Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Actividades contrarias aos estatutos da comunidade de propietarios ou “molestas”

O seu cesamento será obrigado, por norma xeral, se o desenvolvemento da devandita actividade está expresamente prohibido no texto dos estatutos

img_comunidad listado

O desenvolvemento de actividades nalgún piso ou local que estean prohibidas nos estatutos, que resulten dañosas para a leira ou que contravengan as disposicións xerais sobre actividades molestas, insalubres, nocivas, perigosas ou ilícitas adoita ser un problema habitual en moitas comunidades de veciños. Un exemplo deste tipo de actuacións pode ser o feito de pór música moi alta durante moitos días e longo tempo, tirar sucidade ao patio común de forma cotiá e abundante, ou vender droga nun piso co consecuente perigo polo feito en si mesmo e polo tipo de persoas que acoden a comprala, xa que se poden atopar nun estado de ansiedade que as faga perigosas… Hai infinidade de situacións que haberá que observar en cada momento para ver se encaixa no que a lei e a súa interpretación entenden por actividades prohibidas, dañosas, molestas, insalubres, nocivas, perigosas ou ilícitas.

Sempre que nunha comunidade de propietarios desenvólvanse actividades que sexan contrarias ao recolleito nos propios estatutos da comunidade por estar expresamente prohibidas nos mesmos, é moi probable que estas acaben cesando. Basta con probar que algún propietario ou ocupante da vivenda ou local estea a desenvolver unha actividade prohibida e certificar que a mesma consta como tal nos estatutos da comunidade de propietarios á que pertence o inmoble.

Con todo, cando consideremos que a actividade que se desenvolve nalgún inmoble é molesta para o resto de veciños, a cuestión complícase un pouco máis, xa que haberá que valorar cada caso en concreto e acatar a decisión última do xuíz, que será finalmente o que decida se a actividade desenvolvida xera unha perturbación de carácter grave e continuada para a normal convivencia en comunidade.

No caso de que o xuíz considere que a molestia é tan grave e tan reiterada para a comunidade que chega a ser intolerable para o resto dos veciños, atentando contra o desenvolvemento da convivencia, a Lei de Propiedade Horizontal (LPH) establece que na sentenza determínese claramente que a actividade é molesta e perigosa.“No caso de que o xuíz considere que a molestia é tan grave e tan reiterada para a comunidade que chega a ser intolerable para o resto dos veciños, a Lei de Propiedade Horizontal establece que na sentenza determínese claramente que a actividade é molesta e perigosa” O xuíz tamén poderá, ademais, impor a obrigación de cesar definitivamente na actividade prohibida ou molesta ou da clase que resulte. Finalmente tamén se pode determinar na sentenza a indemnización de danos e prexuízos que proceda e mesmo a privación do dereito de uso da vivenda ou local por tempo non superior a tres anos, en función da gravidade da infracción e os prexuízos ocasionados á comunidade.

Actividades prohibidas

Debido á gravidade da sanción que se lle podería impor ao propietario dun inmoble que non cesamento no desenvolvemento dunha actividade cualificada como de molesta “” -privación do dereito de uso da vivenda -, a xurisprudencia estableceu uns requisitos para poder considerar esa actividade como prohibida:

  • Que se trate dunha actividade, o que implica certa continuidade ou permanencia da realización de actos singulares, por exemplo, que se se tira comida ou restos de lixo ao patio non sexa algo illado se non que se dea a diario, como é o caso dunha señora que alimentaba ás pombas con anacos de barras de pan todos os días, varias veces ao día.
  • Que a actividade sexa incómoda, é dicir, molesta para terceiras persoas que habiten ou haxan de permanecer nalgún lugar do inmoble. Continuando co exemplo anterior, estes anacos de pan, que eran moitos e abundantes atraían non só ás pombas que defecaban sobre o patio e sobre as roupas colgadas, senón tamén a ratas, gatos rueiros, etc. (ademais do problema estético e de cheiros que creaba o lixo acumulado).
  • Que a molestia sexa notoria e ostensible. Isto é, non basta unha pequena dificultade ou trastorno, senón que se esixe unha dose de gravidade. Os restos de pan e comida para as pombas provocaban problemas como os descritos que eran graves tanto pola incomodidade dos cheiros, ruídos de pombas, lixo na roupa, como por saúde xeral.

Como xa se comentou, cada caso concreto obrigará a un estudo do mesmo para comprobar se as actividades son continuas no tempo, se son graves, e se todo iso supera os límites dunha normal convivencia ou tolerancia. Todos sabemos que cando vivimos rodeados de veciños non podemos esixir o mesmo que cando estamos sós nunha casa illada, pero tampouco estamos obrigados a soportar calquera comportamento. Para iso a lei protéxenos de actos intolerables e por iso haberá que ver cada caso en particular.

Cando a infracción a comente o inquilino

Como adoita ser bastante habitual que a infracción non a cometa o propio propietario senón os ocupantes non propietarios da vivenda ou local, a LPH establece que “se o infractor non fose o propietario, a sentenza poderá declarar extinguidos definitivamente todos os seus dereitos relativos á vivenda ou local, así como o seu inmediato lanzamento”. É dicir, en caso de probar que a actividade desenvolvida polos inquilinos dunha vivenda ou local é molesta, o xuíz atópase facultado para resolver o contrato de arrendamento que lles une a estes co propietario e, mesmo, advertirlle a este último da prohibición de subscribir novos contratos dese tipo para que a actuación non só teña efectos presentes senón tamén futuros.

Un caso real desta situación vén dado no que se coñece actualmente como “pisos-patera”, é dicir, as vivendas que se alugan e realquilan a numerosas persoas (xeralmente inmigrantes, que se atopan en situación de necesidade e aceptan este hacinamiento por poder ter un lugar onde durmir por relativamente pouco prezo). Como o número de ocupantes é altísimo, a convivencia no piso adoita acabar sendo insoportable e as rifas e desencontros entre os inquilinos provocan ruídos, pelexas e situacións de perigo que poden afectar gravemente o resto dos veciños. Tamén esta concentración de persoas nun mesmo piso fai que as condicións de hixiene sexan mínimas (nótanse cheiros, lixo na escaleira, no portal, no patio) e tamén ocasiona situacións de perigo pola utilización de hornillos de gas, etc., por exemplo, nas habitacións.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións