Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Elevadores no fogar

A instalación de montaescaleras, 'subeescaleras' e minielevadores facilita a todas as persoas que sofren algún tipo de discapacidade a entrada á súa casa

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 04deAbrilde2007

Subir a un autobús, cruzar unha rúa ou sacar diñeiro dun caixeiro automático pode converterse nunha auténtica odisea para calquera persoa que sufra un tipo de discapacidade. Este problema, que debería involucrar a toda a sociedade, agrávase cando empeza no propio fogar. E é que as casas de hoxe en día non contan con portas e corredores anchos que permitan moverse sen axuda en cadeiras de rodas, por exemplo. Máis aínda, moita xente nin sequera pode baixar ou subir á súa casa pola falta de infraestruturas adecuadas para poder moverse. As cadeiras salvaescaleras ou elevadores poden ser unha solución fiable e fácil para resolver este problema.

O mercado actual ofrece un amplo abanico de posibilidades para dar solución á mobilidade das persoas con discapacidade na súa casa ou en espazos públicos. Segundo afirma Almudena Gómez, directora adxunta de Fundosa Accesibilidade (Fundación Once), “hai algúns elevadores que se adecuan a unha escaleira curta, outros a alturas elevadas, hainos compactos, de espazo reducido, etc. Trátase de combinar ben a necesidade real e a dispoñibilidade económica”.

Así, algunhas das posibilidades que se expoñen son as seguintes:

  • Montaescaleras. Serve para salvar desniveis cubertos por escaleiras. Permite elevar e descender a persoas discapacitadas, utilicen ou non cadeiras de rodas.
  • ‘Cadeira subeescalera’ Pódese instalar en escaleiras rectas e tamén curvas. Este tipo de modelos están fabricados cunha tecnoloxía aplicada ao sistema de elevación que asegura que o arranque e a parada do traslado sexa suave e relaxado. Os diferentes modelos contan con simples controis de manexo ao alcance da man. Ademais dispoñen de apoyabrazos que serven de axuda e dá seguridade mentres a persoa sóbese á cadeira. Cando non está en uso, o asento e o apoyapiés se pliegan sen obstruir a libre circulación na escaleira. Segundo conta Pedro Fontes, traballador da empresa instaladora de elevadores Vía Libre (Fundación Once), “este dispositivo pode ser o adecuado para unha persoa usuaria de bastóns”. A súa instalación custa ao redor dos 6.000 euros.

    Para plataformas ferroviarias, subterráneos, ou certos edificios públicos, que adoitan ter un desnivel de entre 0,8 e 1,5 metros, resulta moi práctico instalar un mini elevador. Trátase dunha plataforma elevadora aberta, con varandas. Este tipo de dispositivo, afirma Pedro Fontes, adoita utilizarse tamén en comunidades de veciños nas que xa hai un ascensor, pero tamén catro ou cinco escaleiras para chegar ata el. “O seu prezo adoita roldar os 8.000 euros e requírese o acordo da xunta de propietarios para instalalo”.

    Plataformas

    Os problemas de espazo no fogar fai que moitas persoas con problemas de mobilidade non poidan gozar de todas as estancias da súa casa, e para resolver este problema áchanse as plataformas elevadoras verticais. A súa principal vantaxe reside na súa compacto deseño, que fai que necesiten moito menos espazo que outros elevadores. Non necesitan fosa nin sala de máquinas como os demais ascensores, o que posibilita unha instalación sinxela e de baixo custo.

    Ademais, o deseño estético destes elevadores fai que se adapten facilmente á decoración do fogar. Adoitan utilizarse tamén en edificios públicos, hoteis e restaurantes, centros médicos, comunidades de propietarios e vivendas privadas, tanto para transportar pasaxeiros a pé como en cadeira de rodas.

    Normativa e Plan Nacional de Accesibilidade

    Toda a sociedade no seu conxunto debe implicarse na necesidade de mellorar as condicións de mobilidade dos minusválidos (9% da poboación), segundo a Normativa e Plan Nacional de Accesibilidade 2004- 2012 aprobado en xullo de 2003. O Plan foi desenvolvido polo IMSERSO, como entidade responsable de promover a igualdade de oportunidades e a mellora de calidade de vida dos colectivos máis afectados polas barreiras: persoas con discapacidade e maiores.

    O Plan ha ido desenvolvendo actuacións en diferentes direccións: campañas de concienciación e transcendencia da accesibilidade, formación en materia de accesibilidade a estudantes de arquitectura, informática ou profesionais do sector, estudos sobre a situación da accesibilidade en diferentes ámbitos, e promoción e melloras dos plans territoriais de accesibilidade e fomento de marcos de cooperación entre as diferentes administracións públicas.

    Se nos fixamos no campo do transporte, segundo esta normativa do Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais, impulsaranse 624 proxectos de accesibilidade arquitectónica e urbanística, cofinanciaranse 1.664 novos autobuses urbanos accesibles, 1.243 autobuses interurbanos e 352 taxis accesibles, e impulsaranse 115 actuacións en estacións de Renfe.

    En canto ás comunicacións, efectuaranse investimentos para o mantemento do Centro de Intermediación de Teléfonos Xordos, que alcanzará 1.663.000 actuacións ao longo do próximo trienio e apoiarase a presenza de intérpretes da lingua de signos nas relacións coas Administracións Públicas, xunto ao impulso do subtitulado e a audiodescripción, para o que se prevén un total de 40.800 actuacións.

    Axudas públicas

    Outro dos problemas máis comúns é o gasto ao que deben enfrontarse moitos veciños e familias afectadas, xa que os elevadores son caros. Con todo, as distintas comunidades autónomas prevén axudas e subvencións públicas para a eliminación das barreiras arquitectónicas. Estas son as diversas modalidades de solicitude:

    • Axudas para a eliminación de barreiras en corporacións locais.
    • Axudas para a eliminación de barreiras en ONG.
    • Axudas para a eliminación de barreiras en distintos edificios públicos.
    • Axudas para a adaptación de postos de traballo.
    • Axudas individuais para a eliminación de barreiras no fogar e para axudas técnicas.
    • Convenios cos concellos para a elaboración de plans de accesibilidade.
    • Convenios ou subvencións para a adaptación dos transportes públicos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións