Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Declaración do valor real da equipaxe

Se se viaxa con obxectos de gran valor nas maletas merece a pena declarar o seu valor real no mostrador de facturación
Por Andone Marín 19 de Marzo de 2008
Img check in
Imagen: Jeremy Foo

Imagen: Jeremy Foo

Non se dan un ou dous casos… Son centos de pasaxeiros os que diariamente sofren a perda das súas maletas cando viaxan en avión. Os responsables legais da perda son os transportistas, que deberán indemnizar ao cliente polo extravío da equipaxe. Pero as indemnizacións están estipuladas, e cando no interior das maletas viaxan obxectos valiosos, non cobren nin unha mínima parte do seu valor. Pódese conseguir elevar o importe das indemnizacións declarando, no momento de facturar, o valor real da equipaxe, aínda que se trata dunha medida que só compensa cando a equipaxe merece tal esforzo.

Cando un viaxeiro chega ao seu destino ten dereito a recuperar as súas maletas, e que estas se atopen en perfectas condicións. Por esta razón, en caso de perda ou deterioración da equipaxe facturada, o cliente pode esixir a correspondente indemnización por danos e prexuízos. Segundo a lei, o transportista queda obrigado á custodia dos obxectos entregados para a viaxe e, por iso, responderá ante a súa perda. Así, no transporte aéreo, desde o momento en que se factura a equipaxe no mostrador correspondente, a responsabilidade con respecto ás pertenzas dos pasaxeiros recae sobre a compañía.

No caso de extravío, as compañías aéreas indemnizan cun importe estándar en función do peso e dependendo do tipo do voo.

  • Voos nacionais: O máximo para as indemnizacións por perda ou deterioración de equipaxe facturada ou de man é de 736,74 euros por unidade.

  • Voos internacionais: Neste caso, a indemnización será de 25,05 euros por quilo. Para a equipaxe de man a responsabilidade está limitada a 489,20 euros por pasaxeiro.

Estes importes adoitan deixar insatisfeito ao pasaxeiro, pero resulta difícil rebatelos se non se pode probar o valor do perdido. Unha forma de precaución consiste en facer unha declaración do valor real dos obxectos contidos na equipaxe ao realizar a facturación. Aínda que haxa que pagar unha cantidade adicional, é conveniente utilizar este recurso se se viaxa con obxectos de gran valor nas maletas. Desta forma, en caso de reclamación a indemnización será maior, posto que o seu importe corresponderá ao valor declarado e non estará en función do peso. Ademais, ante a responsabilidade limitada das compañías aéreas nestes casos, é bo comprobar se se conta cunha maior cobertura por outras pólizas de seguro que se teñan contratadas: de viaxe, negocios, doméstica ou a que inclúe o cartón de crédito (neste caso, sempre que se realizou a compra do billete con ela).

Parte de irregularidades

Se, efectivamente, o pasaxeiro opta por declarar o valor do contido na súa maleta, hai que ter en conta que é preciso presentarse no aeroporto con suficiente antelación, xa que tramitar a declaración de valor supón ter que abrir a maleta para que a compañía comprobe o contido da equipaxe e o seu valor, para emitir despois un billete de exceso de equipaxe, como adoita facerse nestas situacións. En caso de facer este trámite, o pasaxeiro debe, ademais, pechar a súa maleta con chave.

Unha vez coñecida a perda da equipaxe, o viaxeiro debe realizar a oportuna reclamación dirixíndose inmediatamente ao mostrador da compañía aérea no aeroporto de destino. Se as maletas pérdense na viaxe de ida será necesario comprar o indispensable. Este gasto extra por parte do cliente deberá ser compensado tamén pola compañía, sempre que se poida acreditar coas correspondentes facturas. No seu mostrador cumpriméntase unha folla de reclamacións denominado “Parte de Irregularidades de Equipaxes (P.I.R.)” necesario para facer constar o sucedido. No formulario deberá dar conta dunha serie de datos persoais, como a dirección ou un teléfono de contacto, e información sobre a compañía responsable da perda. Tamén se especificará, xunto co número de voo, destino e horario da viaxe, unha descrición detallada da equipaxe extraviada. É aconsellable que a queixa se efectúe inmediatamente despois do coñecemento dos feitos. Con todo, hai que sinalar que o P.I.R. non é máis que un reporte de incidencias, que non supón admisión de responsabilidade por parte da compañía.

O Parte de Irregularidades de Equipaxes non é máis que un reporte de incidencias, que non supón admisión de responsabilidade por parte da compañía

Se o caso non se soluciona nun prazo de tempo breve, deberá comunicarse co servizo de equipaxes da compañía en cuestión, no prazo máximo de 21 días tras a incidencia por atraso na entrega ou perda de equipaxe, e en 7 días como máximo se o que sucedeu é que a equipaxe sufriu unha deterioración. É importante ter en consideración que durante todos estes trámites hai que conservar toda a documentación relacionada coa viaxe, tanto o billete, os cartóns de embarque e etiquetas de facturación, como as posibles facturas de gastos que o pasaxeiro tivese que realizar nos casos de atrasos na entrega da equipaxe, posto que a compañía aérea pode requirirllas.

Cando a compensación non satisfai ao cliente afectado

Un viaxeiro que regresaba a Madrid procedente de Canadá presentou unha reclamación ante a compañía aérea polo extravío dunha das súas maletas. Ao cabo de 36 horas entregáronlle a equipaxe e unha indemnización, a que correspondía por aplicación dos Convenios Internacionais en caso de atraso. O usuario considerouna insuficiente e reclamou en xuízo o dano moral sufrido.

Con todo, a sección 14ª da Audiencia Provincial de Madrid, en sentenza de 14 de outubro de 2005, fallou na súa contra. Argumentou que as normas non establecen que calquera atraso na entrega, por nimio que sexa, dea lugar á responsabilidade do transportista, senón que a súa finalidade é, pola contra, limitar esa responsabilidade.

A demora na entrega da equipaxe pode ser grave cando o viaxeiro debe asistir a unha voda ou outro acontecemento social que require dunha certa etiqueta, ou cando nun país ou coidade allea ao domicilio habitual esta perda da equipaxe obriga a vivir con “o posto”. Pero non o é cando se produce na chegada do viaxeiro ao seu domicilio.Opcións de navegación a outros contidos