Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Falta de pagamento do IBI: consecuencias

Se o Imposto sobre Bens Inmobles non se paga no prazo establecido, engádense recargas, sancións e intereses á débeda e, en última instancia, procédese ao embargo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 15 de Outubro de 2012

Os propietarios de bens inmobles, como vivendas, locais, garaxes ou terreos, están obrigados ao pago anual do Imposto sobre Bens Inmobles (IBI) do seu municipio. Este tributo constitúe unha das principais fontes de ingresos dos concellos e varía dunha localidade a outra. As corporacións locais, encargadas da súa xestión e cobro en coordinación coas deputacións provinciais, elevaron o IBI de forma constante nos últimos anos. Dada a precaria situación actual de boa parte das economías domésticas, son numerosas as familias que ven abocadas a aprazar ou mesmo descartar o abono deste tributo. Como se explica a continuación, a falta de pagamento do IBI carrexa graves consecuencias: desde un aumento da débeda en forma de intereses, sancións ou recargas, ata o embargo de bens, entre os que se inclúe a propia vivenda.

Que é o IBI?

Imaxe: Rubén García / Eroski Consumer

O Imposto sobre Bens Inmobles (IBI) é un tributo directo, real, obxectivo e xornal de carácter local que grava a propiedade, a titularidade de dereitos reais de usufructo, de superficie ou dunha concesión administrativa, sobre os bens situados en cada termo municipal. É, por tanto, un tributo que han de pagar de forma anual os propietarios dun inmoble, como unha casa, un piso, un terreo, un garaxe, etc., ao concello da localidade onde se atopen emprazados.

Este tributo grava o valor da titularidade e outros dereitos que recaian sobre calquera ben inmoble, pero de maneira diferente en función da súa natureza, xa sexa urbano, rústico ou con características especiais. Para a clasificación recórrese ao catastro, ademais de servir como fonte de orixe das titularidades dos bens inmobles ou os dereitos reais establecidos.

O IBI é un dos impostos máis importantes para as facendas locais

O IBI está regulado pola Lei de Facendas Locais e o texto refundido da Lei do Catastro Inmobiliario. A súa xestión compártese entre a Administración do Estado e os concellos. A Lei de Facendas Locais contempla as posibles modulaciones nos impostos, permite establecer exencións adicionais en determinados casos e aplicar distintos coeficientes dos tipos de gravame aplicables en cada suposto. É un dos impostos máis importantes para as facendas locais, como demostran os máis de 12.000 millóns de euros que se recadaron en 2013.

Que consecuencias ten unha falta de pagamento do IBI?

Os propietarios de bens inmobles dispoñen dun prazo voluntario para satisfacer o devandito tributo. As notificacións dos pagos realízanse entre 1 e o 15 de cada mes e deben abonarse o día 20 do mes seguinte.

  • Fase de prema:

    No caso de non satisfacer o tributo no prazo voluntario, iníciase o pago no período executivo e notifícase unha providencia de prema, unha notificación dun procedemento iniciado polo concello no que se indica a existencia dunha débeda por non sufragala. Establécese desta maneira outro prazo similar ao anterior para o pago da débeda, pero haberán de abonarse unha serie de recargas executivas en forma de porcentaxes sobre a débeda. A citada cantidade oscila entre un 5% e un 20%, en función do período do atraso.

  • Dilixencia de embargo:

    Se transcorrido o prazo voluntario e o de prema, a débeda continúa sen pagarse, procederase contra os bens e dereitos do debedor tributario: desde diñeiro en efectivo ou en contas abertas en entidades de crédito, aos seus bens inmobles. Todo iso, coa premisa de cubrir as cantidades referentes á débeda, os intereses de demora, as recargas e as costas do procedemento de prema. É dicir, ditarase unha dilixencia de embargo sobre as contas bancarias ou as nóminas, de acordo ao artigo 169 da Lei Xeral Tributaria.

    Aínda que, como indica a Lei de Enjuiciamiento Civil, non poden embargarse os ingresos iguais ou inferiores ao Salario Mínimo Interprofesional (SMI) e se os ingresos do afectado superan esa cantidade, só pódese embargar o 30%, 50%, 60%, 25% e 10% do segundo, terceiro, cuarto, quinto, sexto e seguintes tramos do SMI.

    En última instancia, e no caso de que a débeda non poida satisfacerse, procederase ao embargo da vivenda polo importe que corresponda, incluídos gastos de costas, intereses, etc.

Quen debe pagalo e quen está exento do pago do IBI?

A gran maioría dos propietarios de inmobles están obrigados ao pago deste imposto, aínda que hai excepcións, posto que a lei contempla que algúns inmobles quedan exentos. Entre as principais excepcións destacan:

  • Os inmobles que son propiedade da Igrexa católica nos termos previstos no Acordo de 1979 entre o Estado español e a Santa Sé sobre Asuntos Económicos. Tamén os pertencentes a asociacións confesionais non católicas recoñecidas pola lei.

  • Os que son propiedade do Estado, das comunidades autónomas ou das entidades locais relacionados coa seguridade cidadá, cos servizos educativos (comisarías, cárceres ou colexios) ou a defensa nacional.

  • Inmobles de Cruz Vermella Española, entidades sen ánimo de lucro e fundacións.

  • Sedes diplomáticas estranxeiras, bens comunais de municipios e montes veciñais.

  • Os catalogados como patrimonio histórico.

  • Os antigos das grandes cidades.

Como se calcula o IBI

  • Valor catastral: se parte do valor catastral do inmoble, aquel que reflicte o valor do chan no que se sitúa e o da edificación. Obtense dos datos do Catastro, tomando como referencia o valor de mercado. Polo xeral, o valor catastral adoita ser a metade do valor do mercado e revísase cada dez anos.
  • Tipo impositivo: ao valor catastral hai que aplicarlle o tipo impositivo ou de gravame que cada concello fixa dentro dunhas marxes que lle veñen xa impostos.
  • Bonificación: é a redución dunha porcentaxe da cota da que se benefician as familias numerosas ou certos inmobles, como as vivendas de protección oficial.
  • Débeda tributaria: é a suma final que se debe pagar tras aplicar as bonificacións á cota íntegra.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións