Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivienda > Aluguer

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vivendas a tempo compartido

A UE reforza os dereitos do millón e medio de familias europeas que pasan as súas vacacións en aloxamentos multipropiedad

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 19deNovembrode2008

Estafas á orde do día

Este sistema funciona ben en moitos países, como Estados Unidos, pero en España algunhas empresas fraudulentas utilizan estes negocios paira esconder estafas, timos, malos servizos… Até a súa regulación, frecuentes casos de publicidade enganosa e fraudes orixinaron innumerables denuncias de consumidores que desprestixiaron esta fórmula e o lugar de vacacións onde se desenvolvía. Vendíase a idea de acceder ao status de copropietario dun inmoble cando non sempre se transmitía una cota de propiedade. Outra queixa dos usuarios apuntaba ao intercambio de destino. Debían esperar meses (e mesmo anos) paira acceder aos máis suxestivos.

Canarias acapara o groso das denuncias turísticas presentadas en España contra clubs de vacacións, empresas que ofrecen suculentos descontos de vacacións. Así, as illas rexistraron nos dous últimos exercicios máis de 720 reclamacións deste tipo, o que representa o 60% das denuncias presentadas en todo o territorio nacional. A súa imaxe no exterior viuse deteriorada polo mal facer duns poucos. En Canarias hai máis de 175 aloxamentos de “estafe sharing” (tempo compartido) que deberán someterse á nova lexislación comunitaria.

Canarias acapara o groso das denuncias turísticas presentadas en España contra clubs de vacacións

Ante o clima de desconfianza pola proliferación de estafas, a patronal española de empresas de tempo compartido (OTE) puxo en marcha en 2004 “Enforcement”, un programa de loita contra a fraude. A maioría dos casos de estafa apuntan a empresas de revenda, fraudulentas, nin sequera inscritas no Rexistro Mercantil. Obteñen ilegalmente as bases de datos de propietarios de semanas en complexos de tempo compartido e contactan con eles con falsas ofertas pola compra das súas semanas, utilizando todo tipo de argucias, co único obxectivo de estafar aos propietarios. Polo xeral as empresas ofrecen un contrato xa de seu ilegal ao non respectar o período de reflexión e obrigar a facer un anticipo, o cal está prohibido.

As técnicas paira enganar

As compañías estafadoras escóndense detrás de empresas constituídas en paraísos fiscais e adoitan ter por obxectivo aos turistas nórdicos e, sobre todo, aos británicos. Aproveitan que a persoa é un turista, que está relaxado, de vacacións, nunha contorna non habitual… Xeralmente achégaselles alguén que fala o seu propio idioma e establece un sistema de complicidade, que en moitos casos roza a fraude e o engano. A estafa adoita darse ao principio ou ao final do contrato, ou durante os períodos de goce. As técnicas de venda forzada funcionan á calor da mala ética dalgúns comerciais do sector, que tratan de que o consumidor adquira ou realice una operación con pago dunha cantidade de forma inmediata, citando a posibles clientes con reclamos publicitarios de entrega de agasallos, que aparentan boas calidades e ás veces a quilómetros da cidade, con charlas demasiado longas que embaucan ao posible comprador.

Uno dos “modus operandi” máis recoñecidos consiste en chegar a un acordo inicial cos propietarios do tempo compartido residentes no estranxeiro e logo enganarlles para que realicen transferencias económicas a España. Foi o caso da última rede de estafadores abortada pola Policía. Tras unha serie de golpes a finais de outubro, logrouse imputar por unha fraude na compravenda de casas en multipropiedad a 40 persoas, na súa maioría de nacionalidade estranxeira, que operaban en Málaga. As denuncias que posibilitaron o golpe a esta estafa endémica da Costa do Sol partiron do Reino Unido.

Vender o mesmo produto vacacional a diferentes persoas cando non se dispón do inmoble ou revender a semana compartida a máis dun cliente, constitúen outros timos habituais. Consiste en dicirlles de palabra que, tras cumprir una serie de requisitos, ao ano se lles recompra o seu dereito e devólveselles o diñeiro.

En numerosas ocasións, os comerciais ofrécense paira emprender accións legais contra os estafadores, coma se o asunto non fóra con eles, volvendo estafar ás vítimas. Trátase de empresas que se fan pasar por un gabinete xurídico de prestixio, e captan ao estafado mediante unha chamada telefónica. Os estafadores obteñen os datos dos clientes grazas ás listas que posúen, xa que formaran parte doutras empresas que se dedicaban á actividade ilícita de revenda ou engano na multipropiedad. Aproveitan a situación de descoñecemento e prexuízo na que se atopan as vítimas en relación coa súa estafa anterior, e ponse en contacto con elas. Ofrécenlles realizar accións legais e xurídicas contra as sociedades que lles estafaron previamente, co fin de recuperar o diñeiro. A cambio cóbranlles cantidades importantes (entre 5.000 e 8.000 euros), en concepto de taxas de xestión, dereitos rexistrais e outros pagos. Deste xeito, dan aparencia de seriedade e legalidade.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións