Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Compra

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A compra dunha vivenda en España: dificultades, axudas e outras alternativas

Adquirir un piso en propiedade require o 64,3% dos ingresos da poboación nova que se emancipa, en seis de cada dez casos, a partir dos 30 anos

A compra una vivenda en propiedade supón desde hai sete anos aproximadamente un gran esforzo paira todos. Pero o caso dos mozos, segundo datos do Observatorio Novo de Vivenda en España (OBJOVI), a compra dun piso precisa do 64,3% dos recursos. Esta cifra supera o limiar máximo de endebedamento aceptado polas entidades financeiras paira tramitar una hipoteca, que rolda o 30%, e obriga a buscar vivendas de menor tamaño, esperar a conseguir una vivenda de protección oficial, herdala dun familiar ou lanzarse ao mercado de aluguer, una opción que tampouco resulta barata. A Administración Pública dispón de axudas paira impulsar o acceso dos mozos a unha vivenda, pero os interminables contratos indefinidos, os soldos baixos e o encarecemento do chan impiden que moitos deles planéense esta opción.

'Sobrecualificación' e soldos baixos

/imgs/2006/09/vivienda02d.jpg

Os mozos de 30 anos constitúen a xeración mellor preparada. Cada vez son máis os mozos que teñen un título universitario, que realizaron un master ou curso de posgrao e falan polo menos dous idiomas. Con todo, a traxectoria académica non parece suficiente paira conseguir un emprego acorde co nivel de estudos. Segundo recolle o informe ‘Eurydice, cifras claves da educación en Europa 2005’, elaborado pola Comisión Europea, os universitarios rexistran un menor índice de paro e de contratos temporais, pero só o 40% ten un traballo que se corresponde coa súa formación. Paira José Luís Arroio, vicepresidente do Consello da Mocidade de España (CJE), o mercado de traballo dos mozos “non se configura con actividades que teñen un valor engadido, senón con actividades de servizos, construción, comercio e hostalaría, bastante temporais e precarias”, polo que considera “fundamental” que se invista en I+D+i e foméntese un mercado máis produtivo, que sexa capaz de crear emprego industrial e emprego cun carácter estable”.

Ao seu xuízo, a principal consecuencia desta inestabilidade e precariedade no emprego tradúcese na dificultade de acceso á vivenda, aínda que recoñece que este problema “é claramente una cuestión do mercado libre”. “Os mozos destinan o 64,3% dos seus recursos paira o acceso á vivenda libre, co cal, o endebedamento é moi elevado e as entidades financeiras non chegan a conceder una hipoteca”,“Os mozos destinan o 64,3% dos seus recursos paira o acceso á vivenda libre, co cal, o endebedamento é moi elevado e as entidades financeiras non chegan a conceder una hipoteca” explica. Segundo datos do Observatorio Novo de Vivenda en España (OBJOVI), correspondentes ao segundo trimestre de 2006, o limiar máximo de endebedamento aceptado pola maioría das entidades financeiras paira tramitar una hipoteca é do 30% da renda, o que obriga aos mozos que queren comprar un piso a pedir axuda económica aos familiares ou buscar “fórmulas hipotecarias máis arriscadas”, como o alongamento dos prazos do préstamo ou o financiamento da totalidade do prezo do inmoble. Outros, directamente, abandonan a idea de adquirir una vivenda en propiedade. “Tamén existen outras fórmulas como o aluguer con dereito a compra, pero esta opción no noso país concibiuse como una investimento, sen entender que a vivenda é una necesidade. Perdeuse o espírito constitucional que ten a vivenda”, sinala Arroio.

Mileuristas

A situación agrávase co repunte do tipo de interese, que até 2005 rexistrou una caída constante, pero en 2006 experimentou a tendencia contraria, cunha subida progresiva e imparable. É neste contexto onde xorde a xeración dos mileuristas -novos cuxos soldos apenas alcanzan o mil euros- e comezan as dificultades paira aforrar e chegar a fin de mes. Paira Antonio López, profesor titular de Sociología da Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED), “o termo ‘mileurista’ xeneralizouse como un concepto que define adecuadamente a un tipo de persoa nova, que se atopa aos 30 anos cun salario relativamente estable, pero que non lle permite desenvolver un tipo de vida de consumo como o cidadán demanda ou como o que tenia cando vivía cos seus pais”. Así, advirte sobre a necesidade de diferenciar entre o mileurista e o traballador de baixo salario, “aquel que gaña ao redor de 550 ó 600 euros mensuais”, xa que, explica, “o mileurista ten graves dificultades paira desenvolver un estilo de vida tal e como se supón que debe ser nunha sociedade de consumo como a nosa, pero non se atopa coas dificultades daqueloutros traballadores que realmente ven perigar a súa subsistencia a pesar de ter un traballo remunerado”.

López insiste en que o problema non é tanto ser mileurista, como a rotación permanentemente en postos con este tipo de soldos. Neste sentido, lamenta a existencia dunha especie de “xeración perdida”, a que naceu entre 1965 e 1970, “que a pesar de estar preparada pasou por varios postos de baixa cualificación polos que non lles pagan máis que mil euros”. “Aí é onde está o maior problema a longo prazo, no traballo que non supera nunca ese ingreso e o mozo que ve que o seu horizonte profesional non salgue de aí, xa que tamén pode darse o caso de mozos que gañan mil euros, pero cuxa traxectoria profesional lles permite aspirar a gañar máis e o que fan é retardar a súa independencia”. Asegura que a calidade de vida é máis “un concepto relativo que obxectivo” e subliña que hoxe en día case calquera soldo parece pouco “porque os pisos son moi caros e o estilo de vida e de consumo implica moito máis gasto”. “Os mozos están afeitos a un nivel de consumo alto e atópanse cunha dificultade moi grande paira reproducir ese rol, pero non son pobres. Suponse que una persoa é pobre cando gaña un dólar diario. Xa quixesen moitos gañar mil euros”, exclama.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións