Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Imaxe e son

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

TDT: como pasar da tele en branco e negro á cor

Paira acceder á TDT, habemos de comprobar que a cobertura está asegurada, adaptar a antena colectiva do edificio e comprar un receptor externo, ou un televisor que o inclúa

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 20deAbrilde2009
Img tdtinteractiva listado Imaxe: William Hook

Comeza a conta atrás. Dentro dun ano, leste mesmo mes, a televisión analóxica descansará en paz. O 4 de abril de 2010 diremos adeus definitivamente a esta tele e seremos testemuñas da coroación da TDT, televisión dixital terrestre, como reina das pantallas. Será o único sistema, xunto ás plataformas dixitais de pago por satélite ou por cable e Internet, a través do cal se poderá ver a tele. O cambio é a mellor: non hai que pagar cota algunha, poderemos gozar de máis canles que coa analóxica e, ademais, a emisión terá maior calidade de imaxe e son. A pesar de que os últimos datos oficiais indican que a cobertura TDT está garantida paira o 93% da poboación, hai un mes só o 48,5% dos fogares españois dispuña de acceso á TDT. Os telespectadores vascos figuran entre os máis remolones: unicamente o 30% dos fogares do País Vasco ten a televisión dixital terrestre implantada, o que fai que sexa a comunidade máis perezosa en porse ao día, aínda que o éxito da implantación da TV por cable nesta comunidade explique en certa medida este fenómeno. O outro extremo represéntao Cataluña, con cerca do 60% dos fogares conectados á televisión dixital, seguida da comunidade de Madrid, cun 59% dos fogares adaptados. Xa máis lonxe, sitúanse Canarias (53,2%) e Andalucía (50%).

Conta atrás

Coa TDT haberá máis canles e a emisión terá maior calidade de imaxe e son

Non hai tempo que perder. Segundo a fase II do Plan Nacional de Transición á TDT, o próximo 31 de decembro é a data límite para que todos os fogares equípense coa nova tecnoloxía dixital terrestre, aínda que o uso da analóxica finaliza o 4 de abril de 2010. Os expertos en novas tecnoloxías de CONSUMER EROSKI, responsables da canle temática Tecnoloxía, recomendan non deixar paira o último momento a adaptación á TDT e proporcionan información útil sobre o receptor que se debe adquirir, o tipo de cobertura e os seus prezos.

Máis canles, mellor son e maior calidade de imaxe

Fomos capaces de esquecernos do casete (non así do vinilo, que sobrevive) convencidos polos argumentos do CD. Tamén arrinconamos as cintas e o reprodutor de vídeo e acollemos cos brazos abertos ao DVD, ao que á súa vez substituiremos por reprodutores que non necesiten soportes de gravación, pero iso é outra película. O relevante é que coa televisión viviremos outro gran cambio. Pasaremos, tamén neste caso, do analóxico ao dixital. Fai case 20 anos apareceron as primeiras plataformas dixitais paira ver televisión, e nestes momentos hai moitas modalidades de televisión dixital: por antena convencional de televisión (TDT), por satélite (Dixital+), por cable (Euskaltel, Ono…) e por rede telefónica xunto ao ADSL (Imagenio, Orange TV ou Jazztelia TV). Delas, a única que chega a todo o país e que seguirá dando un servizo universal e gratuíto (polo menos, en parte) será a TDT, que entra nos nosos fogares utilizando a infraestrutura que durante décadas transportou a televisión convencional: as antenas que coroan os tellados.

Paira o consumidor non é un cambio traumático porque non precisa de grandes investimentos paira recibir o sinal nin de complexos procesos de adaptación. Pero si será un gran salto cualitativo, tanto polo menos como o foi o paso do branco e negro á tele de cor. Entre as vantaxes da TDT, por unha banda, o aumento do número de canles. Agora hai máis de 20 canles de ámbito nacional aos que se suman, segundo a zona, os autonómicos e as canles locais. E tamén se poderá escoitar as radios desde a tele. Ademais, mellora a calidade de son e imaxe, aínda que esta depende da boa vontade das cadeas de televisión que, polo momento, optaron porque haxa máis cadeas con peor calidade de emisión. Iso si, a TDT en ningún caso logrará a definición de imaxe que chegan a ofrecer os televisores planos máis modernos, 1080 liñas, xa que queda no mellor dos casos en 720 liñas. Doutra banda, o sinal dixital non se degrada (non se verá “neve” nin imaxes dobres), aínda que si se pixela en cuadraditos cando a recepción de antena non é suficiente. A emisión tampouco rexistra interferencias, nin importa a distancia respecto da estación de emisión nin é sensible ás tormentas ou ventos. E as películas emitidas pola TDT poderanse ver en versión orixinal con subtítulos ou dobradas a calquera idioma dispoñible e en formato panorámico, similar ao que se ve nas salas de cine. Outro dos valores engadidos da TDT é que conta con guías electrónicas de programación – siglas EPG- que ofrecen información sobre as horas de inicio e fin dos contidos da programación.

Primeiro paso: comprobar a cobertura

O Real Decreto 920/2006 de 28 de xullo, que aproba o Regulamento xeral de prestación do servizo de televisión por cable, fixa datas nas que se deben alcanzar certas porcentaxes de cobertura. Paira finais de xullo, o 96% da poboación debería ter garantido o acceso á TDT. No entanto, aínda que haxa cobertura xeneralizada, poida que o cidadán resida nunha zona na que aínda non se reciba o sinal e resulte imposible gozar dos contidos da TDT. Ante a dúbida, pódese comprobar se o municipio atópase nunha zona de cobertura ou non, se recibe o sinal dixital. Hai páxinas web como Televisión Dixital e Impulsa TDT nas que se pode comprobar este extremo de forma sinxela, basta con introducir o código postal da poboación paira comprobar se a cobertura está dispoñible, parcialmente dispoñible ou si é nula nesa zona. En calquera caso, a información proporcionada nesta web baséase en cálculos teóricos e poida que a cobertura real non coincida coa indicada. O mellor é recorrer a un antenista autorizado que coñeza o mapa de cobertura da súa zona e que poida executar o segundo e imprescindible paso para que a TDT chegue ao noso fogar: a adaptación da antena.

Seguir polo tellado

A TDT recíbese a través da antena convencional, sexa esta individual ou colectiva. Aínda que non é necesario instalar una antena nova, en función da antigüidade do inmoble haberá que modificar as existentes e facelo segundo os requisitos técnicos da TDT. En xeral, os edificios construídos despois de 1998 contan cunha Infraestrutura Común de Telecomunicacións (ICT), mediante a cal se pode captar, adaptar e distribuír o sinal da TDT a todas as vivendas do edificio. A obrigación de cumprir coa normativa ITC non se esixía até febreiro de 2005, polo que os inmobles edificados a partir de entón deben estar adaptados e han de garantir a recepción dun número considerable de canles de TDT. No entanto, en certos casos pode ser necesaria a instalación dun amplificador extra paira ver as cadeas que faltan. De calquera modo, esa información débea fornecer o antenista, do mesmo xeito que o importe económico dos traballos que se van a realizar. Máis ou menos, adaptar una antena colectiva paira recibir o sinal dixital costa entre 500 e 800 euros por edificio. Uno dos factores que poden incrementar este prezo é o estado da instalación: un cableado deteriorado co que xa se vía mal a televisión analóxica, deberá substituírse por un novo. De todos os xeitos, cantos máis veciños haxa paira repartir o custo, máis barato sairalle a cada un a adaptación á TDT.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións