Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Televisión Dixital Terrestre de Proximidade

As canles locais históricos sen ánimo de lucro teñen a oportunidade de manter a emisión na TDT
Por Antonio Delgado 14 de Agosto de 2009
Img tdttp portada
Imagen: Steve Jurvetson

Tele Cardedeu é una emisora de televisión local que cobre azona do Montseny, un conxunto de pobos boscosos e ruraisao redor dun gran macizo montañoso no nordés da provinciade Barcelona. Pioneira da televisión local en España, a súa emisiónpasou por numerosas aventuras, ameazas e visitas dasautoridades competentes. Despois de 25 anos, está nun marco dealegalidad que lle permite funcionar, pero sen regulacións ningarantías. Nunha situación similar atópase Tele-K, unacombativa televisión do madrileño barrio de Vallecas. Agora,grazas a un Real Decreto poderán aspirar a ser una figura dentro daTDT regulada por lei e con licenzas renovables cada cinco anos.

A chegada da TDTsupón una reordenación do espectroradiotelevisivo e a concesión de decenas de novas canles. Isto haprovocado que algunhas televisións locais de longa tradición nas súasáreas de influencia perdesen as súas licenzas por diferentes causas.Agora algunhas delas teñen una segunda oportunidade dentro daLeide Impulso da Sociedade da Información, que contemplaque poidan manter a emisión en dixital polas súas condicións especiais e a súa influencia social.

O apagamento analóxico empezou a executarse o pasado mes de xuño na súa primeira fase. Afectou a cinco millóns de usuarios. Paira finais de ano, sumaranse nove millóns máis, até implicar a todo opaís en abril de 2010. Para entón, os usuarios poderán acceder anovas canles de televisión, tanto nacionais como autonómicos elocais. Con todo, dentro do plan que regula a TDT, o Gobernodesenvolveu un Real Decreto específico paira a denominada“televisión de proximidade sen ánimo de lucro”.

Non poderán incluír publicidade nin televenta, aínda que se admite o patrocinio dos programas que conformen a grella de televisión

Coñecidas como Televisión Dixital Terrestre de Proximidade (TDTP), diferéncianse das cadeas comerciais en que deben estar dirixidas a comunidades locais e emitir por unha razón de interese cultural, social, étnico ou educativo. Paira iso, o novo plan aprobado polo Executivo, dentro do regulamento que indicará como debe aplicarse a nova lei, outórgalles unha canle dixital entre os servizos de TDT que se atopen dispoñibles na súa zona de cobertura.

Una reivindicación histórica

As televisións de proximidade son una realidade que, nalgúnscasos, emite desde hai varias décadas de forma alegal en España. Cando se realizou a repartición de licenzas de TDT nacionais, rexionais e locais, moitas televisións locais que retransmitían en barrios ou áreas xeográficas moi limitadas, foron ignoradas.

Con todo, una emenda aprobada no Senado en 2007, ante asprotestas que xerou a súa exclusión, permitiu que a Lei de Impulso dea Sociedade da Información recoñecese a unha vintena de televisións locais históricas en España, como Tele K en Madrid e TVCardedeu en Cataluña, una opción de emitir mediante TDT.

Os servizos de televisión de proximidade sen ánimo delucro prestaranse como una concesiòn administrativa especial queserá regulada e renovada pola comunidade autónoma á quecorresponda a cadea. As candidatas a unha das licenzas, pola súa banda, deben demostrar a ausencia de ánimo de lucro, a súa vontade social e o seu cumprimento dos requisitos que lles esixe a Leide Televisión Local por Ondas Terrestres.

Condicións paira obter una licenza

A concesión outorgarase por un prazo de cinco anos e poderáser renovada até en tres ocasións, a condición de que non se haxanmodificado os obxectivos das televisións e non se prexudique arecepción dos servizos de difusión comercial cos quecoincidan na zona de cobertura onde estean situados.

Segundo o Real Decreto que as autoriza, a audiencia non debe ser a meta final destas televisións

A normativa contempla os diferentes requisitos técnicos, como a potencia radiada, a zona de servizo e cobertura ou o emprazamento das estacións transmisoras paira garantir a cobertura á zona permitida, sen causar interferencias a outros sinais próximos dentro do espectro radioeléctrico. Ademas,a entidade responsable da cadea non poderá ser titular directa ninindirecta de ningunha outra concesión de televisión en calqueracobertura outorgada pola Administración que corresponda.

Respecto dos contidos, a lei establece que a canle detelevisión en proximidade deberá difundilos sempre enaberto. A súa programación estará composta por temas orixinaisvinculados á zona e comunidade á que van dirixidos e nonpoderá incluír publicidade nin televenta, aínda que se admite o patrocinio dos diferentes programas que conformen a grella. Por tanto, a audiencia non debe ser a meta final destas televisións, senón traballar paira os espectadores aos cales se dirixen, co fin de coidar os seus intereses xerais.

Nacemento en Europa

A Unión Europea carece dunha política homoxénea paira regular este tipo de televisións

Europa conta con centenares de televisións de proximidadedirixidas a todo tipo de comunidades, desde linguas minoritarias a zonasurbanas concretas. Con todo, carece dunha políticahomoxénea paira regulalas e, en ocasións, son substituídas por canles locais comerciais dentro do plan de transición da televisión dixital, que se realiza na Unión Europea.

O nome de “televisión de proximidade”, segundo algúnsexpertos, provén da canle pública francés France 3, que a principiosdos anos 90 do pasado século realizou unaexpansión de forma descentralizada, con desconexiónsinformativas diarias. Este nome foi utilizado paira marcar una oferta rexional diferenciada, que se emitía a cada gran cidade oupoboación das diferentes provincias do país.