Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Televisión Dixital Terrestre de Proximidade

As canles locais históricos sen ánimo de lucro teñen a oportunidade de manter a emisión na TDT

Tele Cardedeu é una emisora de televisión local que cobre azona do Montseny, un conxunto de pobos boscosos e ruraisao redor dun gran macizo montañoso no nordés da provinciade Barcelona. Pioneira da televisión local en España, a súa emisiónpasou por numerosas aventuras, ameazas e visitas dasautoridades competentes. Despois de 25 anos, está nun marco dealegalidad que lle permite funcionar, pero sen regulacións ningarantías. Nunha situación similar atópase Tele-K, unacombativa televisión do madrileño barrio de Vallecas. Agora,grazas a un Real Decreto poderán aspirar a ser una figura dentro daTDT regulada por lei e con licenzas renovables cada cinco anos.

A chegada da TDT
supón una reordenación do espectro
radiotelevisivo e a concesión de decenas de novas canles. Isto ha
provocado que algunhas televisións locais de longa tradición nas súas
áreas de influencia perdesen as súas licenzas por diferentes causas.
Agora algunhas delas teñen una segunda oportunidade dentro da
Lei
de Impulso da Sociedade da Información
, que contempla
que poidan manter a emisión en dixital polas súas condicións especiais e a súa influencia social.

Img
Imaxe: Steve Jurvetson

O apagamento analóxico empezou a executarse o pasado mes de xuño na súa primeira fase. Afectou a cinco millóns de usuarios. Paira finais de ano, sumaranse nove millóns máis, até implicar a todo o
país en abril de 2010. Para entón, os usuarios poderán acceder a
novas canles de televisión, tanto nacionais como autonómicos e
locais. Con todo, dentro do plan que regula a TDT, o Goberno
desenvolveu un Real Decreto específico paira a denominada
“televisión de proximidade sen ánimo de lucro”.

Non poderán incluír publicidade nin televenta, aínda que se admite o patrocinio dos programas que conformen a grella de televisión

Coñecidas como Televisión Dixital Terrestre de Proximidade (TDTP), diferéncianse das cadeas comerciais en que deben estar dirixidas a comunidades locais e emitir por unha razón de interese cultural, social, étnico ou educativo. Paira iso, o novo plan aprobado polo Executivo, dentro do regulamento que indicará como debe aplicarse a nova lei, outórgalles unha canle dixital entre os servizos de TDT que se atopen dispoñibles na súa zona de cobertura.

Una reivindicación histórica

As televisións de proximidade son una realidade que, nalgúns
casos, emite desde hai varias décadas de forma alegal en España. Cando se realizou a repartición de licenzas de TDT nacionais, rexionais e locais, moitas televisións locais que retransmitían en barrios ou áreas xeográficas moi limitadas, foron ignoradas.

Con todo, una emenda aprobada no Senado en 2007, ante as
protestas que xerou a súa exclusión, permitiu que a Lei de Impulso de
a Sociedade da Información recoñecese a unha vintena de televisións locais históricas en España, como Tele K en Madrid e TV
Cardedeu en Cataluña, una opción de emitir mediante TDT.

Os servizos de televisión de proximidade sen ánimo de
lucro prestaranse como una concesiòn administrativa especial que
será regulada e renovada pola comunidade autónoma á que
corresponda a cadea. As candidatas a unha das licenzas, pola súa banda, deben demostrar a ausencia de ánimo de lucro, a súa vontade social e o seu cumprimento dos requisitos que lles esixe a Lei
de Televisión Local por Ondas Terrestres
.

Condicións paira obter una licenza

A concesión outorgarase por un prazo de cinco anos e poderá
ser renovada até en tres ocasións, a condición de que non se haxan
modificado os obxectivos das televisións e non se prexudique a
recepción dos servizos de difusión comercial cos que
coincidan na zona de cobertura onde estean situados.

Segundo o Real Decreto que as autoriza, a audiencia non debe ser a meta final destas televisións

A normativa contempla os diferentes requisitos técnicos, como a potencia radiada, a zona de servizo e cobertura ou o emprazamento das estacións transmisoras paira garantir a cobertura á zona permitida, sen causar interferencias a outros sinais próximos dentro do espectro radioeléctrico. Ademas,
a entidade responsable da cadea non poderá ser titular directa nin
indirecta de ningunha outra concesión de televisión en calquera
cobertura outorgada pola Administración que corresponda.

Respecto dos contidos, a lei establece que a canle de
televisión en proximidade deberá difundilos sempre en
aberto. A súa programación estará composta por temas orixinais
vinculados á zona e comunidade á que van dirixidos e non
poderá incluír publicidade nin televenta, aínda que se admite o patrocinio dos diferentes programas que conformen a grella. Por tanto, a audiencia non debe ser a meta final destas televisións, senón traballar paira os espectadores aos cales se dirixen, co fin de coidar os seus intereses xerais.

Nacemento en Europa

A Unión Europea carece dunha política homoxénea paira regular este tipo de televisións

Europa conta con centenares de televisións de proximidadedirixidas a todo tipo de comunidades, desde linguas minoritarias a zonasurbanas concretas. Con todo, carece dunha políticahomoxénea paira regulalas e, en ocasións, son substituídas por canles locais comerciais dentro do plan de transición da televisión dixital, que se realiza na Unión Europea.

O nome de “televisión de proximidade”, segundo algúnsexpertos, provén da canle pública francés France 3, que a principiosdos anos 90 do pasado século realizou unaexpansión de forma descentralizada, con desconexiónsinformativas diarias. Este nome foi utilizado paira marcar una oferta rexional diferenciada, que se emitía a cada gran cidade oupoboación das diferentes provincias do país.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións