Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Portos deportivos

O auxe do turismo náutico ha favorecido a multiplicación dos servizos dos portos deportivos
Por Azucena García 4 de Agosto de 2006

En 2004 España dispuña de 315 portos deportivos ou dársenas. Una cifra que aumenta cada ano e que pon de relevo o auxe do turismo náutico e, con el, o do denominado charter ou aluguer de embarcacións. Cada vez son máis os turistas que se animan a arrendar un veleiro ou un barco a motor e navegar durante dez días pola costa ou as illas. No seu periplo, é habitual que recalen en portos deportivos paira facer a compra de comida, cargar combustible ou aprovisionarse de auga potable, polo que é importante ter en conta o custo destes servizos e saber que algúns portos poden chegar a cobrar até tres veces máis que outros pola mesma oferta. A demanda da zona e a tempada determinan este custo, que é libre e fíxase polo propio porto.

Auxe do turismo náutico

Auxe do turismo náutico

A industria náutica é un sector en expansión. A práctica de deportes acuáticos é cada vez máis popular e o denominado charter ou aluguer de embarcacións está en auxe. O presidente da Federación Española de Asociacións de Portos Deportivos e Turísticos (FEAPDT) e Xerente do porto Mariña Port Vell, en Barcelona, Gabriel de Sandoval, así o confirma e asegura, mesmo, “que cada vez máis xente opta pola compra de embarcacións deportivas, aínda que o aluguer continúa sendo maioritario”. Uns datos que animaron á construción, no próximos cinco anos, de máis de 11.000 amarres na costa española. Só en 2004, solicitáronse 37.880 títulos paira o goberno de embarcacións de recreo. “Hai un achegamento da xente ao mar e isto é evidente, pódese constatar na cantidade de persoas que obteñen titulacións náuticas, cada ano máis”, corrobora De Sandoval. Pola súa banda, o presidente de Mariñas do Mediterráneo (Asociación de Portos Deportivos e Turísticos de Andalucía), José Carlos Martín Sánchez, destaca tamén o “espectacular auxe” do turismo náutico, que relaciona coa mellora do nivel de vida. “De ser una actividade reservada ás elites pasou a ser algo común e propio da clase media, non sendo raro, é máis, é bastante común que varios amigos sen o suficiente poder adquisitivo como paira posuír barco propio individualmente póidano adquirir entre dous ou tres. Facendo contas, a medio prazo, salgue máis rendible ter un barco paira as vacacións que a suma das viaxes, alugueres, etc., de varios anos”, engade.

O charter ou aluguer náutico non é novo, con todo, nos últimos anos púxose tan de moda, que é case imposible atopar una embarcación libre paira o mes de agosto. Hai que reservar con tempo, decidir a ruta e saber en que porto vaise a fondear, porque durante a época estival tampouco é fácil atopar amarre en determinados puntos da costa e, sobre todo, das Illas Tiroteares. En función da titulación que posúa a tripulación pódense alugar diferentes tipos de embarcacións, a vela ou a motor, con diferentes esloras.

En función da titulación que posúa a tripulación pódense alugar diferentes tipos de embarcacións, a vela ou a motor, con diferentes esloras

Se se carece de titulación paira o goberno de embarcacións existe a opción de alugar un barco con patrón. Sobre as preferencias, Rafael Martínez, director da empresa de aluguer Ibervela, con ampla experiencia no sector, describe que existen dous perfís xerais de turistas: “Normalmente, os veleiros son alugados por grupos que comparten gastos, buscando unhas vacacións máis económicas e podendo chegar a calas que son inaccesibles por terra. O segundo grupo confórmano quen alugan embarcacións a motor, ben os que buscan una embarcación pequena paira saír de día e non dormen a bordo, e os que se deciden por barcos grandes, xeralmente, persoas de maior idade e poder adquisitivo”.

Gabriel de Sandoval explica que a maioría das persoas que se decantan polo turismo náutico son familias, aínda que sinala que cada vez se rexistra máis un incremento de grupos de amigos. “É un complemento ideal ao turismo tradicional de hotel e praia ou tamén a mellor opción paira pasar uns días percorrendo as illas ou a costa, e desconectar de todo”, subliña. Ao seu xuízo, o charter náutico ten a vantaxe de ser máis barato que a compra dunha embarcación, que obriga a mantela durante todo o ano e buscar un amarre onde aparcala. Neste sentido, recoñece que na actualidade hai una escaseza de amarres en determinadas épocas e que, “sobre todo no verán, tense a sensación de que non existen amarres dispoñibles, aínda que o resto de ano, excepto en zonas concretas, pódese dispor de amarres sen problema”. Segundo Martín Sánchez, a clase media e media-baixa representa entre o 70% e o 90% dos clientes do aluguer náutico, “aínda que nalgúns portos chega ao 100% e noutros, especializados en grandes esloras e embarcacións, son os menos”. E é que os prezos de amarre varían moito en función do tipo de barco, a tempada, a antigüidade do barco ou o equipamento deste. Por tempadas, Rafael Martínez remarca que en agosto “o prezo pódese até triplicar”, polo que anima a botarse á mar durante o resto do ano porque, precisa, “España ten moita costa e permite navegar sen problemas desde marzo a outubro”.

Utilidades dos portos deportivos

Utilidades dos portos deportivos

Decidirse por unhas vacacións en barco adoita implicar a necesidade de fondear nun porto. O habitual é que quen están a bordo poñan un fondo común paira a compra de comida e cada catro ou cinco días atraquen paira adquirir comida fresca (tamén se poden comprar suficientes alimentos como paira varios días e pasar todo o tempo no mar). Por iso, é importante elixir a ruta e ter en conta este aspecto, aínda que poden darse contratempos e, como lembra Rafael Martínez, “ao final, quen manda é a cuestión meteorolóxica”. Os portos deportivos non só permiten aos propietarios das embarcacións de recreo dispor de zonas de atracada, senón que tamén ofrecen una ampla gama de servizos, desde as actividades estritamente marítimas ás de carácter comercial e de animación social e cultural. “Quen aluga una embarcación, normalmente só recala en portos deportivos paira pasar a noite, ducharse en condicións, e comprar comida e combustible”, apunta Gabriel de Sandoval.

No entanto, estas instalacións ofrecen moitas máis posibilidades:

Auga, luz en amarre, xeo, conexión a Internet, peirao de espera, duchas e WC, vixilancia, teléfono público, radiotelefonía VHF, servizo mecánico, reparación de motores e embarcacións, tratamentos no casco, tratamento de osmosis en fibra e en madeira, recollida de lixos, información meteorolóxica, aluguer de vehículos, escola de vela, venda de combustible, servizo de catering, parking de vehículos e recollida de aceites usados.

“De ser meros aparcadoiros paira barcos, e debido á maior demanda de calidade dos clientes, ao respecto polo medio ambiente e á competencia, os portos foron incrementando os seus servizos e a calidade dos mesmos. Non xa os específicos e propios do mantemento das embarcacións, senón os dirixidos aos usuarios e clientes. Indiscutiblemente, a iniciativa privada foi o motor desta revolución en paralelo á experimentada polo turismo en xeral”, confirma José Carlos Martín Sánchez, quen destaca que o cliente busca “calidade e diferenciación, ademais de novas fórmulas de satisfacción”. “Servizos totalmente alleos, até hai pouco, aos portuarios, incorpóranse como un atractivo máis. Desde reservas de restaurantes ou visitas turísticas, até aluguer de vehículos. O porto é agora uno dos maiores promotores da zona onde se sitúa”, agrega.

Taxas e tarifas

Taxas e tarifas

Respecto ao custo dos servizos que ofrecen os portos deportivos, hai que ter especial coidado porque varían moito duns portos a outros. Por iso, Gabriel de Sandoval recomenda que os interesados “diríxanse directamente ao porto e pidan ofertas antes de embarcarse”. “En principio -continúa-, as tarifas dos diferentes servizos son libres e, no verán, adoitan ser máis caras, dependendo da zona e a demanda que haxa”. Os portos máis caros son os máis demandados, que se localizan en Illas Tiroteares, seguidos dos da Costa Brava. Pola contra, os máis baratos sitúanse no norte de España, onde tamén a climatoloxía é máis inestable e o bo tempo non sempre está garantido. Ademais, segundo explica Martín Sánchez, no prezo das tarifas inflúe tamén o das taxas e o gravame impositivo que deben abonar os portos, “que é o máis alto dos países da nosa contorna, por non dicir mundial”. “É o cabalo de batalla da Náutica Española con maiúsculas -asevera-. Nos demais países da Unión Europea, a náutica é una actividade que se fomenta desde as administracións. Con todo, en España, entre os impostos estatais dos barcos e os canons e taxas que algunhas autonomías aplican aos portos deportivos, van matar ao que podería converterse nun dos novos ovos de ouro do turismo. De feito, os países próximos como Portugal, Marrocos, Tunes, Francia, ou o mesmo Xibraltar, están a aproveitarse desta circunstancia e vemos como parte da nosa flota emigra a eses portos”.

Paira facerse una idea, a seguinte táboa mostra o custo do aluguer mensual de amarres (paira alugar por días hai que preguntar directamente no porto no que se está interesado) segundo as diferentes zonas da costa e as illas.

En canto ao custo do resto de servizos (auga, combustible?), explica José Carlos Martín Sánchez que a estadía, “que é o mesmo que dicir estancia aínda que en linguaxe mariñeira”, é a primeira circunstancia que condiciona o prezo que se cobra por cada servizo. “Normalmente, en embarcacións de medianas e pequenas esloras, tanta a auga potable como a electricidade están incluídas no prezo da estadía,

“Normalmente, en embarcacións de medianas e pequenas esloras, tanta a auga potable como a electricidade están incluídas no prezo da estadía”

pero depende do porto. Tamén é una costume estendido que o enlace inalámbrico (wii-fi) con Internet ofrézase gratuitamente”, sinala. En función da calidade e posibilidades do porto, polos servizos de mariñeiría, meteorología e vixilancia 24 horas tampouco se cobra una tarifa adicional, e o parking de vehículos pode estar engadido como servizo básico da estadía, sobre todo, paira os barcos que teñen base no porto que presta o servizo e en función da dispoñibilidade paira os transeúntes. “Paira facerse una idea, a estadía dun barco de mediana eslora, uns oito metros, é máis barata que o que se paga polo parking dun automóbil. Ese barco que ten uns 24 metros cadrados de superficie de ocupación, en tempada alta, pagará entre 9 e 12 euros diarios, mentres que un coche de 5 metros, o que supón 12,5 metros cadrados, paga entre 10 e 18 euros diarios pola súa praza de aparcadoiro. Ter un barco en porto supón, máis ou menos, a cuarta parte do custo de ter un coche no aparcadoiro”, precisa.

Outros dos servizos que non adoitan aparellar un pago extra son os de recollida de aceites, augas de sentina e augas sanitarias. Respecto da gasolina, o gas e o teléfono, son subministracións prestadas por concesionarios e están suxeitos aos prezos de mercado. Finalmente, os servizos de mecánica, electrónica, carpintaría, fibra e pintura son servizos especializados, así como as varadas e botaduras, polo que algúns portos préstanos directamente e outros o fan mediante empresas que se dedican a eses traballos. “Pero son extras, do mesmo xeito que en terra calquera usuario ten a súa praza de aparcadoiro, ten que ir ao mecánico ou ao chapista”, matiza Martín Sánchez. Por último, hai portos que ofrecen paquetes que poden incluír, na estadía, una ou varias botaduras paira revisión, así como una limpeza básica periódica. Outros, co fin de abaratar os gastos dos seus clientes, amplían os servizos destes paquetes e cóbranos con tarifas reducidas. “É cuestión de preguntar no porto no que se estea interesado e que cada un saque as súas contas”, conclúe De Sandoval.