Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Hardware

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

‘Thin clients’: PC’s sen memoria

A medida que crecen os servizos para gardar a información en liña, faise máis patente a posibilidade de prescindir dos discos duros nos computadores

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 13deNovembrode2006

Os discos duros cada vezson máis capaces e máis baratos. Hoxe dia pódenseatopar modelos de 300 Gigabytes a menos de 100 euros, ‘sticksUSB‘ de cinco ou seis Gigabytes e mesmo os híbridos comoo iPod de 60 Gigabytes. Entre uns e outros han sustituídocase por completo aos discosópticos como sistema de transporte de datos, do mesmo xeitoque estes se comeron aos diskettes.

A tendencia do mercado é substituír os dispositivos de transporte de datos e colonizar o espazo virtual

Ao mesmo tempo, o
disco duro delega cada vez máis nos cartóns
de memoria flash
, aínda máis pequenas e
polifacéticas, que van da cámara ao portátil,
do reprodutor ao teléfono e así sucesivamente. Cada
vez necesítanse máis ‘megas’ porque cada vez se manexan máis
datos.

A tendencia do
mercado, con todo, é a de substituír os dispositivos de
transporte de datos e colonizar o espazo virtual. Para que
gardar os datos nun ‘cacharro’ que estorba, que require
enchufes, que ten espazo limitado e pódese romper, cando se
poden ter en todas partes?

Almacenando na Internet social

En realidade, o usuario
sen case darse conta xa está a usar a Rede como o seu gran disco
duro, só que non se lle chama ‘almacenamento virtual’ senón que ten
o pomposo nome de Web ‘2.0’. Servizos como Do.icio.us,
Flickr, Youtube
ou MySpace permiten que se
garden ligazóns de favoritos, fotos persoais, vídeos caseiros
e documentos de todo tipo, de maneira que están dispoñibles
para ser compartilos sen necesidade de envialos por correo ou
transportalos nun CD.


Img

En todos estes
servizos, os datos máis prezados do usuario están
seguros e dispoñibles desde calquera parte do mundo (desde
calquera computador), e a súa privacidade (ou disponiblidad para ser
gozado por ollos alleos) garantida por contrato e tramitada por
un nome de usuario e un contrasinal.

Un exemplo pristino e
actualísimo é Google
Docs & Spreadsheets,
que ofrece a posiblidad de facer o
mesmo que se fai no escritorio do computador cos documentos
de traballo pero desde, e para gardar en, a Rede. En combinación
con Google Desktop (o
conxunto de aplicacións de Google para o computador persoal),
Google Docs é unha oficina
en liña
, para a que o computador que o usuario ten diante non
é máis que un teclado, unha pantalla e unha conexión á
Rede.

‘Thin clients’: computadores baleiros

A idea de gardar
todos os documentos nun espazo alleo ao computador non é nova; ha
funcionado durante moito tempo en intranets. ‘
(redes privadas) nas que hai varias persoas traballando no
mesmo documento nos seus respectivos computadores, pero o seu traballo se
garda nun computador central ou servidor.

Deste xeito afórrase
en recursos (como programas, hardware e enerxía) e asegúrase
que a versión do documento que se abre é sempre a que
contén os últimos cambios, a máis diso aforrarse paseos
movendo datos dun despacho a outro. Os computadores deseñados
a ese propósito carecen de disco duro (só teñen a
memoria necesaria para poder utilizar os programas) e coñécense
como ‘Thin Clients’ ou ‘Estacións de Traballo’ e son cada vez máis
populares en lugares de paso como os cybercafés.


Cada vez fálase máis de sacar os ‘Thin clients’ das redes internas e levalos a unha rede na que o servidor central é a Rede

Co aumento do
ancho de banda e a capacidade de almacenar información en liña,
cada vez fálase máis de sacar eses Thin ‘clients’ das
redes internas e levalos a unha rede na que o servidor central é
a Rede.

A consecuencia directa
para os usuarios sería un aforro en equipos informáticos,
en consumo eléctrico e o final da dependencia dun só
dispositivo. A cambio, está claro, dunha dependencia total a
a Rede. Ademais, ao usuario lle carcomería sempre a
dúbida de se os seus documentos máis preciosos están en boas
mans; hai que ter en conta as leis cada vez protexen menos a
privacidade individual e algúns contratos de servizos comprometen
seriamente
os dereitos dos consumidores.

Estas cuestións son de
vital importancia cando se trata con datos privados, persoais e
contidos delicados. Con todo, unha gran parte do contido de
os discos duros contén os mesmos datos, independentemente de que
pertenzan a persoas que non se coñecen entre si e estean
repartidas polo globo. Isto é así en referencia, por
suposto, a cancións, música e libros. Por tanto, as
‘Estacións de Traballo’ poderían perfectamente aplicables á
información de lecer e consumo.

A patente imaxinaria de Apple

Hai uns días,
Apple asinou unha petición de patente sobre un sistema
imaxinario polo cal o usuario dun dispositivo provisto dunha
antena conéctase a unha rede inalámbrica (AM/FM radio,
satellite radio, wifi) para escoitar e comprar datos multimedia.

Noutras palabras: un
‘iPod-radio’ no que se poden escoitar cancións via satélite
ou wifi e compralas con só apertar un botón.
Calquera que utilizase a Rede para descargar música con
unha conexión ADSL sabe que se tarda practicamente o
mesmo en descargar a canción que en escoitala. Se a
importancia de ter unha canción é a posiblidad de
escoitala cando veña en gana, para que ‘almacenar’
as cancións cando poden ser, sinxelamente, escoitadas? Non
é mellor usar un dispositivo con antena wifi que reproduce unha lista
de cancións desde o servidor que pasear 60 gigas de disco duro?

De momento, a
proposta de Apple é unha especie de Last.FM.
andante na que o usuario escoita a radio e cando unha canción
engánchalle pódea comprar e gardar. O seu predecesor máis
directo é ‘Zunes’, un programa reprodutor (non confundir con Zune ,
o hardware de Microsoft) que almacena cancións e localiza a outros
‘Zunes’ para intercambiar cancións con eles. Ao cabo de tres días,
a canción se evapora do sistema para non infrinxir o seu
copyright.


É probable que en poucos anos os únicos dispositivos que leven na mochila sexan ‘Estacións de Traballo’

‘Zunes’ non se conecta a
a Rede aínda que si crea unha rede interna na que todos os
dispositivos irmáns crean unha base de datos virtual que é a suma
de todas as cancións de todos os Zunes que hai na periferia.
Aínda que a idea de Apple é ofrecer como base de datos a súa tenda de
música iTunes, quen impedirá que os
usuarios do seu iPod conéctense a un servidor distinto? Non
augura a súa patente un servizo de reprodución á carta onde
o importante é estar abonado e non almacenar música (ou
películas) de maneira local?

Como acuñou
o escritor William Gibson, “a rúa atopa as súas propios
usos para as cousas”. É probable que en poucos anos os
únicos dispositivos que leven na mochila sexan
‘Estacións de Traballo’ (como unha tablet PC ou un reprodutor de
música) cuxo único propósito sexa o de ofrecer
unha ponte directa coa información en liña do usuario, xa
sexa esta unha presentación sobre polímeros
naturais ou os grandes éxitos de Pink Floyd. De ser así,
os únicos que se moverán serán os usuarios,
mentres que os seus datos estar a esperar en todas partes.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións