Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viajes > Ideas e consellos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Hospitality: turismo de tarifa plana

Trátase dunha comunidade 'virtual' que posibilita durmir e cociñar sen ter que abonar os custos en metálico

Img hospitalidadImagen: Kristian Bertel

Durmir gratis en cidades tan coñecidas e caras como Barcelona, Washington, París, Roma ou Londres; ou noutras -sen tanto tirón turístico- como Timisoara, Malmö ou Sebastopol, pode non estar ao alcance de todos os petos. No medio da globalización, consolidouse Hospitality, un concepto que responde á época en que vivimos aínda que, convén precisar, remóntase aos anos posteriores á Segunda Guerra Mundial. Con todo, esta comunidade virtual tivo que esperar á explosión de Internet e a Veit Khüne, un mozo alemán, para converterse no que é hoxe. As fronteiras desaparecen e a cultura do low cost (baixo custo) empeza a triunfar, curiosamente, nun mundo cada vez máis consumista.

Hospitality pretende que os viaxeiros de todo o mundo teñan un teito, unha cama e un sitio onde cociñar sen pagar un só euro. Se, ademais, téñense en conta as posibilidades que abriron as compañías aéreas -con billetes de avión máis baratos que os de tren-, calquera lugar do mundo, por remoto que sexa, pode resultar máis accesible para un maior número de persoas. A socialización do turismo é un feito: voar a Irlanda e durmir durante un fin de semana pode reducirse, coas tarifas actuais e este concepto, aos 100 euros.

Protagonistas de Hospitality

James Wardell é un membro desta comunidade creada a través de Internet, que el denomina ‘virtual’. Wardell, de 26 anos, naceu en Birmingham, no centro xeográfico de Inglaterra, e despois de vivir en Londres por motivos laborais decidiu abandonar as illas e partir rumbo a Barcelona. Agora é xefe de estudos dun centro de idiomas e no seu tempo libre dedícase a recibir na súa casa a xente que non viu nunca. “Hai dous anos que descubrín esta idea e desde entón recibín na miña casa a máis de 25 persoas”, asegura.

Hospitality pretende que os viaxeiros de todo o mundo teñan un teito, unha cama e un sitio onde cociñar sen pagar un só euro

Na vivenda de Wardell durmiron turistas procedentes de Holanda, Guadalupe, China, Brasil, EE.UU. e Australia. E pasáronllo ben. Polo menos iso é o que se pode ler no libro de visitas, que como bo membro de Hospitality fai completar a cada un dos novos turistas, onde se poden achar agradecementos e felicitacións. Non resulta estraño se se ten en conta que Wardell fai tamén de guía turístico, aínda que non leva aos seus hóspedes ás Ramblas ou o Parc Güell. “A eses sitios poden ir eles mesmos, a min gústame ensinarlles o barrio onde vivo, Poble Sec”, explica.

O idioma vinculado desde os seus inicios a este concepto de turismo foi o esperanto, lingua que naceu coa intención de eliminar as barreiras idiomáticas e crear unha linguaxe universal. Pero fracasou. E como en todos os aspectos da vida actual, e máis aínda en Hospitality, o inglés converteuse na lingua dominante.

Intercambio

Un aspecto a ter en conta é a posibilidade de que, aínda formando parte da comunidade, o anfitrión está no seu dereito de rexeitar a determinadas persoas que solicitan aloxamento na súa casa. As razóns son variadas: o dono pode rexeitar aos ‘seus invitados’ polo número de persoas que queren visitarlle á vez; o idioma ou o sexo -argumento moi mal visto polos usuarios habituais-. Ademais existe a posibilidade de porse en contacto coa outra persoa e se despois de coñecelo, vía telefónica ou por mail, non ten unha boa percepción do futuro hóspede, simplemente pode negarlle o aloxamento.

Neste sentido, Wardell non ten problemas. Pola súa casa pasaron todo tipo de visitantes: mozos, non tan novos, homes, mulleres, parellas, xente con maior ou menor poder adquisitivo. Comenta que unha vez hospedou a un norteamericano extremadamente rico, que prefería viaxar así porque lle resultaba ‘moito máis humano’.

O mesmo Wardell recoñece que “non adoita haber sorpresas”, xa que o perfil deste tipo de viaxeiros responde a unhas características máis ou menos determinadas: mozos, estudantes, persoas abertas, honestas, románticas e con ganas de coñecer a vida real, describe. Outra motivación que empuxa a estes turistas pode ser “a rebeldía ou o feito de pasar polo alto as pautas dunha viaxe tradicional”. Así, moitas das cidades ou pobos nos que se pode durmir a través desta comunidade, de forma gratuíta, están fóra das rutas turísticas que establecen os operadores turísticos.

Fenómenos como Hospitality poden levar a pensar nos paradoxos propios do noso tempo: da incomunicación entre persoas e culturas, denunciada por algúns sectores e actores da sociedade civil, a unha marea de máis de 5.000 persoas que visitan ao redor de 180 países no mundo, cun único afán: descubrir ata o último recuncho do mundo. Por iso esta comunidade virtual é entendida por moitos como unha forma de concibir a vida.

Pasos a seguir para ser un membro máis

Unha visita á web http://www.hospitalityclub.orge apuntarse é o único requisito, xa que calquera persoa pode facerse membro desta comunidade virtual. Entre os beneficios que achega, destácanse os seguintes:

  • Non existe o abono de cotas ou de “matrícula” para acreditarse como membro.
  • Ofrece a posibilidade de rexistrar como un único membro ao usuario e á súa parella.
  • Asegura a privacidade dos datos persoais ofrecidos. A información persoal que se queira facilitar depende de cada membro.
  • Na mesma páxina web pódense ver os comentarios que deixan outros anfitrións que xa recibisen a este turista e, decidir en función de se son negativas ou positivas.
  • Todo membro que contacte con outro a través do Club de Hospitalidade debe darlle o seu nome completo, número de pasaporte e nome de usuario. A outra persoa -o que recibe- debe gardar esta información nun lugar seguro e mandala a security@hospitalityclub.org onde á súa vez a gardarán. Cando o invitado chegue, é necesario verificar e comprobar o seu pasaporte para asegurar que a identidade do invitado é correcta.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións