Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Compra

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Urxe vender: vivendas embargadas

O seu prezo pode chegar a ser máis baixo que o do mercado pero convén tomar certas precaucións nunha operación non exenta de riscos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 09deFebreirode2009

Entre ganga e reclamo

/imgs/2009/02/enventa.art.jpg“Véndese piso no centro de Madrid. 32 metros cadrados distribuídos nunha habitación e un baño. Equipado con calefacción e aire acondicionado. Prezo: 130.000 euros. Observacións: IPE”. Este é un de tantos anuncios que comezan a aflorar nos folletos e nas páxinas web das divisións inmobiliarias de bancos e caixas españois. Até fai ben pouco, por norma xeral estas empresas eran as encargadas de xestionar a venda daquelas promocións novas nas que as entidades participaran. Con todo, víronse obrigadas a tomar una nova posición no taboleiro: dar saída ao crecente aumento das propiedades que embargan as entidades bancarias. A falta de pagamento dunha hipoteca, ou o intercambio que os propios bancos fan da débeda de promotores e construtoras por inmobles son as principais fontes das que proveñen as casas embargadas. Así, desde que a crise estalará a banca foise “enladrillando”, e aos poucos foi reunindo un número considerable de propiedades deste tipo que debe despachar. O seu distintivo: as siglas IPE, baixo as que se esconde a etiqueta de Inmoble Procedente de Embargo.

Os portais inmobiliarios son testemuñas de como as súas bases de datos empezan a contar con vivendas nas que os seus donos recoñecen abertamente estar en proceso de embargo. Haberá quen comece a fregarse as mans pensando que fará o negocio do século ao comprar un piso embargado pero, trátase dunha ganga de infarto ou é puro reclamo comercial?

Historia dun embargo

O embargo é o final do final dun proceso que arrinca cando o titular dunha hipoteca vese coa auga ao pescozo e deixa de pagar a letra mensual. Ante esta situación as alarmas da entidade bancaria dispáranse, e pronto se pon en contacto co seu cliente paira asegurarse de que a falta de pagamento non se produciu por erro ou descoido. Se a falta de pagamentos persisten, a caixa de aforros ou o banco promoven un achegamento co cliente, e máis se este anticipouse e puxo en coñecemento dos seus xestores as súas dificultades de pago. Este é o momento no que a entidade bancaria tenta buscar una solución ao problema que se lle aveciña, xa que calquera embargo é un proceso traumático no que ningunha das partes desexa “verse metida”. Por iso, o banco perfila diferentes solucións paira tentar aliviar o pago da hipoteca. Conceder períodos de carencia nos que o cliente só paga os intereses do préstamo, ampliar o prazo da hipoteca, ou aceptar un adiamento parcial do pago das letras son algunhas das ferramentas das que a entidade dispón. Pero chegados a este punto a débeda é aínda maior pois o titular da hipoteca segue acumulando intereses pola demora nos pagos da cota mensual.

Nun prazo de seis meses desde a primeira falta de pagamento, se o titular da hipoteca desatende os requirimentos da entidade o banco procede a executar a hipoteca

Nun prazo de seis meses aproximadamente desde a data da primeira falta de pagamento, se o titular da hipoteca desatende os requirimentos da entidade ou se as alternativas propostas non son viables, o banco procede a executar a hipoteca. A entidade remite ao xulgado una demanda paira romper o contrato do crédito hipotecario e recuperar as garantías que se asinaron cando se subscribiu. Iníciase así un proceso executivo que, pasados entre seis e oito meses desde que a demanda interponse, culmina co embargo do inmoble e coa posterior publicación da data de poxa da vivenda. Pero, lonxe de liquidarse, as débedas do cliente seguen engordando. E é que a pesar de que o banco recupera o inmoble, si tras a súa venda non consegue reunir o montante de diñeiro que o titular da hipoteca debía, o xuíz ditamina embargar outros bens até saldar contas. Nóminas, pensións e retribucións de todo tipo son o primeiro obxectivo embargable, a condición de que superen a contía do salario mínimo interprofesional. No entanto, no mellor dos casos se a entidade bancaria consegue vender o inmoble por encima da cantidade de diñeiro que o seu cliente lle debe, o banco ten que devolverllo.

“Tsunami” de execucións hipotecarias

Segundo datos recolleitos polo Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ), 13.487 execucións hipotecarias foron presentadas no Tribunal Superior de Xustiza a finais do pasado ano. Supón un aumento do 145,9% si compárase coa cantidade de demandas interpostas a este efecto durante o ano 2007. Por zonas, destacan as comunidades de Andalucía con 2.737 execucións hipotecarias, Cataluña con 2.480 e a Comunidade Valenciana con 2.341 demandas presentadas.

A pesar de que se prevé que os procesos de execucións hipotecarias sigan en aumento dunha forma xeneralizada por todo o territorio nacional, as cifras están moi lonxe das perspectivas que se manexan paira o mercado inmobiliario norteamericano e paira o inglés. Estímase que ao longo do presente ano o xigante americano sexa testemuña de preto de tres millóns de embargos de propiedades. Con todo, establecer comparacións co mercado americano é una tarefa complicada pois alí as execucións hipotecarias levan a cabo dunha forma moi distinta. Paira empezar, a tipoloxía das hipotecas españolas é moi diferente á das norteamericanas. Aquí cando se contrata una hipoteca subscríbese un debo persoal, mentres que alí a garantía do préstamo hipotecario é a propia vivenda. Por iso, cando as cousas ponse feas” basta con devolver as chaves da casa ao banco para que os americanos liquiden a hipoteca.

A finais de 2008, 13.487 execucións hipotecarias foron presentadas no Tribunal Superior de Xustiza

Pola súa banda, Inglaterra prevé que se produzan preto de 80.000 embargos de vivendas. Una vez que se embarga, a propiedade ponse á venda a través das axencias inmobiliarias vinculadas á entidade bancaria que executa a hipoteca. Si nun prazo máximo de 10 semanas non se vende, pasa a ser poxada. Algo co que os ingleses parecen convivir de forma moi natural pois mesmo a BBC conta cun programa televisivo “Homes under the hammer” (casas baixo o martelo), no que expertos inmobiliarios proporcionan á audiencia consellos paira adquirir propiedades poxadas.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: Un choio? »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións