Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A ambliopía ou “ollo vago”

Un trastorno oftalmológico que pode corrixirse completamente si trátase antes de que o neno termine de desenvolver o sistema visual

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 09deMaiode2005

A ambliopía, máis coñecida como “ollo vago” ou “perezoso”, é un trastorno oftalmológico que indica perda de visión nun ollo, provocada pola falta de uso durante a nenez. Xeralmente, a ambliopía prodúcese porque o cerebro favorece o desenvolvemento da visión dun dos dous ollos con respecto ao outro. Ás veces, esta diminución na agudeza visual non está orixinada por ningunha alteración física visible e pode producirse en ambos os ollos ao mesmo tempo. O ollo vago deberá corrixirse antes de que o neno ou a nena que o padece alcance os sete anos, idade aproximada de maduración do sistema visual. Despois, calquera tratamento mostrarase inefectivo.

Detectar e previr a tempo

As células cerebrais encargadas da visión que non foron estimuladas durante a nenez non poden desenvolverse despois. Por iso, o oftalmólogo José Ignacio Castresana fai fincapé na importancia de detectar e tratar a tempo a ambliopía nos nenos: “Si tratamos o problema antes de que o neno alcance a idade límite na que desenvolve a visión, que adoita oscilar entre o sete e os nove anos, poderemos previr un dano visual irreversible e permanente. Se se detecta a tempo -prosegue este oftalmólogo-, é posible que o neno recupere o 80% ou mesmo o 100% da visión”.

Aínda que a ambliopía é un problema que algunhas veces non se recoñece a primeira ollada, en ocasións pode vir acompañada de diversos síntomas: ollos que se voltean cara a dentro ou cara a fóra, falta de percepción da profundidade e ollos que non funcionan xuntos. Ademais, os antecedentes familiares en irmáns maiores ou nos pais tamén son un motivo de alerta.

Á hora de descubrir este trastorno, una dificultade engadida que apunta José Ignacio Castresana é que o neno “non é capaz de recoñecer a súa falta de visión porque sempre viu da mesma forma e paira el ver menos é o normal”. A pesar disto, Castresana observa “que os pais cada vez teñen máis conciencia sobre os controis oftalmológicos que teñen que pasar os nenos. Aínda que non teñan claro o concepto de ambliopía, si saben o que é o “ollo vago” e tamén que é un risco común durante a nenez”. En ocasións os exames levan a cabo no colexio ou na consulta do pediatra.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: As causas »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións