Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A inscrición dun inmoble no Rexistro

Este organismo vela por que a información que fai pública sexa rigorosa e fiel á realidade

ImgImagen: Matthew Jording

Tal e como especifica a nosa vixente lexislación (artigo 605 do Código Civil e artigo 1 da Lei Hipotecaria), “o Rexistro da Propiedade ten por obxecto a inscrición ou anotación dos actos e contratos relativos ao dominio e demais dereitos reais sobre bens inmobles”, o que significa, como sinala o xurista Luís María Dez Picazo, que o Rexistro é unha institución administrativa que ten por obxecto dar publicidade oficial das situacións xurídicas relativas aos bens inmobles.

A publicidade dos cambios de propiedade dunha leira, das súas cargas, etc. é de vital importancia se queremos ter seguridade xurídica nos negocios que sobre os devanditos inmobles expor e só podemos obter publicidade fiable se hai un organismo (cun experto en Dereito á cabeza, como é o rexistrador) que vela por que a mesma sexa rigorosa e fiel á realidade. Así, o primeiro paso é a inscrición dun inmoble no Rexistro da Propiedade que corresponda. Desta maneira se nunca tivo entrada no devandito Rexistro, atopámonos coa figura xurídica da “inmatriculación”, que é precisamente o acto polo que un ben inmoble forma parte do Rexistro da Propiedade comezando así a súa “historia xurídica” no que ao devandito organismo refírese.

A inscrición debe ser solicitada polos interesados nela -de acordo ao denominado principio de rogación- e debe realizarse baseándose nun ou varios documentos públicos

Seguridade xurídica

Unha vez que a leira xa figura como tal no Rexistro, todos os actos xurídicos que se relacionen coa mesma terán cabida no devandito organismo, algúns porque voluntariamente así o deciden as partes dun negocio -como a inscrición dun novo dono do ben-, ou forzosamente porque así o esixe a lei -como ocorre cando se hipoteca un inmoble, que é necesario documentalo no Rexistro para que dita hipoteca exista legalmente-. A forma pola que se documenta esa sucesiva información sobre o ben é a denominada “inscrición rexistral”, que é un proceso que permite o acceso ao Rexistro.

O primeiro que debemos sinalar sobre a inscrición é que a mesma debe ser solicitada polos interesados nela (é o denominado principio de rogación) e debe realizarse baseándose nun ou varios documentos públicos (escrituras e demais documentos notariais, sentenzas, resolucións administrativas…), xa que o noso ordenamento protexe a seguridade do tráfico xurídico facendo que a información que accede ao Rexistro fose “supervisada” de antemán por un notario publico ou organismo oficial que garanta que todo o que se plasma no documento é veraz.

Por tanto, unha vez que a leira xa ‘existe’ -porque está documentada como tal no Rexistro correspondente- e temos un documento público que fai referencia á mesma (por exemplo, unha escritura pública de compravenda con constitución de hipoteca para garantir un préstamo bancario) acódese ao Rexistro para a súa inscrición, de maneira que un terceiro poida coñecer quen é o novo dono do ben e quen ten sobre o devandito inmoble certos dereitos (hipotecarios neste caso).

Libro diario

A entrada deste novo título no Rexistro é o que dá inicio á inscrición do mesmo e comeza coa anotación do asento de presentación no denominado “libro diario”. Neste libro faise constar a hora en que o título oficial chega ao Rexistro. De maneira que a persoa que accedeu en primeiro lugar ao mesmo será a que despois se atope “por diante” para facer valer os seus privilexios ou dereitos (é o cualificado como principio de prior “tempore, potior iure“). Piénsese, por exemplo, no caso dunha vivenda con dúas hipotecas sobre a mesma, así, a entidade bancaria que primeiro acuda ao Rexistro (que adoita coincidir con quen primeiro formalizou o préstamo con hipoteca ante un notario) será a que, en caso de necesidade de executar a hipoteca, poida facelo primeiro e teña maiores posibilidades de facer fronte ao pago da súa débeda, xa que ninguén antes tivo acceso ao ben en cuestión.

Tras esta anotación no libro diario, o rexistrador ten un prazo de 15 días para estudar o negocio xurídico que se pretende inscribir no Rexistro e decidir se o mesmo constituíuse conforme á lei (é o denominado principio de legalidade). Se o Rexistrador dá o seu visto e prace xurídico, o título pasa definitivamente ao Rexistro e plásmase no asento definitivo a inscrición principal que, en definitiva, non fai máis que corroborar a inscrición provisional que era o asento de presentación do libro diario.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións