Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Comunidade de veciños: non quero ser presidente

O cargo de presidente da comunidade de veciños é obrigatorio, pero hai circunstancias especiais nas que se permite rexeitalo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 13deAgostode2008
Img reunion vecinos hd Imaxe: Bart Everson

Unha comunidade de veciños é unha fonte permanente de conflitos, pero o relativo ao desempeño do cargo de presidente é de sinxela resolución. Sinxela, porque a normativa é clara respecto diso: a asunción da devandita responsabilidade como veciño e propietario é ineludible. A función dun presidente -elixido por votación, mediante o cumprimento dun esquema de quendas rotatorios ou por sorteo- é de gran importancia; de feito, o único que pode delegar é a realización dalgunhas xestións internas relativas ao seu cargo, pero nunca as súas funcións de representación. No entanto, como se explica neste artigo, hai circunstancias especiais que posibilitan renunciar á presidencia, xa sexa ante a xunta de veciños, que ten a potestade de eximirlle desa responsabilidade, ou, se a comunidade négase, recorrendo a un procedemento xudicial.

Como e por que dicir que non

As declinaciones ao cargo da presidencia adoitan ser “frecuentes”, na medida en que hai moitos copropietarios elixidos que non habitan o piso da súa propiedade, ou por motivos de saúde ou avanzada idade, circunstancias demostrables de xeito evidente, como se asegura desde o Colexio profesional de Administradores de Leiras de Madrid (CAFMadrid).

A obrigatoriedade do cargo de presidente baséase no principio de igualdade entre veciños

A entidade madrileña asegura que o espírito da Lei de Propiedade Horizontal respecto da obrigatoriedade do cargo “baséase no principio de igualdade entre veciños”. Este maniféstase desde o mesmo momento en que impide regular ou adoptar acordos na comunidade que exclúan de antemán da presidencia a determinados propietarios polo mero feito de ser xubilados ou non residir habitualmente no edificio. Se isto ocorrese, estaríase ante situacións discriminatorias contrarias á igualdade entre os veciños.

Pero un propietario pode solicitar ante a xunta de veciños que se acepte a súa renuncia. Ante esta situación, a designación de determinado veciño e a súa negativa a ser presidente, a xunta pode aceptar as súas razóns e proceder a unha nova elección, a un novo sorteo ou a designar ao seguinte veciño se o cargo é rotatorio.

Pero ás veces o problema non é de fácil solución, pois a xunta de propietarios négase á renuncia. Neste caso, a lei contempla a instancia xudicial. Para iniciar o “procedemento de equidade”, como se denomina a este proceso, polo menos debe acompañarse a acta co nomeamento, os documentos que acrediten a situación que se pretende probar (por exemplo, un certificado médico) e unha listaxe dos propietarios da leira ante o xulgado.

O propietario designado presidente pode solicitar a súa substitución ao xuíz dentro do mes seguinte ao seu acceso ao cargo

Os tempos de resolución destes procesos están regulados así mesmo por lei e son expeditivos. O propietario designado presidente pode solicitar a súa substitución ao xuíz dentro do mes seguinte ao seu acceso ao cargo, invocando as razóns que lle asistan para iso. Tras o nomeamento do presidente interino, se o xuíz acepta as circunstancias que manifesta o electo, ordenará a convocatoria dunha xunta de veciños extraordinaria e obrigatoria, onde se nomee ao presidente definitivo.

O xuíz debe resolver o proceso en 20 días, contados desde a petición, facendo pronunciamento sobre o pago de costas. Isto quere dicir que pode decidir que o custo do procedemento corra por conta do presidente renunciante ou ben da comunidade de veciños.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións