Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Aluguer

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A concesión dun garaxe de titularidade pública por un tempo limitado

Esta fórmula xurídica protexe o patrimonio público á vez que soluciona o problema de aparcadoiro

img_garaje_listado

Desde hai xa varios anos atopámonos no sector inmobiliario co fenómeno da concesión administrativa de uso de prazas de garaxe, figura xurídica a través da cal as administracións públicas pretenden paliar o grave problema que sofren as grandes cidades do país en canto a estacionamento de vehículos refírese.

Tempo atrás a maioría dos cidadáns aspiraba a comprar en plena propiedade unha praza de aparcadoiro onde resgardar o seu vehículo pero, desgraciadamente, unha serie de factores influíron de tal maneira no mercado que fan moi difícil, por prezo e escaseza, a adquisición dunha parcela de garaxe en condicións óptimas e en propiedade completa. Por unha banda, o parque de vehículos aumentou considerablemente nos últimos tempos e onde antes unha familia só tiña un coche, agora posúen dous vehículos e mesmo máis. Doutra banda, e dada esta amplitude de demanda de garaxes, a oferta viuse considerablemente mermada posto que non se constrúen prazas á mesma velocidade que se compran coches e este desfasamento entre oferta e demanda provoca unha subida de prezos importante. Finalmente, a escaseza de chan xera tamén un aumento dos prezos, sobre todo nos centros das cidades onde antigamente se construían vivendas sen garaxes, o que provoca que os actuais moradores dos pisos céntricos teñan coches que resultan moi difíciles de aparcar (non esquezamos, ademais, que a tendencia actual no sector do urbanismo é remodelar as cidades, tendendo a peonalizar os seus centros, a fin de xerar cidades máis “amables”).

A oferta viuse considerablemente mermada posto que non se constrúen prazas á mesma velocidade que se compran coches e este desfasamento entre oferta e demanda provoca unha subida de prezos importante

Por todo o exposto, os concellos, principalmente, tiveron que xerar solucións respecto deste problema do estacionamento de vehículos e, concretamente, a maioría deles optaron por construír garaxes en terreos de titularidade pública (rúas, prazas, parques…) e ceder o uso aos cidadáns. Esta fórmula xurídica tenta protexer o patrimonio público, razón pola que non se transmite a propiedade das prazas de garaxe, á vez que se permite aos habitantes dar saída ao seu problema de aparcadoiro. Hai que ter en conta que para iso cada consistorio emitiu a súa propia lexislación sobre o asunto e por iso os cidadáns haberán de atender ás ordenanzas municipais de cada garaxe polo que estean interesados.

Vantaxes

As vantaxes de utilizar esta figura da concesión radican en que:

  • Xeralmente, os prezos destas concesións son bastante máis económicos que se se adquirise un aparcadoiro de forma privada e en plena propiedade e, ademais, os períodos de concesión de uso adoitan ser prolongados (entre 40 e 50 anos) co que se garante que durante a vida do concesionario o seu problema de aparcadoiro liquidouse.
  • Devanditos garaxes adoitan construírse moi preto da zona de residencia co que se evitan desprazamentos engorrosos a unha praza comprada ou alugada máis afastada da vivenda ou local.
  • Coa concesión o beneficiario ten a tranquilidade e garantía de que durante o prazo da mesma ninguén lle vai a pedir un aumento do arrendamento nin lle vai a resolver o contrato para darlle o uso a outra persoa, xa que a utilidade non se pode rescindir (a non ser que se incumpra algunha das obrigacións que ten o concesionario).

Inconvenientes

  • Non se adquire a propiedade da praza o que significa que, salvo excepcións, non se pode transmitir libremente a mesma nin en compravenda nin en herdanza.
  • Non se pode gravar (por exemplo, constituír unha hipoteca) sen autorización da Administración pertinente nin, en definitiva, os concesionarios poden dispor libremente dela como donos porque non o son.

Para paliar estes inconvenientes algúns concellos previron, por exemplo, que se o concesionario cambia de residencia e xa non necesita utilizar a praza, póidaa transmitir libremente a outra persoa que reúna as condicións da concesión (que xeralmente adoitan resumirse en estar empadroado no pobo, cidade ou unha zona concreta) polo resto de anos que queden por gozar do prazo e conforme aos prezos taxados do Concello para eses cambios de titularidade da concesión. Mesmo nalgúns casos tamén se pode transmitir o uso aos herdeiros se hai un falecemento.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións