Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Vivenda > Comunidades de veciños seguros e lexislación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Zonas comúns dunha vivenda: a mazá da discordia

O descoñecemento da normativa que regula estas zonas convérteas en motivo frecuente de disputas veciñais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 19deMaiode2009

Patios de luces habilitados como tendederos, azoteas convertidas en terrazas, xardíns transformados en soportais particulares… As zonas comúns dunha vivenda son, polo xeral, fonte de conflitos paira as comunidades de veciños. Tanto é así que, con frecuencia, os problemas derivados do seu uso e goce acaban en enfrontamentos entre os copropietarios. Con asiduidade, o abuso e os límites deste dereito centran as disputas veciñais, debido ao descoñecemento das comunidades de propietarios da lexislación que regula a utilización e o mantemento destes espazos.

Solicitude de uso

/imgs/2009/05/patio-interior.art.jpgCada día vemos como os nosos veciños, uns de forma permanente e outros en momentos puntuais, utilizan as zonas comúns paira os seus intereses particulares. Están no seu dereito, xa que é una práctica legal, aínda que con matices. A norma (Lei de Propiedade Horizontal e artigo 396 do Código Civil) permite que un único veciño goce en exclusiva de determinados espazos comúns, sempre con respecto aos demais residentes e aos estatutos da comunidade, onde debe quedar ben reflectido o privilexio e as consecuencias da súa goce. Paira previr males maiores, desde o Colexio de Arquitectos de Madrid recomendan establecer limitacións no uso dos bens comúns, pois moitos deles -a piscina, por exemplo- “son ocupados por grupos numerosos de persoas que os utilizan sen coñecer o regulamento e violando os dereitos dos demais”.

O propietario que desexe facer uso particular dun espazo común da leira debe solicitalo á comunidade e esta consignarao nos seus estatutos se así o aproba o pleno. Paira liberar un espazo común, o solicitante comunicarao por escrito para que se inclúa na orde do día da xunta, na que será necesario o voto unánime dos propietarios. Na maioría dos casos, trátase de patios e cubertas do edificio. Una vez aprobado, o cambio debe ser escriturado ante notario e inscrito no Rexistro da Propiedade Inmobiliaria. Si a comunidade nega a petición de goce individual, o solicitante pode pedir que se protexa o seu dereito a usar esas zonas.

A lei permite que un único veciño goce en exclusiva de espazos comúns, pero debe solicitalo á comunidade

Cando a disputa non consegue resolverse pola vía da negociación, comunidade de propietarios e veciño poden acudir aos tribunais ou botar man da arbitraxe, a condición de que ambas as partes estean de acordo en recorrer á conciliación.

Invasión de zonas comúns

Respecto da invasión de zonas comúns, a Lei de Propiedade Horizontal proporciona medios paira combater as obras ilegais. Paira iso, debe convocarse una xunta, facultar ao presidente para que realice un requirimento por escrito aos infractores e, por último e si é necesario, chegar a xuízo. É o caso do propietario dun coche maior que a súa praza de garaxe e que invade a do veciño. De acordo ao artigo 394 do Código Civil, “cada propietario poderá gozar dos lugares comúns sempre que non prexudique o interese da comunidade nin impida a outros veciños utilizalos segundo o seu dereito”. Nas zonas comúns dun garaxe considérase uso de zona común o paso, o tránsito e a realización de manobras. Pero non o estacionamento. Por iso, cando se dan estas situacións, os veciños afectados poden solicitar ao administrador que inclúa esta cuestión na orde do día da próxima xunta de propietarios paira reclamar o cesamento do uso extralimitado.

Si, transcorrido un tempo, o veciño non cesa na súa actitude, a vía adecuada é a xudicial civil para que se declare a súa obrigación de usar o garaxe conforme ao seu destino, estacionando o seu vehículo sen pasar as liñas da súa parcela e sen invadir as zonas comúns de tránsito e manobras. A demanda pode ser interposta pola comunidade ou polos propios veciños prexudicados. En caso de optar pola vía xudicial, recoméndase pedir un informe pericial que acredite ao xuíz a existencia de prexuízos.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: As limitacións »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións