Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Wikileaks.org: a ‘garganta profunda’ da Rede

Trátase dunha plataforma para favorecer o libre intercambio de informaciónen liña nos países onde actúa acibercensura e á vez garantir o anonimato dos seus usuarios
Por Marta Peirano 30 de Xaneiro de 2007

Wikileaks (en español,’escapes wiki’) é unha Wikipediapara ciberdisidentes, unha ‘garganta profunda’ na Rede cuxo laboré furar a cibercensurados réximes totalitarios para que os que a sofrenpoidan denunciala libremente. Tal como pode lerse na súa páxinaweb: “Nós cremos que atransparencia das actividades gobernamentais conduce a reducir acorrupción, a unha democracia máis sólida e unmellor goberno”.

Contraa cibercensura

Enxullo deste ano aprobarase un proxecto de lei enCorea do Sur que obriga a todas as páxinas web cuntráfico superior a cen mil visitas a rexistrar aos seusvisitantes para que non haxa comentarios anónimos. En chinesa hai52 persoas no cárcere por criticar ao Goberno (entreeles, xornalistas, bloggers e poetas).

EnCuba, é necesario solicitar un permiso especial ao Goberno paracomprar un computador e o acceso á Rede está limitado aosorganismos públicos, os cibercafés e os “clubsinformáticos para a mocidade”, todos á espreita deactividades contrarevolucionarias. Durante as eleccións enBielorrusia, o Goberno bloqueou o acceso aos sitios web dea oposición.

Eneste contexto, non é difícil entender que Wikileaks ten unhafunción importante en determinados sitios do mundo.“Historicamente”,continúa a web, “a información tivo unprezo: en vidas humanas e dereitos civís”. A misiónde Wikileaks, por tanto, é facilitar un lugar onde esa informaciónpoida facerse pública sen que os informantes sexan censurados,perseguidos ou encarcerados.

Acriptografía é unha parte fundamental do seu proxecto, xa que se serven da mesma para quea información non sexa detectada polosaparellos de represión

Enestes momentos, os seus principais obxectivos son os réximestotalitarios en Asia, a antiga Unión Soviética, oÁfrica subsahariana e Oriente Medio. Segundo a súa páxinaweb, entre os seus responsables hai ciberdisidentes asiáticos,xornalistas, matemáticos, refuxiados políticos,expertos en seguridade e criptógrafos.

Acriptografía é unha parte fundamental do seu proxecto. Sen elanon ten razón de ser, xa que se serven da mesma para quea información deixada en Wikileaks non sexa detectada polosaparellos de represión e censura.

Comoescribir na Wikipedia

Paraos usuarios aos que vai destinado Wikileaks, publicar documentos eno sitio web é como escribir unha entrada na Wikipedia; nonrequire coñecementos especializados nin habilidades técnicas.A diferenza é Wikileaks promete que devanditos documentos seránindelebles e os seus autores inencontrables polas autoridades da súapaís.

Baseadoen software libre, o sistema combina varias ferramentas quefacilitan un completo anonimato. Entre elas, hai proxectos xacoñecidos como FreeNet,Tor, PGP e outras aplicacións de fabricación ‘caseira’.

Baseadoen software libre, o sistema combina varias ferramentas quefacilitan un completo anonimato

Osfundadores do proxecto son conscientes dos perigos que levao anonimato, pero pensan que un foro atento e activo podecontrolar calquera intento de abuso no medio: “A mellormedida, e a máis simple, é unha comunidade internacional deusuarios informados e editores capaces de escrutar e discutir osdocumentos”. Segundo eles, esa é a vantaxe de Wikileakscon respecto a outros medios que “abusan da súa posiciónpara mentir ou desinformar á audiencia como os xornais”.

Un difícil camiño por diante

Con todo,sexan serios ou non, os medios tradicionais son social elegalmente responsables do que publican, mentres que Wikileaks éun proxecto cun propósito político e responsablesanónimos: aqueles que envíen informacióndelicada terán que confirmar que son quen din ser. Ocal se contradí co anonimato.

Ademais,é moi probable que pronto se enfronte aos mesmos problemas que aWikipedia nas entradas de contido político: ‘flamewars'(ou contidos máis emocionais que racionais), informacióncontraditoria e ruído mediático en xeral.

Os poderes censores, interesados en enterrar a información que Wikileaks pretende facer pública, teñen máis probabilidades de ter un acceso á Rede que os mesmos ciberdisidentes

Aínda por riba,os poderes censores, interesados en enterrar a informaciónque Wikileaks pretende facer pública, teñen máisprobabilidades de ter un acceso á Rede que os mesmosciberdisidentes, e tempo que investir no proceso. Algunhasempresas, institucións e partidos políticos xa teñenempregados a soldo facendo precisamente iso, asegúrase desdeWikileaks. Como poderían os exiliadoscastristas, os disidentes chineses, os refuxiados árabescompetir con tal potencial censor?

A pesar de todo,cabe pensar que é preferible un mundo no queWikileaks exista a un no que non; ademais, todo proxecto coasmesmas ambicións terá moitos dragóns que matar. SeWikileaks sae adiante, a Rede verase favorecida.