Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

IRPF e vivenda

A reforma contribúe a que o dono dunha vivenda desgrave máis que antes
Por miren 18 de Febreiro de 2003

Si quere pagar menos diñeiro na próxima declaración da renda ten uns meses por diante paira desenvolver as operacións financeiras necesarias. A vivenda é un dos principais factores que permite ao contribuínte rebaixar a súa factura fiscal; a compra e venda dunha vivenda, o aluguer e os gastos derivados das reparacións do seu fogar contribúen a que melloren os resultados da súa próxima declaración da Renda a presentar na próxima primavera de 2004, segundo a nova normativa. A reforma do IRPF, aprobada o pasado 12 de decembro de 2002 e en vigor desde o 1 de xaneiro de 2003, establece que o novo mínimo a cotizar é o 15%, en lugar do 18% como até agora, e o máximo o 45%, en lugar do 48%.

A vivenda reporta beneficios fiscais

O Imposto da Renda das Persoas Físicas (IRPF) é o instrumento disposto polo Goberno paira gravar as ganancias obtidas pola persoa física, é dicir, calquera individuo. De feito, dos 16 impostos existentes este é o máis importante, tanto polo seu custo como polo gran número de contribuíntes aos que afecta (17 millóns de persoas).

Grazas á recentemente aprobada reforma estarán exentos de presentar a declaración da renda os contribuíntes que perciban como rendas de traballo una cantidade inferior aos 8.500 euros brutos anuais. Antes, ese límite situábase en 7.360 euros.

A reforma parcial introducida no IRPF supuxo una serie de modificacións que, dalgunha maneira, reorganizan a estrutura do imposto. Pero máis aló da mecánica liquidatoria, os cambios afectarán sen dúbida ás economías familiares e á súa planificación.

Aquelas persoas habituadas a declarar as súas ganancias ano tras ano e as que se estrearán a próxima primavera neste labor deben ter en conta que desde o pasado 1 de xaneiro de 2003 esta reforma modifica aspectos moi importantes respecto ao tratamento fiscal de varios produtos de aforro, entre eles os relacionados coa compra e venda dunha vivenda.

A tan esperada reforma transformou a vivenda no gran aliado do contribuínte ao converterse nun dos principais factores que permiten ao cidadán rebaixar a súa factura fiscal. Entre todos os conceptos polos que un contribuínte debe declarar, a vivenda é un dos máis importantes. Así o avala o informe Lagares, encargado da elaboración de propostas paira a reforma do IRPF, onde se recolle que preto de cinco millóns de cidadáns aplican deducións neste campo.

Como desgravar coa vivenda

A nova reforma afecta de maneira positiva aos donos dunha vivenda que desexan alugala, a aqueles interesados en vendela e a todos os titulares dunha conta de aforro-vivenda.

  • Conta de aforro-vivenda: Mesmo antes de posuír una vivenda pódense obter beneficios fiscais por iso. Se ten pensado comprar una casa nos próximos catro anos interésalle abrir una conta de aforro vivenda antes de cada fin de ano. Desta maneira poderá deducir o 15% dos que achegue até un máximo de 9.015,18 euros. No caso de que xa a teña e non esgote o límite de achega é conveniente que pense si debe facelo. A razón é que si vai pagar moitos impostos os expertos aconsellan achegar até o límite paira obter a máxima desgravación: 1.352,28 euros. En caso contrario, se prevé non pagar moitos impostos é posible que con achegas máis pequenas consiga una dedución suficiente como paira aforrarllos.

    Coidado!: Até a entrada en vigor da lei aprobada en 1998, esta conta tiña un prazo de cinco anos. Si transcorrido este período non se levou a cabo ningunha das dúas opcións: compra dunha primeira vivenda ou rehabilitación da habitual, o contribuínte deberá devolver a Facenda todas as deducións fiscais en forma monetaria das que estivo gozando eses anos máis os intereses.

  • Compra dunha vivenda: Se se comprou ou pensa comprarse una casa, a cantidade máxima que pode desgravar é de 1.352,28 euros. Se esa vivenda págase en man, os especialistas recomendan dividir o pago en dous partes e deixar a segunda para que desgrave o próximo ano. Neste suposto a data en que foi adquirida a casa é de gran relevancia. Se a compra produciuse antes do 4 de maio de 1998, os propietarios poden acollerse a unha lei anterior á reforma pola que poden chegar a desgravar até o 30% da base impoñible (o que una acode gana) do contribuínte. Canto maiores sexan as súas rendas máis vantaxosa resulta esta opción. Entre os gastos por adquisición da nova vivenda o contribuínte pode deducir os intereses e gastos de rexistro e notaría.

  • Venda da vivenda: No caso de que o que se desexe declarar sexa a venda dunha vivenda convén ter en conta que esta tributa como ganancia patrimonial. Por iso se se produciron plusvalías (diferenza entre o prezo de venda e compra polo IPC, por exemplo), farao a un tipo do 15% si levaba máis dun ano na súa posesión. Antes da reforma o tipo era do 18%.

  • Gastos derivados da conservación ou reparación: Considéranse como talles aqueles que teñen como obxectivo manter o uso normal da vivenda, así como a substitución de bens como a calefacción ou o ascensor. O único requisito que se esixe coa nova reforma é que as obras se acometan na vivenda habitual. Este concepto vén definido na lei do IRPF: “aquela en a que o contribuínte resida durante un prazo de tres anos”. Tamén se entende que ten este carácter cando, aínda que non transcorra devandito prazo, prodúzase o falecemento do contribuínte ou concorran circunstancias que de maneira obrigatoria esixan o cambio da vivenda, como poden ser a separación matrimonial ou o traslado laboral. Algunhas desgravan cos mesmos límites que paira a adquisición de vivendas; o 15% da cantidade investida até un límite de 9.015,18 euros.

    As obras que teñen dereito a dedución poden ser de dous tipos:

    • As denominadas obras de actuación protexida en materia de rehabilitación de vivendas: Son aquelas que proporcionan condicións mínimas de habitabilidade, posibilitan o aforro enerxético ou amplían a superficie habitable dunha vivenda.

    • Aquelas que levan a cabo paira reconstruír una vivenda mediante a consolidación de estruturas, fachadas etc… .Tanto si son melloras como novas instalacións, os gastos débense incluír como importes que dan dereito a unha dedución do 3% en concepto de amortización do inmoble. Niso non se inclúe o valor do chan.

  • Préstamo hipotecario: Se solicitou un préstamo desta natureza paira a compra da súa vivenda, a dedución é a mesma que no suposto de compra; un 15% das cotas pagas durante o ano sobre unha base máxima de 9.015,18 euros por declaración. Con todo a dedución pode ser maior sempre que se reúnan dúas condicións:

    • No caso de que o importe financiado represente polo menos o 50% do valor da vivenda.
    • Cando durante o tres primeiros anos non se amorticen cantidades que superen na súa globalidad o 40% do capital solicitado.

    • Ante estas dúas circunstancias as deducións ás que se poderá acoller o contribuínte son as seguintes:
      • Durante os primeiros dous anos do préstamo: A dedución é do 25% sobre os primeiros 4.507,59 euros e do 15% sobre o resto até un límite de 9.015,18 euros, polo que o aforro máximo será de 1.803,04 euros.
      • A partir do terceiro ano: A dedución é do 20% sobre os primeiros 4.507,59 euros e do 15% sobre o resto até un límite de 9.015,18 euros. Desta maneira a dedución máxima ascende a 1.577,66 euros. En caso de non chegar ao límite dos 9.000 euros poderíase achegar o diñeiro que falta a través dun crédito adicional.

  • Casas desocupadas en aluguer: O dono dunha vivenda desocupada que a alugue tributará na súa declaración tan só polo 50% da contía anual que reciba do inquilino. Os propietarios das casas que xa estivesen alugadas farano polo 75%.

Críticas á nova reforma

Sindicatos e oposición móstranse contrarios á tan esperada reforma. Paira Comisións Obreiras (CCOO) acábase de aprobar una “nova redistribución da Renda a favor dos máis privilexiados”. Este sindicato considera a reforma como una nova perda de recadación cunha distribución inxusta das vantaxes. Na súa opinión “as persoas con maior renda acumulan a diminución do tipo marxinal mínimo e máximo, xunto a una rebaixa adicional da tributación polas plusvalías”.

Alberto Rodríguez Arredondo, Economista do Grupo Vadillo Asesores, explica que esta é una reforma cun certo carácter social; en tanto que mellora o tratamento das familias con fillos, das persoas maiores e dos discapacitados, e bonifica aos desempregados que asuman a mobilidade xeográfica”. “No entanto- engade o experto fiscal- favorécese claramente a aqueles contribuíntes cuxos ingresos procedan tanto de capital mobiliario e inmobiliario como de ganancias patrimoniais. Diminúe a progresividad do imposto e redúcese de maneira importante o tipo marxinal máximo, polo que aqueles contribuíntes con rendementos elevados que non procedan só do traballo, verían como a súa situación fiscal mellora sensiblemente”, aclara.

Teléfono de contacto a disposición da cidadanía: 901.22.22.50