Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viajes > Ideas e consellos

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Turismo accesible

As guías de accesibilidade e as páxinas web especializadas axudan a atopar aloxamento, transporte e actividades adaptadas aos discapacitados

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 13 de Febreiro de 2007
img_sillap

Máis de 3,5 millóns de persoas atópanse en España en situación de dependencia por diferentes razóns, e ao redor dun millón e medio destes discapacitados teñen menos de 65 anos. Afrontar esta realidade ás veces require profundos cambios no estilo de vida e un gran esforzo de adaptación, tanto individual como familiar e social. Conseguir eliminar as barreiras arquitectónicas e funcionais convértese nun dos capítulos preferentes para axudar a gozar da contorna a quen polas súas condicións especiais máis o necesitan. Por iso, poder moverse sen dificultades e viaxar ao maior número de lugares posibles é un dos obxectivos primordiais, a clave do turismo accesible.

Garantir a mobilidade

O 9% da poboación española, algo máis de 3 millóns e medio de persoas, padece algunha discapacidade, segundo o Instituto Nacional de Estatística (INE). Concretamente, 1,3 millóns de discapacitados teñen dificultades para desprazarse fose do fogar, un límite a ter en conta durante o destino vacacional a elixir. Con este fin, as guías de accesibilidade e os directorios en páxinas web ofrecen diversas alternativas para que unha discapacidade non impida planificar e gozar dunha boa viaxe. As guías de accesibilidade e os directorios en páxinas web ofrecen diversas alternativas para que unha discapacidade non impida planificar e gozar dunha boa viaxe

Desta maneira, garantir a accesibilidade aos lugares turísticos e culturais para as persoas con mobilidade reducida converteuse nunha das metas dos programas de política social dos últimos anos. Segundo un recente estudo da Fundación BBVA, 3.466.465 persoas áchanse no noso país en situación de dependencia, máis ou menos severa, xa sexa debido a razóns cognitivas, á perda de funcións físicas, motoras e/ou sensoriais, etc. Só 2.019.332 destas persoas dependentes son maiores de 65 anos, pouco máis da metade. Atendendo ao sexo, son as mulleres as que presentan maior taxa de discapacidade.

Unha vez que os servizos sanitarios aseguran a supervivencia destas persoas, o reto que se expón a sociedade é o de minimizar as súas limitacións funcionais. Trátase de lograr que alcancen o maior grao de autonomía posible no desempeño de
das súas actividades da vida diaria . Desprazarse e viaxar son algunhas destas actividades. Por tanto, para maximizar a calidade de vida destas persoas debe garantirse a súa total mobilidade.

Igualdade de Oportunidades

Ademais de proporcionarlles información, orientación e apoio, as asociacións de discapacitados esixen unha reposta ás administracións para paliar as carencias que padecen.

Neste sentido, a Lei de Igualdade de Oportunidades, Non Discriminación e Accesibilidade Universal das Persoas con Discapacidade de 2003 declara que “a non accesibilidade das contornas, produtos e servizos constitúe, sen dúbida, unha forma sutil pero moi eficaz de discriminación”.A Lei de Igualdade de Oportunidades, Non Discriminación e Accesibilidade Universal das Persoas con Discapacidade de 2003 declara que a non accesibilidade das contornas, produtos e servizos é unha forma de discriminación Calquera persoa sen problemas de mobilidade que viaxase acompañada dun bebé nun carriño pode facerse á idea das dificultades que ha de sortear alguén con cadeira de rodas. As mesmas que sofre unha persoa cega, xorda ou con outro tipo de secuelas por un dano cerebral, por exemplo. Entre outras medidas, a lei dá un prazo de entre cinco e 15 anos para esixir o cumprimento das condicións básicas de accesibilidade para o acceso e utilización dos bens e servizos a disposición do público, espazos públicos urbanizados e edificacións e dos medios de transporte.

Lexislar a accesibilidade ao transporte, edificios e zonas públicas antollábase necesario, tal e como apuntaban os resultados dun estudo realizado pola Organización de Consumidores e Usuarios (OCU) en 2002. De 143 edificios públicos analizados, o 39% eran pouco ou nada accesibles exteriormente (medios de transporte e barreiras urbanísticas nos seus arredores), o 36% interiormente (analizando as escaleiras, ramplas e ascensores) e o 47% non eran accesibles para os discapacitados sensoriais.

Á hora de viaxar, os discapacitados atópanse problemas debido a barreiras arquitectónicas de catro tipos: urbanísticas (en vías públicas e en espazos libres de uso público), no interior dos edificios, nos transportes e nas comunicacións sensoriais.

Segundo unha enquisa realizada por OCU ás principais asociacións de discapacitados en 2006, máis do 75% dos discapacitados con coche quéixanse de que atopan as súas prazas ocupadas con frecuencia. Á parte do coche, o autobús é o medio que utilizan con máis asiduidade. Con todo, o 65% das persoas con problemas de mobilidade din non coller nunca o metro nin o tren pola dificultade de subir e baixar.

Máis información turística

Para coñecer de antemán as barreiras no lugar de destino, convén solicitar información ao concello ou a oficina de turismo da cidade. Moitas cidades, como Madrid, Xixón ou Badaxoz, publicaron unha guía de accesibilidade, na que detallan as condicións en aloxamento, hostalaría, instalacións turísticas, parques e praias entre outros. Ademais, algunhas asociacións de discapacitados impulsan outras iniciativas como o mapa deseñado pola Federación de Asociacións de Minusválidos Físicos da Provincia de Badaxoz (Cocemfe), que define a accesibilidade de monumentos, establecementos hostaleiros, restaurantes, bares, museos e igrexas da cidade de Mérida.

Os parques de atraccións son unha das opcións máis accesibles. Os máis populares da contorna -Disneyland París, Illa Máxica, Futuroscope, Warner Bross Park, Terra Mítica e Port Aventura- están adaptados ás necesidades dos discapacitados.

En canto ao transporte público, os autobuses e trens contan con zonas especiais para cadeiras de rodas, asentos reservados para persoas con mobilidade reducida e ramplas de acceso. No avión, a persoa discapacitada ten dereito a unha asistencia sen custo adicional algún. Ese trato especial inclúe a prioridade para transportar os elementos necesarios para moverse, contar cun asento con máis espazo para as pernas e ser os primeiros en embarcar e os últimos en descender, axudados sempre por un asistente de voo.

Para atopar facilmente aloxamento accesible, a web TECNUM ofrece un útil catálogo de hoteis en España e Europa, Paradores e casas rurais adaptadas. A páxina informa tamén os cruceiros que están preparados para persoas discapacitadas. En Internet hai ademais varios directorios de páxinas web sobre turismo accesible, como Vive a túa Viaxe.

Nalgunhas provincias existen mesmo empresas que organizan viaxes para discapacitados, como Fundació 60 na Costa Brava.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións