Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Aluguer

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O “desafiuzamento exprés” entra en vigor

A nova normativa axiliza o proceso de desaloxo forzoso dos inquilinos que non paguen

Img desahucio Imaxe: Gideon

Fíxose esperar, pero por fin entrou en vigor a nova Lei 19/2009 de medidas de fomento e axilización procesual do aluguer e da eficiencia enerxética dos edificios, máis coñecida como Lei de Fomento do Aluguer. Esta normativa modifica a Lei de Arrendamentos Urbanos (LAU), a de Enjuiciamiento Civil (LEC) e a de Propiedade Horizontal (LPH). Una das principais medidas da nova normativa é a posta en marcha do denominado “desafiuzamento exprés”, que axilizará o proceso de desaloxo forzoso.

As claves fundamentais

/imgs/2009/12/desafiuzamento.art2.jpgA Lei de Fomento do Aluguer pretende solucionar un dos principais problemas que tiñan até agora os propietarios dunha vivenda en aluguer cuxos inquilinos non abonaban o prezo acordado. O proceso paira o desaloxo dos inquilinos morosos era moi longo e complexo. A nova normativa axiliza de forma considerable o procedemento e facilita o cobro das rendas pendentes, de maneira que, en teoría, en dúas ou tres meses pode estar resolto o problema paira o propietario.

A primeira novidade é a denominada “enervación da acción”. Supón que o inquilino moroso pode evitar o xuízo e o consecuente desafiuzamento se paga as rendas que debe. Si con carácter previo o dono solicitou e esixido o pago (mediante carta por burofax ou de maneira notarial) e transcorre un prazo determinado sen que o inquilino atenda o requirimento(dous meses coa normativa anterior, un mes coa nova), o propietario poderá interpor a demanda sen posibilidade de que o inquilino poida pagar e “enervar” a acción.

Coa nova norma, en dúas ou tres meses pode estar resolto o problema paira o propietario

Si un propietario decide acudir ao xulgado e demanda a un inquilino porque non abona as rendas (acción de desafiuzamento por falta de pago), cando o inquilino recibe a demanda, e até a data do xuízo, pode pagar. Si decide facelo, haberá enervado a acción, o proceso quedará sen efecto e reactivarase o contrato de aluguer. Pero se volve a impagar, será demandado e desafiuzado sen posibilidade de poder enervar de novo a acción.

Outra posibilidade é que o propietario da vivenda envíe un requirimento ou solicitude de pago extraxudicial (una carta por burofax) paira indicar ao inquilino que debe pagarlle as cantidades correspondentes. Cando este reciba a carta pode pagar ou non. Si paga a débeda, xa non cabe posibilidade de demandarlle e evitaría o procedemento xudicial. Si non cumpre, o dono acudirá aos tribunais e demandaralle. Cando o inquilino reciba a demanda, non poderá evitar o procedemento nin pretender pagar paira arquivar o proceso xudicial e reactivar o contrato, posto que se lle requiriu antes e non o fixo. A antiga normativa establecía que o propietario debía esperar dous meses para que, una vez requirido o pago, puidésese abonar. Pasado este tempo podería demandar ao inquilino nos tribunais. Coa nova normativa o prazo redúcese a un mes, polo que se axiliza este trámite.

Presentación da demanda

Una vez superada a primeira fase, o seguinte paso é presentar a demanda de desafiuzamento por falta de pago. Pode ocorrer que o demandado acepte as pretensións do arrendador (recoñeza os feitos) e ambos cheguen a un acordo, que homologará o xuíz, paira desaloxar o inmoble nun determinado prazo. No suposto de non cumprilo, este pacto quedará sen efecto e expulsarase ao inquilino no día e hora fixados na citación, sen máis trámite nin notificación. Con iso evítanse actuacións por parte de inquilinos que tratan de prolongar ao máximo a ocupación da vivenda.

Outro aspecto da nova normativa que facilita a axilización do proceso de desafiuzamento refírese á notificación da demanda. Salvo que se sinalou outro no contrato de arrendamento, o domicilio a efectos de comunicación será o da vivenda ou o local arrendado. No suposto de non poder achar ao inquilino moroso nese domicilio, e si non comunicase outro de maneira fehaciente con posterioridade á firma do contrato, notificarase a demanda no taboleiro de anuncios da Oficina Xudicial. Este modo de actuar tenta evitar que o arrendatario debedor continúe no inmoble arrendado.

O pago das costasA nova normativa establece a condena expresa das costas ao arrendatario en caso de enervación

A nova normativa establece que o inquilino moroso pode “enervar” a acción se antes do xuízo paga a débeda ao arrendador. Con este pago, o proceso xudicial queda arquivado. Pero o propietario debía facerse cargo dos gastos habituais nestes casos: avogado e procurador.

Esta situación cambia coa nova normativa, que establece a condena expresa das costas ao arrendatario en caso de enervación da acción. O inquilino moroso, cando paga o que debe, debe facer fronte aos custos xudiciais nos que incorreu o propietario.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións