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Son as redes wifi seguras?

As redes de acceso inalámbrico a Internet teñen algúns puntos débiles, pero mediante o seguimento de certas recomendacións pódese mellorar a súa seguridade

A tecnoloxía wifi permitiunos dotarnos de acceso áRede en todas as habitacións e para todos os nosos dispositivos, xa sexan móbiles, tabletas ou computadores, sen necesidade de instalarmarañas de cables por todos lados. Con todo, sen unha debidaprotección, estas redes de acceso poden utilizarse de formailexítima por outros usuarios, que se conectan a elaspara obter Internet de forma gratuíta ou ben para realizaractividades ilegais mediante o uso de conexións alternativas dunterceiro, de modo que así complican a súa localización. Acceder a unha rede wifi aberta tamén pode entrañar problemas, xa que é fácil que o seu administrador teña acceso ao procesador do noso computador, e mesmo, aos arquivos do noso disco duro.

ImgImagen: Jordi Sabaté

Unha
conexión wifi consiste no envío de paquetes de datos
mediante ondas de radio. En función da capacidade do router e a
antena deste que se utilice, estas ondas poden ter un
alcance variable que, en ocasións, excede o domicilio e
fíltrase a casas e oficinas contiguas, e mesmo, á rúa.
A miúdo, a rede wifi queda accesible a todo o mundo.

Este feito non ten que ser un inconveniente, sempre que o usuario desexe compartir o seu acceso. Pero non é menos certo que se arrisca a que se lle conecten algúns
usuarios que usen o seu wifi para descargar arquivos
pesados das redes P2P, co que colapsarán a capacidade
do acceso.

O acceso dun usuario á nosa rede como administrador é un problema de seguridade moi serio, xa que pode ler ata as claves bancarias

Tamén hai perigo de que un usuario
malintencionado teña acceso aos cartafoles compartidos,
equipos ou impresoras vinculados pola rede wifi. Ademais,
en función do nivel de seguridade destes equipos, ese usuario
podería facerse co control dalgunhas máquinas
dispostas na rede.

Os routers
entregados polos principais provedores de acceso dispoñen dun
“inicio de sesión” e un contrasinal xenéricos para o seu
configuración como administrador da rede. Segundo o
modelo, estes datos son facilmente localizables a través
de Internet. A verdade é que a un ciberdelincuente non lle supón
ningún problema probar algunhas das variables máis
utilizadas no acceso aos routers, como “admin/admin”, que con frecuencia se deixa por defecto.

O feito de que un usuario ilexítimo acceda á nosa rede como administrador é un problema de seguridade moi importante, xa que pode ter acceso
a toda a información que se transporta vía wifi e analizar a súa
contido, para obter desta maneira contrasinais a multitude de
sitios, como contas de correo ou banca electrónica, ou mesmo
a revelar o contido das conversacións de mensaxería
instantánea.

Mellor
non fiarse das claves WEP

Os
primeiros routers con capacidade para crear redes inalámbricas
instalados nos fogares, como parte das ofertas dos
provedores de acceso (ISP) para despregar a banda ancha, estaban
por defecto desprotexidos: calquera usuario dentro do
radio de acción podía conectarse a Internet mediante o uso de
calquera dispositivo con capacidade de conectarse a unha rede wifi.

Se a encriptación para protexer o sinal wifi utilizada é WEP, esta pódese romper de forma sinxela

Agora,
os principais ISP entregan aos seus clientes estes dispositivos con
unha encriptación por defecto, xeralmente unha clave WEP
(“Wired Equivalent Privacy” ou Privacidade
Equivalente a Cableado).
Con todo, estas configuracións non son todo o seguras que sería
desexable. Por unha banda, se a encriptación para protexer a
sinal wifi utilizada é WEP, pódese romper de forma
sinxela, xa que permiten a un intruso saber a clave en poucos minutos. Por outra, as
claves proporcionadas adoitan seguir un patrón alfanumérico
predicible, que fai máis sinxelo o seu acceso ao dispositivo. Como explicaba no seu día o experto en seguridade Raúl Siles nunha entrevista neste medio, “os mecanismos de protección das redes wifi baseados en WEP crean unha falsa sensación de seguridade”.

Por iso, o máis recomendable é cambiar a
encriptación do router a outra máis segura como WPA
(“Wi-Fi
Protected Access”
ou Acceso Protexido Wifi) e facer o mesmo co contrasinal para acceder ao sinal wifi. Antes de cambiar a encriptación, hai que confirmar
que os dispositivos que se van a conectar á rede mediante esta
conexión son compatibles coa nova encriptación, xa
que non todos soportan o protocolo WPA.

Na actualidade, moitos routers permiten configurar unha clave WPA desde a páxina do router, á que se accede ao pór na barra de direccións a dirección IP desde a que se accede á Rede. Páxinas como What’s my IP Adress permiten coñecela. Tamén é aconsellable cambiar o contrasinal
de administrador do router, aínda que é mellor informar diso
con antelación ao ISP, xa que en determinadas actuacións, como
incidencias na liña, os técnicos destas empresas a miúdo controlan o router a distancia para poder resolver algúns
problemas. Páxinas web como Bandaancha.eu e ADSLzone.net
dispoñen de foros e
wikis onde os usuarios
poden aprender a protexer a súa conexión segundo o modelo
de router utilizado.

E se se deixa a rede wifi aberta?
Activar unha devasa nos equipos e non compartir cartafoles e arquivos de forma pública son algunhas das accións máis recomendables

Algúns
usuarios prefiren ter a súa rede
wifi aberta
, como unha mostra de solidariedade con outros que necesiten acceder á Rede de forma eventual e non dispoñan de
ningunha conexión na zona. Neste caso, o máis
importante é coñecer de antemán os riscos e vulnerabilidades para protexer de forma eficiente a rede local. Desta maneira, minimízase o risco de conexións non autorizadas aos equipos dentro dunha
conexión compartida. Activar unha devasa
nos equipos e non compartir cartafoles e arquivos de forma pública
son algunhas das accións máis recomendables.

Outra
opción máis segura é formar parte dalgunhas das
comunidades
Wireless
que crean e xestionan redes privadas gratuítas como
alternativa ás redes xestionadas por empresas e que permiten
conectarse a elas en zonas e áreas concretas da
xeografía, como Wifree, RedLibre
ou Guifi.net. Tamén poden utilizarse solucións creadas
desde proxectos comerciais como FON.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións