Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Evitar as fraudes nas multipropiedades

Coñecer os seus dereitos e non asinar nada sen consultar antes con profesionais é clave para escorrentar estafadores

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 10deXuñode2011

O modelo das multipropiedades volve porse de moda, non tanto polos seus beneficios como polos problemas que pode carrexar. Hai uns anos, este sistema de negocio suscitou gran entusiasmo. Pero logo, tras coñecerse que había empresas fantasma, espertou unha enorme inquietude na opinión pública. Agora coñecéronse algunhas sentenzas xudiciais que o referendan. Os documentos tachan ao modelo de turbio, opaco e fraudulento. Con todo, son numerosas as familias que o ven como unha posibilidade máis ou menos alcanzable de gozar das vacacións con certa estabilidade e sen complicacións. É realmente así ou son todos os contratos un timo? Como saber se é un engano? Que hai que ter en conta para evitar converterse nunha vítima? Ante todo, o primeiro paso é aclararse cos termos e saber de que se fala cando se menciona a multipropiedad.

Dicionario de ladrillo

O concepto de multipropiedad é bastante recente, polo menos en España, onde funciona desde fai só un par de décadas. Por iso, é usual que dea lugar a confusións, malos entendidos e, en ocasións, timos. Como cuestión básica, é imprescindible ter claro que cando unha persoa se apunta a este sistema inmobiliario e paga un diñeiro por el, non compra a vivenda, nin sequera unha parte do inmoble. Adquire o dereito de goce da mesma durante uns períodos determinados.

Do mesmo xeito, aínda que ese dereito de aproveitamento pódese inscribir no Rexistro da Propiedade, o apartamento, o piso ou a casa en cuestión, suxeitos ao réxime de multipropiedad, forman parte do patrimonio inmobiliario dunha empresa. As nocións fundamentais son:

O piso suxeito ao réxime de multipropiedad forma parte do patrimonio inmobiliario dunha empresa

  • Os elementos que interveñen: unha empresa, un inmoble e varios titulares.

  • A empresa
    : é a propietaria do inmoble.

  • O inmoble
    : compártese entre os titulares, que se turnan para gozalo. Os gastos da propiedade (auga, luz, gas, etc.) e do mobiliario tamén se dividen entre todos, de maneira proporcional á vez que cada un utilícea.
  • Os titulares: son quen manteñen a vivenda e teñen dereito a utilizala, de modo alternativo, segundo un calendario pactado. Tamén son quen pagan á empresa para poder acceder á vivenda.

Os enganos máis frecuentes

No caso das multipropiedades, a estafa habitual consiste en que unha persoa ou unha familia compren o dereito de aproveitamento por quendas para logo descubrir que non hai tal inmoble, que non pertence á empresa que o ofrecía ou que o contrato é falso. E, o que é peor, que a compañía desapareceu co seu diñeiro e non hai a quen reclamar. Dito así, parece improbable que alguén poida “picar”. Con todo, hai miles de afectados en España. Tantos, que mesmo se asociaron e crearon blogues para deixar constancia de que lles pasou e loitar de maneira conxunta polos seus dereitos.

Hai que desconfiar sempre dos premios que tocan sen xogar a nada

Quen sufriron algún timo saben que, por desgraza, non hai regras para enganar. Menos aínda cando a fraude é de grandes proporcións, involucra a moitas persoas e require de organización e infraestrutura. As técnicas, como os virus, perfecciónanse e cambian para non detectarse con facilidade. Por iso é polo que tantas persoas convertéronse en vítimas. No entanto, algúns indicios e situacións deberían espertar cautela.

  • O agasallo. As empresas fraudulentas reparten nas caixas de correos cartas que aseguran ao destinatario que lle tocou un premio. Desta forma, atráenlle a unha reunión onde os vendedores empregan tácticas de persuasión para minar a capacidade de decisión do seu interlocutor e lograr que asine alí mesmo un contrato, sen nin sequera lelo. Hai que desconfiar sempre dos premios que tocan sen xogar a nada.

  • A reunión. Esas reunións tan persuasivas teñen trazos comúns. En xeral, desenvólvense en espazos amplos e luxosos -case sempre hoteis-, e esténdense durante horas. Quen organizan o acto agasallan aos invitados e, ao mesmo tempo, presiónanlles para que compren. Empréganse todo tipo de técnicas de venda, incluso as máis agresivas, e na decisión do comprador inciden varias cuestións: a contorna envolvente, a facilidade de palabra dos vendedores, as présas (cando se insiste en que a oferta só é válida para quen asinan nese momento) e a imitación, xa que é frecuente ver a outras persoas que contratan unha multipropiedad, aínda que unha gran parte dos asistentes son reclamos e non clientes reais.

Previr e emendar

Non todas as ofertas de multipropiedad encerran unha estafa ou unha fraude. O problema, en todo caso, pasa por saber diferenciar as propostas xenuínas doutras que non o son. Por iso, convén tomar certas precaucións:

  • Desconfiar dos premios sospeitosos, que se gañan sen participar en ningunha lotaría, concurso ou certame. En especial, das chamadas telefónicas, a correspondencia postal ou os correos electrónicos que vinculan agasallos con promesas de multipropiedad ou “estafe-sharing” (tempo compartido).
  • Se por calquera razón -mesmo por curiosidade- decídese acudir á reunión, é imprescindible non asinar nada alí. Se a proposta é honesta, os comerciais non teñen por que prohibir levar os papeis a casa para lelos con detemento e meditar a decisión. Ninguén pode impedir ese dereito, nin sequera co argumento de que as ofertas caducan ao acabar a reunión. As présas son malas conselleiras, é preferible pensar as cousas con calma. Ademais, iso permitirá tomar outros recaudos.

  • Entre eles, unha vez que se ten a documentación en casa, pódese pedir consello profesional a un administrador de leiras colexiado. Para acceder a el, é posible contactar co Colexio oficial da provincia onde se reside ou onde se sitúa o inmoble de multipropiedad.

  • Tamén pode ser de gran utilidade consultar cun avogado especialista, acudir ao seu despacho con toda a documentación e pedirlle asesoramento legal.

  • Débense pedir referencias da empresa, tanto aos propios comerciais como fose. En ocasións, é útil porse en contacto coas asociacións de afectados. Algunhas delas, ademais de dar bos consellos, confeccionaron listas negras de empresas fraudulentas, que facilitan aos posibles compradores.

Protección ás vítimas

Se a pesar de todo o anterior deixámonos levar polo impulso do momento, a ilusión ou o entusiasmo, é imprescindible lembrar que a lexislación ampara aos consumidores e que, por mor dos problemas que houbo con este tipo de negocios, a Unión Europea ha establecido normas claras para protexer ás posibles vítimas dun engano ou dunha venda baixo presión. Lida Barrio, avogada experta en dereitos do consumidor, sinala nunha entrevista que a lei concede o “dereito de desistimiento” nos 10 primeiros días e que, máis aló desa marxe, o usuario queda vinculado ao contrato, a menos que o documento non teña todas as mencións que lle obriga a Lei. Deste xeito:

  • Os contratos de aproveitamento de quendas pódense anular sen argumentar causa algunha ata 10 días despois de asinarse.
  • Hai un prazo de tres meses para resolver o contrato, se non se proporciona a información requirida.
  • O modo correcto (e efectivo) de revogar o contrato consiste en comunicalo de maneira fidedigna, xa sexa cun notario ou por burofax.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións