Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Claves para emprender o Camiño de Santiago con seguridade

Preparase fisicamente antes de iniciar a ruta, viaxar coa roupa indispensable e coidar a alimentación son as claves para gozar e chegar ao destino con boa saúde
Por Rubén García 25 de Xullo de 2008

Img caminoA lenda reza que un campo de estrelas, “campus stellae” en latín, marcou a un pastor o lugar no que se achaba enterrado o apóstolo Santiago. Desde entón, e pasaron doce séculos, centenares de miles de peregrinos acudiron á cidade homónima. Lonxe de remitir, a afluencia de camiñantes, ciclistas ou caballistas, que de todo hai, segue crecendo. 115.000 recibiron a Compostela, a certificación da Arquidiocese de Santiago que acredita que se realizou a peregrinaxe, en 2007. O Camiño Francés, que se inicia desde Saint Jean Pied de Port ou Roncesvalles, é o máis transitado e cobre unha distancia próxima aos 800 quilómetros. Non é a única opción. O fervor xacobeo ha xerado ao longo da Historia distintas rutas que aínda perviven: o Camiño Aragonés, o Camiño do Norte, o Camiño Primitivo, a Vía da Prata, o Camiño Sanabrés e o Camiño Portugués. O traxecto de todas elas non é tan suave e fácil como o dun paseo dominical, nin tan duro e arriscado como un raid de aventura polo deserto. A continuación detállanse as grandes claves para poder chegar nas mellores condicións ao Pórtico da Gloria.

1. A peregrinación Adecuada para todos os públicos?

É apta para case todos os públicos. Pode realizalo calquera persoa que, ou ben practique deportes aeróbicos con regularidade, ou ben se prepare fisicamente con antelación. Debido ao esforzo continuado que supón percorrer etapas de entre 20 e 30 quilómetros día tras día, non está aconsellado para nenos, mulleres embarazadas e persoas que sufran algún tipo de problema respiratorio ou coronario. As persoas maiores de 65 anos deben realizar unha proba de esforzo antes de iniciar a aventura.

2. Estado físico: Como prepararse para afrontar a ruta?

  • A preparación debe comezar dous meses antes a partir da ficha fixada para emprender o Camiño.
  • É recomendable practicar sendeirismo polo menos unha vez á semana, alternando rutas de entre 15 e 20 quilómetros, para adquirir un bo ton físico, ademais de camiñar ou practicar footing un par de días entre semana.
  • Nestas saídas é indispensable utilizar as mesmas botas ou zapatillas de trekking que se vaian a utilizar durante a peregrinación e unha mochila para habituarse a camiñar con peso.

3. A mochila: tamaño e capacidade

A mochila é, xunto ás botas, un dos elementos máis importantes do equipo do peregrino:

O Camiño de Santiago é un fenómeno relixioso, cultural e deportivo que, só o ano pasado, foi percorrido por máis de 114.000 persoas de 122 países distintos

  • A súa capacidade debe oscilar entre os 40 e 50 litros. Non convén utilizar unha de maior volume porque, por unha banda, o seu peso é maior e, por outro, pódese caer na tentación de enchela de obxectos innecesarios. Unha persoa de 70 quilos deberá cargar unha mochila de 7 quilos. Todo o peso que supere esta cifra pasará factura en forma de rozaduras e dores musculares.
  • As súas costuras deben ser fortes, as hombreras acolchadas, dispor de petos laterais e un sistema na espaldera que permita a súa regulación segundo a altura de cada usuario. Ademais, debe incluír unha funda impermeable que permita cubrila en días de choiva.

4. Viaxar co indispensable

Ademais da sudadera, camiseta, pantalóns de trekking, a muda, os calcetíns e as botas que levemos postos, hai que cargar:

  • Un saco de durmir lixeiro de 700 ou 800 gramos
  • Unha cantimplora dun litro
  • Un par de mudas
  • Dous pares de calcetíns transpirables de trekking
  • Un par de camisetas técnicas (nunca de algodón, xa que non transpira e non son fáciles de secar)
  • Pantalóns de sendeirismo convertibles
  • Unha sudadera e un chubasquero lixeiro ou cortavientos
  • Unha visera ou un gorro que protexa o pescozo
  • Unha toalla
  • Chanclas para a ducha
  • Un neceser cun cepillo e pasta de dentes, unha pastilla de xabón que sirva tanto para o aseo como para lavar a roupa e unhas coitelas de afeitar
  • Pequeno botiquín con aspirinas, crema solar de alta protección e tiritas, iodo e agullas esterilizadas para curar as bochas
  • O DNI, o Cartón Sanitario, un cartón de crédito e a credencial do peregrino
  • Incluír un rolo de papel hixiénico, imperdibles, varias pinzas para a roupa e unha pequena corda que nos permitirán secala en calquera lugar.

5. Alimentación

Unha boa forma física e a iniciativa propia para percorrelo, claves do éxito

  • O almorzo debe ser completo, a base de cereais, lácteos, zume e froita.
  • Durante a execución da etapa é necesario tomar auga ou bebidas enerxéticas cada hora e non esperar a ter sede.
  • Non hai nada mellor que os froitos secos, as barritas de cereais e o chocolate para repor o gasto calórico.
  • Camiñar co estómago cheo non é saudable. Por iso a comida forte do día hai que facela ao final da etapa. Se a xornada alóngase e é necesario comer durante a marcha, convén optar por un bocadillo ou un prato lixeiro a base de pasta ou verdura.

6. Lanzarse á aventura ou planificar as etapas?

É preferible a segunda opción. Hai que documentarse sobre a ruta que se vai a realizar e informarse sobre todo o relacionado coa historia, as etapas e os albergues dispoñibles durante a peregrinación. Convén establecer un calendario previo atendendo aos días dispoñibles e ao número de etapas que se pretenden facer.

7. Asociación de Amigos do Camiño de Santiago

Trátase de sociedades formadas por e para os peregrinos. En España hai preto de 40 repartidas por case todas as provincias. Os membros destas sociedades encárganse de revitalizar e sinalizar o Camiño de Santiago ao seu paso pola rexión e, ademais, ofrécense voluntariamente como hospitaleros na rede pública de albergues de peregrinos. É recomendable acudir á Asociación de Amigos máis próxima ao domicilio en persoa para recibir consellos moi útiles e adquirir a credencial.

Antes de partir convén ler toda a información relativa á ruta e deixarse aconsellar por unha Asociación de Amigos do Camiño de Santiago

A credencial do peregrino

É un pequeno documento que serve de salvoconducto e que, ademais de reflectir os datos do peregrino e a data e lugar onde comezou a peregrinación, inclúe unhas casas que se deben selar nos albergues polo menos unha vez ao día. A súa presentación é indispensable para pasar a noite nos albergues de peregrinos e para, unha vez en Santiago, probar que se realizou a peregrinación e obter a afamada Compostela.

8. Os albergues non son hoteis

En todas as etapas das rutas máis importantes hai, polo menos, un albergue. Son aloxamentos exclusivos para os peregrinos que porten a credencial, pero non son hoteis e neles non se pode reservar praza por respecto aos demais peregrinos, así que se ocupan por orde de chegada. É habitual descansar en saco de durmir sobre unha liteira. Hainos máis ou menos sofisticados, pero a maioría dispón dos servizos básicos, como duchas e auga quente.

9. Como se desenvolve unha etapa?

Cada persoa debe cargar a súa mochila co equivalente ao 10% do seu peso corporal

É conveniente levantarse antes do amencer para comezar a camiñar coas primeiras luces do día, non sen antes realizar unha táboa de estiramentos. Unha vez en marcha, cada persoa ten o seu ritmo e non hai que caer no erro de andar máis rápido para seguir a outros peregrinos. Por fortuna, o Camiño de Santiago non é só un carreiro e moitas localidades polas que atravesa ofrecen un extraordinario legado artístico e histórico que merece a pena visitar e coñecer.

10. Que facer ao chegar a Santiago?

Tras 800 quilómetros, a chegada á Praza do Obradoiro e a visión da catedral de Santiago de Compostela supoñen para o peregrino un torrente de emocións retidas difíciles de describir. Os camiñantes, tras a visita á catedral e o abrazo a Santiago, diríxense á Oficina do Peregrino para selar por última vez a credencial e obter a Compostela, un certificado que demostra que se realizou o Camiño por motivos relixiosos.

11. O orzamento, ao redor de 1.000 euros.

O esforzo económico, ademais do físico, é outro elemento a ter en conta. O gasto medio por albergue é de seis euros. A iso hai que sumar os gastos de comida, cea, bebida, lavado e secado de roupa e algún imprevisto que pode orixinarse pola visita a algún monumento. En total, o custo medio é de 24 euros ao día.

O orzamento da peregrinación rolda os 1.000 euros

O cálculo aproximado que debe prever o camiñante a Santiago é de 30 euros cada xornada incluíndo aloxamento e manutención. Por tanto, se se realiza o Camiño Francés, que consta de 29 etapas, dúas máis se se continúa ata Finisterre, o desembolso roldará os 1.000 euros.

Máis información en www.caminodesantiago.consumer.es/.