Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Compra

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O prezo da vivenda

A escalada dos prezos podería comezar a frearse por un menor tirón da demanda

España é o país do mundo con maior número de vivendas por habitante. A construción de casas novas segue crecendo e os prezos dos pisos tamén. E por moito que se edifique, todo véndese. Parello ao incremento do custo do metro cadrado, un 15% anual desde 1998, aumentou o endebedamento das familias españolas até chegar a comprometer 95% dos seus ingresos, segundo o Banco de España. Prudencia e contención do crédito é o que aconsella a entidade emisora ante a probable subida duns tipos de interese que teñen pouco percorrido á baixa. Pero, cando van baixar os prezos? Probablemente nunca, en todo caso poderán deixar de subir ao ritmo que o están facendo. A pesar da incerteza que rodea o sector, analistas de diversos ámbitos coinciden en que o ciclo á alza comeza a remitir e que nos primeiros meses de 2005 poderían empezar a “desinflarse” os, paira algúns, sobrevalorados prezos das vivendas.

Consellos prácticos

Sexa primeira vivenda, segunda residencia, nova ou de segunda man, a compra dunha casa constitúe a miúdo a transacción económica máis importante que una persoa emprende como consumidora, debido ao seu elevado importe e á transcendencia que ten na súa propia vida e a súa economía. Esta adquisición condiciona ao propietario até tal punto que ha de destinar unha gran porcentaxe dos seus ingresos durante un importante período de tempo paira afrontar o seu pago.

O euribor, principal índice utilizado paira fixar os tipos de interese dos préstamos hipotecarios, volveu caer en outubro e estableceuse no 2,316%. Así, o tipo medio das hipotecas concedidas polas entidades de crédito colocouse no 3,332%. No entanto, “una subida significativa dos intereses produciría una asfixia económica das familias”, vaticina Juan Moreno, presidente de UCA/UCE, quen considera ademais que se aumentaría “o nivel de falta de pagamento” e que todo iso “provocaría un retraimiento de gasto dos consumidores e usuarios no mercado”.

As repercusións derivadas do esforzo que os españois dedicamos á vivenda no consumo doutros produtos “son indiscutibles” paira Moreno. “A capacidade económica da familia queda moi mermada. Isto reverte, por unha banda, no impedimento de calquera capacidade de aforro e, por outro, nunha especie de ‘espiral de endebedamento’, xa que paira a adquisición doutros produtos debe recorrerse de novo ao financiamento”. Segundo Vergés, moitas persoas xustifican o gran endebedamento, ás veces durante 30 anos, alegando que a compra dunha casa esíxelles porque “confían na súa futura revalorización”. O certo, paira este experto en vivenda, é que o comprador “termina elixindo, sen valorar suficientemente as súas contrapartidas nin sopesar os seus propios recursos, un ‘negocio’ que pode ir en contra do seu propio interese”.

Son moitos os que, como Vergés, opinan que una probable subida de tipos de interese, unida a subidas salariais non acordes co aumento do custo das hipotecas ou a situacións de paro ou xubilación, converterá as cargas derivadas do pago da vivenda en “insoportables” paira moitas familias.

Outros, como Gregorio Mayayo, non están de acordo con esta análise. Con cifras na man cre estar en situación de afirmar que “todas as familias que compararon as súas vivendas antes de 2003, aínda que subisen os tipos entre 1 punto e 1,25 pagarían menos do que pagaban de cota nun principio”.

Cos tipos de interese en mínimos e a débeda das familias en máximos, a compra dunha vivenda indubidablemente xera incerteza. Desde diversas entidades, como o Banco de España, pídese prudencia e contención do gasto.

Consellos

Os distintos asesores financeiros enumeran una serie de recomendacións prácticas á hora de subscribir un préstamo hipotecario:

  • Convén solicitar un importe algo superior ao necesario, desta forma disporase de maior liquidez a un prezo máis barato sen recorrer a outro tipo de financiamento, pero hai que ter en conta que, aínda que os préstamos hipotecarios son os máis baratos do mercado, é mellor utilizar o menor volume de crédito posible. Pode resultar recomendable aforrar previamente nunha conta vivenda.
  • Paira poder comparar distintas ofertas hipotecarias, debe facelo en función da TAE (Taxa Anual Equivalente). A TAE é o resultado dunha fórmula matemática que ten en conta o tipo de interese nominal, as comisións e o prazo de amortización da operación. É dicir, a TAE reflicte o custo real (total) do préstamo.
  • Compare sempre préstamos similares, é dicir: uno de tipo fixo con outro de tipo fixo, ou de variable con variable, tendo como indicador comparativo a TAE.
  • Teña presente a súa situación económica actual e as súas perspectivas de futuro, paira decidirse por préstamo a interese fixo ou variable.
  • Considere a cantidade que periodicamente pode pagar paira non caer no sobreendeudamiento.
  • A maior duración do préstamo, maior será o interese que haberá de pagar. Busque o punto de equilibrio entre prazo de duración e interese. O importante é elixir a cota que ao consumidor resúltelle máis cómoda. A AHE ten una páxina cun simulador que pode axudarlle nesta tarefa: http://www.ahe.es/web_CONSUMIDORES/simulador/calculadora.shtm.
  • Valore o aforro fiscal.
  • Cando negocie o préstamo hipotecario procure que a comisión por cancelación anticipada non exista.
  • En ocasións, se temos falta de liquidez, pode ser conveniente solicitar un período de carencia, durante o que só se pagan intereses e non capital, porque as cotas son máis baixas. O inconveniente é que a longo prazo o préstamo é máis caro.
  • Recoméndase a subscrición de préstamos a prazo fixo ou subscribir préstamos que permitan pasar dun tipo de interese a outro, sen demasiados obstáculos e ao menor custo posible. No mercado hai produtos deseñados paira reducir o risco de interese dos usuarios: préstamos mixtos, préstamos con teito e chan garantido, variables de cota fixa etc. Normalmente a entidade de crédito asume o risco de rebasamiento no caso de que se produza. Ademais, algúns préstamos hipotecarios permiten modificar periodicamente o importe das cotas e o prazo sen gastos adicionais paira o consumidor.

O presidente de UCA-UCE pensa que as hipotecas a interese fixo teñen aínda uns tipos de interese excesivamente elevados paira competir coas de interese variable. “No mercado existen seguros que permiten protexerse ante oscilacións excesivas pero debe ser o propio consumidor o que elixa a opción e o que asuma o risco”, declara. De todos os xeitos anuncia que “non sería descartable que mesmo por vía normativa establecésese algún tipo de limitación á repercusión nas hipotecas das oscilacións nos tipos de interese por razóns de interese social”.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións