Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Aluguer

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Alugar con garantías

O proceso de desafiuzamento dos inquilinos pode durar até 18 meses, o que frea a moitos propietarios a alugar as súas vivendas baleiras

En España existen case tres millóns e medio de vivendas baleiras susceptibles de ser alugadas. Con todo, os seus propietarios non se arriscan, pódelles o medo á falta de pagamento da renda e a posibilidade de que os inquilinos non manteñan o inmoble en bo estado. Paira pór fin a esta inseguridade, entidades públicas e privadas puxeron no mercado diferentes iniciativas que dan garantías tanto no cobro das mensualidades como na recuperación da casa nas mesmas condicións nas que se alugou. Até agora, as cifras de quen se acollen a estas medidas son tímidas, pero se espera impulsalas ao longo de 2007. O máis importante: coñecer o catálogo de dereitos e deberes de quen se decantan por cada iniciativa e, se se opta por contratar un seguro de falta de pagamento, ler ben a letra pequena.

Inseguridade xurídica

/imgs/2007/03/pisos04d.jpg

O Instituto Nacional de Estatística (INE) estima que en España hai máis de tres millóns de pisos baleiros, un amplo parque inmobiliario que podería destinarse a paliar as necesidades de vivenda en aluguer. Con todo, moitos propietarios recoñéceno: teñen medo a acabar nos tribunais por falta de pagamento de rendas ou a ver como a súa casa é devolta en mal estado. No primeiro caso, recórrese á fórmula do ‘lanzamento’, é dicir, o inquilino que non paga é lanzado (desafiuzado) do inmoble, un proceso que require a intervención do xuíz e que pode alargarse até 18 meses. O Banco de España asegura, precisamente, que “uno dos factores explicativos da estreiteza do mercado de aluguer é a escasa operatividade dos mecanismos de defensa ante a falta de pagamentos coa que se enfrontan os propietarios, debido a que os procesos xudiciais son moi lentos”. Recoñece que esta situación xera “inseguridade” nos arrendadores e que, “ademais de retraer a oferta, ten un efecto adverso sobre a demanda”, posto que os alugueres encarécense cando hai menos vivendas dispoñibles. En canto aos xuízos rápidos, que se introduciron en 2001 paira axilizar os desafiuzamentos, cre que resultaron ser “pouco áxiles”.

Desde a Xunta directiva da Confederación Española de Organizacións de Amas de Casa, Consumidores e Usuarios (CEACCU), uno dos seus membros, Julián Tío, recomenda que propietario e inquilino asinen un contrato “o máis detallado posible”, no que se especifiquen todas as condicións do aluguer. Sobre todo, una das cuestións prioritarias é concretar quen se vai a facer cargo dos gastos. O habitual é que o inquilino ou arrendatario pague os servizos da vivenda que se poden individualizar mediante contadores (luz, auga ou teléfono) e que o propietario ou arrendador fágase cargo dos recibos da comunidade de propietarios e os impostos e cargas que non sexan susceptibles de individualización.O habitual é que o inquilino ou arrendatario pague os servizos da vivenda que se poden individualizar mediante contadores: luz, auga ou teléfono No entanto, a Lei 29/1994 de 24 de novembro de Arrendamentos Urbanos establece que estes últimos gastos poden correr por conta do inquilino, se o pacta co dono no contrato. “Todo o que pague o propietario incrementará o custo do aluguer, polo que é moi importante especificar no contrato quen se vai a facer cargo de cada pago. Si a un inquilino non se lle explica o que debe pagar e pídeselle o diñeiro máis adiante, poida que néguese e que este sexa uno dos motivos que fagan que deixe de pagar a renda”, advirte Tío.

O contrato de arrendamento é a principal proba paira demostrar que hai un acordo entre ambas as partes e que una delas non está a cumprir co pago da renda. Neste caso, cando un inquilino leve dous meses sen pagar pódense iniciar os trámites de desafiuzamento, mediante unha demanda. Una vez concluído o proceso de desafiuzamento, se se descobren danos na vivenda, estes emendaranse coa fianza entregada polo arrendatario ao comezo do aluguer e, se esta cantidade non fose suficiente, habería que volver aos tribunais paira pedir o resto. “En ocasións, cando se inicia un procedemento xudicial por falta de pagamento, pode ocorrer que o inquilino deixe a casa en condicións deplorables como vinganza. Pode arrincar portas, tubaxes ou instalación eléctrica. Hai que prever esta circunstancia”, subliña Tío.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións