Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O antigo convento de San Antón en Castrojeriz, un edificio que levaba pechado 100 anos, convértese nun albergue de peregrinos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 20deAgostode2002

Desde o pasado 7 de xullo todos os días ás 7,30 horas, Ovidio Campo, empresario e amante do Camiño de Santiago, abre o portón das ruínas do convento de San Antón en Castrojeriz, edificio do século XII que permaneceu pechado durante 100 anos, para que os peregrinos poidan descansar e os turistas teñan a posibilidade de apreciar os vestixios do que no seu día tivo un gran valor artístico.

Ovidio chegou a un acordo co dono do emblemático edificio que llo cedeu por 33 anos. Despois de catro meses de duro traballo, e coa axuda inestimable de varios voluntarios, conseguiu arrombar o lugar e rehabilitar tres alpendres da antiga igrexa que se converteron en improvisados pombais para transformalos nun auténtico refuxio de peregrinos.

“A idea vén de moitos anos atrás. O dono das ruínas ata fai tres anos estivo traballando aquí. Tíñao como almacén de apeiros e chatarra”, afirma.

O albergue divídese en tres habitáculos cubertos por unha gran lona que fai as veces de porta e parede. A sala de estar é un lugar onde o peregrino pode descansar, escribir ou deleitarse cunha suculenta cea que o propio Ovidio prepara.

A zona habilitada para o descanso componse de seis liteiras que lle cedeu o exército e que o mesmo restaurou e pintou. O baño ten un lavabo e unha ducha de auga fría. Todo é moi austero, pero adquire un toque especial para aquel que coñece o Camiño e as verdadeiras vicisitudes polas que pasa o auténtico peregrino. “Quero evitar ao turista do Camiño, aquel que quere boa cama, boa calefacción, televisión e microondas. O peregrino de verdade o que quere é isto”, apunta.

Hai que destacar que todos os gastos saíron do seu peto. Non ten nin subvencións nin axudas institucionais. O peregrino que pasa a noite alí non paga nada. Ovidio ten unha hucha para que cada un achegar o que queira. Para cubrir os diferentes gastos vende postais, parches artesanais, cruces, pines…

Desde o pasado 7 de xullo pasaron unhas 5.000 persoas. Alemáns, belgas, israelitas, franceses, brasileiros, holandeses, non só peregrinos tamén turistas e aldeáns que nunca antes puideran visitar o lugar. Esta cifra, máis de 100 visitantes ao día, debe ser tomada en conta polas institucións. “O edificio necesita ser reforzado xa que corre o risco de esborralle. O obxectivo foi abrilo porque era un punto negro do Camiño de Santiago”, explica.

O convento foi fundado no século XII por Alfonso VII. Despois da desamortización de Mendizábal pasou a converterse en propiedade privada. Eliecer Díez Temiño fíxose co antigo edificio e algunhas hectáreas de terreo contiguas fai aproximadamente uns 20 anos.

A cruz de Tau, que aparece en xanelas e muros, é un emblema que adquiriron os antonianos como símbolo da súa orde e tamén unha letra do alfabeto grego. Despois tomárona os templarios, e cando San Francisco de Agarrades pasou polo lugar na súa peregrinaxe a Santiago colleuna como cruz dos franciscanos. “Para o próximo ano espero abrir catro ou cinco meses e no 2004 polo menos seis”, conclúe.

Etiquetas:

camiño castrojeriz

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións