Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Normativas para caixas de correos nunha comunidade de veciños

Unha caixa de correos en mal estado ou que incumpra a lexislación vixente pode ocasionar un problema a toda a comunidade de propietarios

Img buzones Imaxe: sopasnor

Nunha comunidade de veciños, un compoñente tan baladí como as caixas de correos pode xerar unha notable controversia. Convén, por tanto, coñecer con exactitude a legalidade vixente e as normativas que regulan estes elementos para que o servizo postal funcione de maneira correcta e evítense posibles disputas.

Estatutos internos

Img buzones art
Imaxe: sopasnor

As comunidades de propietarios réxense pola Lei de Propiedade Horizontal, que se encarga de regular a utilización tanto dos espazos como dos servizos comúns do inmoble. Xunto coa citada lei, hai uns estatutos de carácter interno redactados pola propia comunidade de veciños, que regulan a organización e normas menores dos inquilinos e median en situacións de conflito.

Os aspectos máis controvertidos respecto deste tema son:

  1. Que lexislación regula as caixas de correos: a ampla lexislación respecto diso remóntase a 1962, cun decreto de carácter obrigatorio que impuña a súa instalación nos portais. Cabe lembrar que un despacho de billetes en mal estado, a súa incorrecta identificación ou localización, poden provocar que a entrega da correspondencia non sexa efectiva.

    As posteriores disposicións sobre as marcadoras recóllense no Regulamento do servizo de correos de 1964 e nas seguintes regulamentacións de 1971, 1972 ou 1977. En 1998, aprobouse a Lei do Servizo Postal Universal e de liberalización dos Servizos Postais, na que se recoñece o dereito de acceso ás comunicacións postais. En 1999, mediante un Real Decreto recollíanse directrices concretas e recomendacións do Parlamento Europeo.

  2. Quen debe instalar a caixa de correos: segundo a Lei de Edificación, toda vivenda, para conseguir a licenza de ocupación, “debe dispor das instalacións necesarias para recibir o servizo
    postal”. A normativa recolle a obrigatoriedade da instalación por parte da totalidade de propietarios do edificio. Estes en o seu conxunto deberán sufragar os gastos orixinados pola mesma, como a compra do elemento físico e o seu posterior mantemento.

  3. Quen é o propietario: a propiedade dos despachos de billetes situados nas vivendas pertence aos residentes do domicilio. As marcadoras teñen a consideración de elemento común, unha
    consideración que non impide que cada un dos copropietarios teña un dereito de uso exclusivo e excluínte sobre a caixa de correos concreta que se lle asignou, xa que o seu uso ten un fin individual. No caso de novas construcións, é o promotor quen debe facerse cargo
    diso.

  4. Como deben situarse: o artigo 34 da Lei do Servizo Postal especifica que as caixas de correos domiciliarias “deberán reunir as características necesarias que garantan a propiedade,
    o segredo e a inviolabilidade dos envíos postais”. Segundo o regulamento, “o número de caixas de correos ha de corresponderse co número de vivendas e locais da leira, máis outro receptáculo, o número 1, reservado para as devolucións de envíos”. As caixas de correos deberán
    estar numerados, “a partir do número 2, de maneira correlativa, contando de esquerda a dereita e de arriba abaixo, ordenados por pisos e portas”. Tamén recomenda engadir o nome completo dos propietarios ou a denominación social en caso de ser unha persoa
    xurídica o titular do local ou vivenda. Ademais, Correos precisa que deben fixarse nunha parede para que non poidan trasladarse de lugar, situados nunha zona de fácil acceso e a unha altura que permita a súa cómoda utilización.

  5. Que consecuencia tería un incumprimento: a normativa postal reflicte que se o operador ao que se encomendou a prestación do servizo postal universal tivese coñecemento
    de inmobles que non dispuxesen de marcadoras domiciliarias, comunicarase esta circunstancia á comunidade de veciños correspondente, a fin de que tomen as medidas oportunas para a súa instalación. Mentres tanto, a entrega dos envíos dirixidos aos seus veciños realizarase na oficina postal que corresponda. O incumprimento destes requisitos implicaría a suspensión da entrega da correspondencia e os envíos pasarían a entregarse na oficina de Correos máis próxima.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións