Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Compra

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O Imposto de Bens Inmobles

Os propietarios deben abonar anualmente esta contribución aos concellos onde se radiquen as súas leiras, vivendas ou locais.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 20deOutubrode2004

O Imposto sobre Bens Inmobles (IBI) é unha taxa que se paga unha vez ao ano. Trátase do que moitos coñecen como o “recibo da contribución” e consiste no pago ao concello correspondente por parte do titular dun ben inmoble (casa, piso, lonxa etc.) dunha cantidade estipulada.

O IBI defínese desta maneira no Artigo 61 da Lei 39/1988, de 28 de decembro de 1988, Reguladora das Facendas Locais: “O Imposto sobre Bens Inmobles é un tributo directo de carácter real que grava o valor dos bens inmobles nos termos establecidos nesta lei.”

O feito de ser un tributo directo quere dicir que se refire a un gravame derivado da capacidade económica propia dun ben. O IBI abónase cada ano. O período de pago adoita oscilar entre o 1 de outubro e o 30 de novembro ou o 1 de xaneiro, segundo os distintos concellos.

A base impoñible do IBI é o valor catastral do inmoble, que reflicte o valor do chan que ocupa e da edificación. Os concellos poden gravar este imposto, como mínimo cun 0,4% cando se trate de bens de natureza urbana e un 0,3% se se trata de bens de natureza rústica. O certo é que existen diferenzas ás veces notables entre os diversos municipios xa que o incremento do gravame pode depender de factores como o número de habitantes do inmoble ou localidade, a súa localización, ano de construción e doutras circunstancias como ser capital de provincia ou de comunidade autónoma, prestar servizos públicos etc.

Este imposto págano os titulares de bens inmobles, tanto se son urbanos como rústicos, aínda que hai excepcións:

– Os bens propiedade das administracións (xa sexan do Estado, as comunidades autónomas ou os concellos) e se relacións coa defensa nacional, a seguridade cidadá, e os servizos educativos e penais.

– Os bens que sexan de gobernos estranxeiros dedicados á súa representación diplomática (embaixadas e consulados).

– Tampouco pagan o IBI as estradas, vías ou camiños de uso público.

– Tamén están exentos os bens propiedade da Igrexa católica e de asociacións confesionais non católicas legalmente recoñecidas.

Respecto ao pago do IBI, é importante saber que as vivendas de protección oficial teñen unha bonificación do 50 % na cota durante un prazo de tres anos.

De igual maneira o primeiro ano que no que se adquire un ben inmoble pagarase só a parte proporcional do imposto correspondente ao período de tempo desde que se comprou o inmoble.

Por exemplo, se se adquire o 1 de xullo de 2004 unha vivenda gravada cun IBI de 600 euros. Á hora de pagar o IBI dese ano correspondería pagar soamente a parte correspondente ao tempo desde que se comprou a vivenda. Isto é, desde o 1 de xullo ata o 31 de decembro de 2004. Se o IBI estipulado é de 600 euros correspondería abonar 300 e o resto pagaríao o anterior propietario da vivenda, xa que a metade do ano foi súa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións