Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Colectores vivenda

O alto prezo dos pisos fai voar a imaxinación a construtores e administracións que buscan nos colectores marítimos unha posible solución
Por Fina Rubio 19 de Xuño de 2007

O último en superficies habitables atópase dentro dun colector. Cunha superficie de 60 metros cadrados e a comodidade da superposición, os colectores marítimos aparecen como unha solución á escaseza de vivenda. Construír unha vivenda colector non é especialmente caro. O prezo da construción, excluíndo a cadea de produción e o custo do chan, achégase aos 300 euros por metro cadrado. Entre as vantaxes destas orixinais vivendas figuran algunhas como a autonomía de cada un dos bloques de ferro na reciclaxe e a posibilidade de recubrilos con illantes acústicos e térmicos. Aínda que a iniciativa conseguiu reunir a un bo número de defensores, os detractores -que son moitos- denuncian o denigrante que resulta para os seus inquilinos vivir alí dentro, xa que non deixa de ser un colector.

Img containerImagen: Caterina Fake

Galicia, Cataluña e Andalucía son o tres comunidades autónomas que, de momento, máis interese mostraron por esta nova iniciativa que deixa “desfasada” a construción dos micropisos de 30 metros cadrados. O concello de Mataró, en Barcelona, xa apostou por estes pisos en colectores para liquidar as longas listas de espera que, segundo o Consistorio, teñen para acceder os mozos a un piso de aluguer. O prezo de construción, sen contar co prezo do chan, sería entre un 20% e un 50% menor que o que custa un bloque de vivendas tradicionais.

Desde este municipio catalán xa avanzaron que o prezo de renda de cada colector oscilaría entre os 200 euros e os 250 euros mensuais. O uso destes colectores marítimos, que xa funcionan como vivendas, centros cívicos ou gardarías noutros países europeos, permite acceder á vivenda a un custo máis baixo do habitual de maneira rápida e innovadora, xa que a súa montaxe é cuestión de días.

Argumentos a favor

Os galegos foron os primeiros en montar os seus propios colectores vivenda aínda que o uso era outro. O pasado verán a Xunta apoiou a construción de vivendas, oficinas e albergues no Camiño de Santiago con colectores de transporte marítimo. Nesta ocasión a xustificación non foi a dificultade en acceder a unha vivenda senón redundar na innovación, favorecer o traballo do sector naval e paliar os altos prezos do sector inmobiliario. Ata a data, a intención das autoridades galegas de potenciar este uso dos colectores só se levou a cabo no Centro Tecnolóxico Rural na localidade de Marrozos, un estudo cunha superficie de 1.600 metros cadrados construídos a partir de 24 colectores comprados no porto de Vigo.

O prezo de renda de cada colector oscilaría entre os 200 e os 250 euros mensuais

Outra das vantaxes que ofrecen os colectores é, ademais da propia reciclaxe dos mesmos, o aforro do “papelorio” que supón a construción de auténticas vivendas, posto que a montaxe dos colectores só necesita un proxecto visado polo Colexio oficial de Arquitectos e dunha licenza de obras do concello correspondente.

Críticas contra “fogares colectores”

A pesar das aparentes vantaxes, hai colectivos que se sitúan en contra da idea. “O dereito a unha vivenda digna está recollido na Constitución. Isto dos colectores está ben como unha solución experimental, para un campamento ou algo parecido, pero é unha vergoña que pretendan que os mozos vivan alí, é un colector!”. Así o expresa Miguel Font, xerente da Asociación de Promotores Inmobiliarios Aproin, unha das poucas asociacións que se situaron en contra desta tendencia inmobiliaria.

Entre as súas razóns explican que os concellos nunca expropian os seus terreos para facer pisos, denuncia o non cumprimento do código técnico de edificación e a necesidade de dar dignidade á vivenda. O feito de que este tipo de fogares destínese aos sectores máis novos da sociedade tamén levanta bochas, “por que temos que condenar á xente nova a vivir en colectores? Vale todo para eles?”.

Ata a data son poucas as iniciativas que funcionan en España respecto doutros países europeos. En Salzburgo, por exemplo, Red Bull utilizou estes colectores para ampliar as súas oficinas e en Viena utilízanse gardaría ou sede de empresas situadas no aeroporto. A policía fronteiriza alemá utilízaas como casetas nas fronteiras entre os landers e o centro de Médicos Sen Fronteiras en Paquistán está construído desta maneira.

De España cara ao exterior

As iniciativas que se están levando a cabo en España empezan a saltar as fronteiras. A empresa galega Arquitectura Asociados, unha das primeiras en lanzar os proxectos con colectores marítimos, decidiu exportar a idea como vivendas de primeira necesidade a outros países. En cinco anos levarán máis de 25.000 colectores marítimos a cinco países da conca guineana por un total de 150 millóns de euros. Ademais asinou a venda de 1.500 vivendas para a República Dominicana e de 2.000 con Brasil. Ata a data, a empresa negocia tamén con outros países como Venezuela ou Panamá.