Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Spotify, música gratis e ao alcance dun clic

Este programa permite escoitar en streaming gran parte do catálogo de cancións dos selos discográficos multinacionais
Por Benyi Arregocés Carrere 3 de Marzo de 2009
Img spotify portada
Imagen: Luca Conti

Spotifyé a nova sensación dentro da Internet española.Por primeira vez, pódese gozar dun servizo que permite oacceso gratuíto e á carta a un gran catálogo de músicaen streaming dos principais selos discográficos. De momento,atópase en fase de probas e, salvo no Reino Unido, débese solicitar unhainvitación para descargar un software moi sinxelo e quefunciona de forma brillante.

Spotify non éunha idea nova. Rhapsody en 2001 e, máis tarde, unha renovadaNapster aproximáronse ao streaming á carta pero de pago. En lestetipo de servizos, só dispoñibles en Estados Unidos, osusuarios escoitan as cancións que desexan sempre que paguen unhacota mensual. Cando deixan de abonala, as cancións desaparecen acausa dun programa DRM.Doutra banda, nos últimos tempos iniciativas como MySpaceMusic ou Imeem, que tamén chegaron a acordos coasprincipais discográficas, estenderon o streaming gratuítodas cancións, aínda que iso si, só no país norteamericano.

Spotify prosegue a tendencia do gratuíto conun servizo non tan completo como os de pago. Con todo, resaltaque, por primeira vez, pódese acceder sen trabas desde España.De feito, ao ser unha iniciativa europea, sueca en concreto, leva acontraria a outros lanzamentos, porque en Estados Unidos non se podegozar en principio del.Soamente en Gran Bretaña, Francia, Italia, Finlandia, Noruegae Suecia, ademais de España.

Por primeira vez pódese gozar en España dun servizo que permite o acceso gratuíto e á carta dun gran catálogo de música en streaming

Este programa, dispoñible para Windows e Mac OS X,atópase en fase de probas desde o pasado mes de outubro e senecesita pedir unha invitación ao propio sitio web ou a algúndos usuarios, que dispoñen de 10 invitacións cada un pararepartir entre os seus amigos. Antes de publicar o programa, Spotifyasinou acordos con Sony BMG, Warner Music Group, Emi Music eUniversal Music Group, ademais de selos e distribuidores demenor tamaño, como CD Baby, nunha lista que trata deestender o máximo posible.

O proxecto tenta lograr a viabilidade económicamediante anuncios publicitarios. Estes poden adoptar a forma decuñas radiofónicas que se emiten intercaladas naselección de cancións do usuario, ou tratarse de anunciosgráficos ao estilo dos que poboan a Web. Nesta etapainicial apenas hai cuñas. O máis ouvido consistenunha autopromoción que convida a pagar pola opción“Premium”, que por 9,99 euros ao mes ofrece o servizo senningún tipo de anuncio ou cuña. Neste tipo de contaengaden servizos adicionais como preestrenar discos enexclusiva. Tamén vende pases dun día de duración,pensados para festas e eventos, por 99 céntimos de euro.

Non todo o catálogo

O catálogo ordenouse por artistas eálbums, o que facilita enormemente a navegación e aselección de temas. Con todo, non se trata dun envorcadocompleto de todos os grupos nin de todos os álbums que hangravado. Atópanse gran parte dos máis famosos, algúnscon toda a súa discografía, pero non todos. Por citar uns cuantoscasos no momento de redactar este artigo, non hai nada deos Beatles, non están os discos dos anos 70 da oGreen, nin os discos de Juan Luís Guerra ou Metallica dos 80 e 90,ou os do dúo CocoRosie.

O aspecto externo de Spotify calca o do iTunes,o reprodutor multimedia de Apple. Trátase de todo unha chiscadela,porque o programa tenta que o usuario senta coma se a músicaatopásese dentro do seu propio computador. Agora ben, ascancións nunca se gravan no PC nin se poden trasladar a un discoou a un reprodutor portátil. Supón a gran pega de lestesistema respecto do estendido costume de compartir as canciónsa través de programas P2P e reproducilas onde se queira,sen ningunha limitación.

Axilidade na súa manexo

Spotifybrilla polo ben que funciona. Trátase dunha boa ferramentapara as persoas que gozan seleccionando as cancións quedesexan escoitar e, neste sentido, supón a opción contrariaa sistemas como Last.fm,que elixen o usuario. Se Spotify diríxese a persoas con almade DJ e xera unha actitude activa, Last.fm encárgase dos usuariosque queren gozar de música dun estilo determinado consó dar a un botón, sen preocuparse demasiado dostemas que soan e abertos ás suxestións do seu sistemaautomático. Agora ben, Spotify conxuga nalgúns casos omellor destas dúas opcións, porque integra radios dentro dosperfís dalgúns artistas que emiten música de autores queconsidera similares.

Poroutra parte, se se posúe unha conta de usuario en Last.fm pódenseenviar as cancións escoitadas en Spotify a Last.fm, de forma queeste último sitio perfeccione o seu sistema de selecciónde música relacionada, no que se denomina “scrobbling”.Tan só débese marcar unha casa nas opcións de Spotifye introducir o nome de usuario e contrasinal de Last.fm.

Emprega un sistema de P2P híbrido que para enviar os datos bebe dos seus servidores e dos usuarios que escoitan a canción

Ademais,algúns usuarios elaboraron os seus propios scripts (guións cunpequeno conxunto de ordes de programación)grazas a Greasemonkey ,un complemento de Firefox que integra estas miniaplicaciones. Así,un enxeñeiro de Spotify haengadido unha ligazón especial a Spotifya todas as páxinas de Last.fm. Desta maneira, ábrese oprograma e reprodúcese a canción no caso de que se atopena base de datos, unha acción que non se pode realizardentro de Last.fm.

En Spotify, as cancións empezan a soar caseinmediatamente despois de que se faga clic nelas e pódeseadiantar cara a un fragmento en concreto do tema coma se sereproducise desde o disco duro e sen demoras. O son é bo enon se interrompen as cancións nin se producen saltos. Tecnicamente,emprega un sistema de P2P híbrido, que, para enviar os datos,bebe dos seus servidores e dos demais usuarios e que axuda aescalar o sistema e a reducir os custos de ancho de banda.Recomendan unha conexión dun mínimo de 256 kilobitspor segundo en sentido descendente para gozar dunha boaaudición do formato de compresión de audio empregado,o Ogg Vorbis.

As listas de reprodución

Do mesmo xeito que MySpaceMusic, Spotify permite aos seus usuarios elaborar listas de reproduciónaínda que con maiores posibilidades e sen limitacións do númeromáximo de temas. Resulta sumamente interesante a forma decompartilas mediante unha liña de código (URI) queinterpreta o propio programa, ou mediante un URL convencional fácilde enviar a outros usuarios por correo electrónico, mensaxeríainstantánea ou Twitter.

Como as cancións sereproducen desde un servidor, só fai falta esta direcciónpara que calquera usuario poida escoitar o elixido por outro, sennecesidade de enviar os propios arquivos. As listas créanse confacilidade e pódense arrastrar as cancións a elas, de igualmaneira que en iTunes. A posibilidade de enviar as direccións seaplica tamén ás cancións individuais e aos propiosartistas, co que as posibilidades de compartir aumentan.

As discográficas, pendentes do seu éxito

A finais de xaneiro elimináronse cancións da base de datos pertencentes a artistas que non querían aparecer

Ogran éxito de Spotify entre os usuarios provocou que asdiscográficas prestasen máis atención a esteproxecto, aínda en probas, e que reclamasen uncumprimento estrito do asinado. Desta maneira, a finais de xaneiroelimináronse canciónsda base de datos só para certos países, cocal unha lista de reprodución compartida cunha persoa queviva nun destes países pode conter temas que non poderáescoitar. Outro motivo que se esgrimiu foi que lles mandaron música de máis “por erro“de artistas que non desexaban que a súa música estivese nesteservizo.

Este movemento ocasionou que usuarios queelixiron ditas cancións para as súas listas de reproduciónvisen como lles desapareceron das mesmas dun díapara outro porque por defecto se activou a opción de esconderas cancións non reproducibles. Con todo, como se podeapreciar no seu sitio web, Spotify continúa engadindotemas das discográficas á súa base de datos.