Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Compra

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Casas prefabricadas

Construídas principalmente con madeira, estas vivendas son até un 30% máis baratas que as tradicionais e o seu prazo de execución máximo é de seis meses

O mercado da vivenda está a cambiar. Ao inmoble tradicional, caracterizado por uns prezos cada vez máis altos, saíulle un serio competidor: as casas prefabricadas. Esta nova modalidade de vivendas está composta por pezas fabricadas a medida que se montan en seco, con parafusos, e cuxo custo é até un 30% máis baixo que o das construcións tradicionais. Una vivenda prefabricada de 100 metros cadrados rolda os 99.000 euros de media. Ademais, o prazo de execución é de apenas seis meses, desde que se redacta o proxecto ata que se entregan as chaves, e as casas contan cun eficaz illamento térmico e acústico. O principal inconveniente é que se trata de casas ideadas como vivendas unifamiliares, non paira construcións de gran tamaño, polo que parece que a curto prazo non se construirán en chan urbano. De feito, aínda non existe una normativa específica paira este tipo de construción.

Normativa reguladora

As casas prefabricadas non contan cunha normativa específica que regule a súa construción, senón que deben adaptarse á normativa de cada comunidade autónoma ou municipio no que se constrúen. O decano do Colexio de Arquitectos de Madrid asegura que a pesar desta circunstancia “cumpren coa normativa vixente de edificación porque, pola contra, non obterían os permisos e licenzas municipais necesarios”, aínda que compara a compra dunha destas casas coa compra dun coche. “Cada un cómprase a casa que quere segundo as súas necesidades, por iso trátase dun tipo de edificio que irá facéndose un oco no mercado, restrinxido de momento, iso si, á vivenda unifamiliar”, augura.

Pola súa banda, desde o Instituto de Ciencias da Construción Eduardo Torroja explican que estas construcións “non requiren una licenza de construción ao tratarse dun procedemento industrial”“Non requiren una licenza de construción ao tratarse dun procedemento industrial”e, aínda que recoñecen que “tecnicamente ás veces os concellos pon pegas, non hai máis que instalar a vivenda nunha parcela, facer as acometidas necesarias de electricidade e xa se pode vivir na casa”. “Son campos confusos, non estritamente regulados pola normativa dos concellos e que poden dar lugar a enfrontamentos, pero, en principio, son construcións industriais que se fabrican, levan a un lugar e móntanse. De feito, temos serias dúbidas de que cumpran as especificaciones en illamento térmico e acústico porque non hai una normativa paira casas deste tipo”, precisa.

Ante esta circunstancia, convén que á hora de adquirir una destas vivendas compróbese se a obra conta, polo menos, co denominado Documento de Idoneidade Técnica (DIT). Este é un documento de carácter voluntario expedido polo Instituto de Ciencias da Construción Eduardo Torroja “que contén una apreciación técnica favorable da idoneidade de emprego en edificación e/ou obra civil de materiais, sistemas ou procedementos construtivos non tradicionais ou innovadores”, é dicir, aqueles paira os que non existe una regulación específica. O IETcc é o único organismo español que ten outorgada a facultade de conceder o DIT, que se concede paira un fin determinado e que debe solicitarse cada vez que se inicia una nova construción. A concesión do DIT, segundo lembra a empresa Panel Confort House na súa páxina web, baséase en “o comportamento favorable do produto paira o emprego previsto fronte ás esixencias de resistencia mecánica e estabilidade, seguridade en caso de incendio, hixiene, saúde e medio ambiente, seguridade de utilización, durabilidad, protección contra o ruído e aforro enerxético”.

Ademais do DIT, a normativa da edificación contempla tamén as Normas Básicas da Edificación (NBE), de obrigado cumprimento, e as Normas Tecnolóxicas da Edificación (NTE), sen carácter obrigatorio. A elas únese a Lei 38/1999, de 5 de novembro, de Ordenación da Edificación (LOE), que ten por obxecto “regular nos seus aspectos esenciais o proceso da edificación, establecendo as obrigacións e responsabilidades dos axentes que interveñen en devandito proceso, así como as garantías necesarias paira o adecuado desenvolvemento do mesmo, co fin de asegurar a calidade mediante o cumprimento dos requisitos básicos dos edificios e a adecuada protección dos intereses dos usuarios”. Doutra banda, está prevista a entrada en vigor nos próximos meses do Código Técnico da Edificación (CTE), que establecerá as esixencias que deben cumprir os edificios en relación cos requisitos básicos de seguridade e habitabilidade establecidos en LÓEA. Confirmar que a futura vivenda cumpre con estas regulacións será a verdadeira garantía de seguridade.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións