Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Whereonearth, o rueiro no móbil

A adquisición da empresa británica por parte de Yahoo! propicia o retorno dunha aplicación esquecida

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 21deNovembrode2005

A principal ocupación de Whereoearth é desenvolver un sistema de localización móbil (Wireless Location Based System) que permita ao usuario, por exemplo, coñecer desde o seu teléfono celular onde está o restaurante, ou o cinema, máis próximo. Noutras palabras: habilitar ao usuario do móbil para acceder á súa base de datos e desde ela, unha vez que foi detectada a súa posición, buscar o servizo que lle faga falta nos arredores.

Está aplicación, que ten múltiples utilidades cando se está en continuo movemento por áreas descoñecidas, de viaxe por exemplo, resulta a priori moi sinxela; tanto que ao usuario pódelle sorprender non ter noticias dela antes. O certo é que desde principios da actual década vén falando dos sistemas de localización de móbiles e as súas múltiples posibilidades. Xa en 2000, unha vez que os teléfonos celulares máis punteiros e as axendas PDA alcanzaron un grao de sofisticación que lles permitía albergar programas máis ou menos complexos, e mesmo acceder a Internet, comezouse a especular coa posibilidade de crear guías para móbiles con tecnoloxía GSM.

O obxectivo era exactamente o mesmo que persegue agora, e parece conseguir, Whereonearth: facilitar a procura de servizos próximos a un dispositivo móbil. O sistema baséase na suposición de que no mundo offline, máis do 80% das compras suceden a menos de 16 quilómetros do lugar de residencia do usuario. Se realmente é así, a calquera persoa viríalle ben contar cun programa no seu celular que lle indicase onde pode atopar cada servizo e cada tenda. Por que entón non o ten xa?

As coordenadas ocupan demasiado espazo

A principios de século xurdiron en Estados Unidos numerosas empresas que ofrecían rueiros para móbiles e PDA (Vidingo), mapas urbanos detallados (Delorme) e guías do lecer con posibilidade de subscricións aos principais xornais e revistas (Avango). Con todo fracasaron todas; talvez conviría máis dicir que quedaron estancadas. O seu problema foi que eran capaces de aloxar a base de datos dunha gran cidade norteamericana, que non é pouco, pero en canto o usuario saíase do seu radio de acción resultaban ineficaces. Cando se esperaba que ampliasen o seu rango a ámbitos rurais ou pequenos núcleos de poboación, mostráronse tecnoloxicamente incapaces.

Tendo en conta que a maioría dos norteamericanos con poder adquisitivo residen en suburbios apartados da cidade, non é de estrañar que estas empresas fracasasen. Xa en xaneiro de 2003 a consultora Wireless Developer Network prevía nun artigo o fracaso destas aplicacións. A principios de século xurdiron en Estados Unidos numerosas empresas que ofrecían rueiros para móbiles e PDA, mapas urbanos e guías do lecer.Para facelo baseábase na evidencia de que o sistema de coordenadas UTM, o que utilizan os satélites para situar un punto nun mapa, contén demasiados códigos numéricos (ata 20 díxitos) como para que caiba unha guía enteira nun celular. É un simple problema de memoria e un factor limitante para as aplicacións de localización móbil baseadas en UTM.

No mesmo artigo dicíase que unha das saídas a este problema pasaba pola creación dunha linguaxe de tradución de coordenadas máis lixeiro e fácil de albergar que se chamaría Sistema de Procura de Direccións Universais (Universal Address Lookup Service). A base da nova linguaxe consistía en asignar a cada cuadrícula UTM, e tamén a cada usuario móbil, un código de non máis de catro díxitos que combinase letras e números segundo o sistema alfanumérico. Deste xeito multiplicaríase a capacidade de almacenamento en dispositivos portátiles, xa que antes de chegar ás direccións de cinco cifras podíanse lograr miles de millóns de combinacións.

Moito tempo e diñeiro

Aínda que ninguén discutiu que as razóns achegadas polo artigo de Wireless Developer Network eran sólidas, a solución do problema non parecía fácil. Quen se ía a avenir a investir o suficiente tempo e diñeiro para traducir todas as coordenadas UTM do planeta a unha linguaxe nova e despois identificalas cos restaurantes, farmacias, escolas infantís e cafetarías de cada barrio?

Whereonearth estaba polo labor desde 2000, co apoio financeiro de Yahoo!, e agora os resultados tradúcense nunha base de datos, por direccións universais, que cobre máis do 90% de Europa, Asia e ambas as Américas. O software desenvolvido, que cabe en calquera dispositivo portátil de segunda ou terceira xeración, permite buscar desde o móbil ou a PDA todo tipo de servizos sen necesidade de indicar sequera o código postal dos mesmos.


O software desenvolvido permite buscar desde o móbil ou a PDA todo tipo de servizos sen necesidade de indicar sequera o código postal dos mesmos.

A emisión do sinal GSM por parte dun dispositivo celular sitúalle nunha dirección universal que serve de referencia para situalo nunha contorna determinada. Deste xeito, o programa soamente traduce a coordenadas UTM as direccións universais que respondan á procura desexada e estean máis próximas. É dicir, que se se buscan restaurantes unicamente haberá que traducir a coordenadas de 20 díxitos (UTM) aos máis próximos, pero non aos cinemas, farmacias e outros servizos circundantes. Tampouco aos restaurantes que se atopen a máis dun quilómetro do usuario. Deste xeito soluciónase o problema da capacidade de almacenamento.

Un acordo ambicioso

Hai poucas semanas Yahoo! comprou Whereonearth, que está radicada en Londres e ocupa a 25 programadores. Se o acordo entre as dúas empresas era, desde 2000 e ata a data, limitado a ofrecer soporte técnico e financeiro, desde mediados de outubro é unha adquisición completa. O obxectivo céntrase agora en integrar os servizos de Whereonearth cos de Yahoo!, de modo que a base de datos da empresa británica e o motor de procura da americana coordínense para lograr máis eficiencia. Ademais, Yahoo! pon os seus mapas a disposición para que o usuario poida trazar sen problemas o camiño máis curto a seguir. Pola súa banda, Whereonearth facilita un plano das zonas wifi máis próximas ao dispositivo portátil para que este poida acceder a Internet e o servizo de voz IP sen pagar. A próxima revolución?

Por que en GSM e non en GPS

Img

A tecnoloxía GSM é a que utiliza o común dos dispositivos portátiles, e tan só nalgúns casos hai incorporado un detector de sinais GPS, que ademais as interpreta. A diferenza entre ambas as tecnoloxías, ademais do maior prezo dun móbil con GPS, é que GSM actúa como emisor de sinais, mentres que GPS é un receptor. GPS recibe o sinal dun satélite e calcula a distancia á que se atopa este en a súa rotación na órbita da terra. Deste xeito, e coñecendo a data exacta en que o satélite abandonou o planeta, interpreta a posición do usuario.

Pola contra GSM lanza un sinal que é recibida por algunhas das moitas antenas que se sitúan nas cidades e estas interpretan a posición. GSP é extremadamente preciso; en cambio, a exactitude de GSM depende da concentración de antenas: a maior número por quilómetro cadrado, maior precisión. Na cidade o erro pode ser de poucos metros, pero no campo pode chegar a un quilómetro.

No entanto, aínda non se implementaron sistemas de localización de móbiles en GPS. A razón é a imposibilidade tecnolóxica que supón situar no sistema de direccións universais a un aparello que non emite sinal. GPS localiza e GSM é localizado, polo que se lle pode asignar unha dirección universal. De todos os xeitos, Whereonearth integra un servizo, chamado ‘Georeverse’, que permite ao usuario con localizador GPS enviar á empresa a posición en que se atopa en coordenadas UTM. O servizo tradúceas posteriormente a unha dirección universal e realiza a procura desexada.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións